Crossduathlon Wachtebeke

Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Forumregels
Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Gebruikersavatar
glen.vandevyvere
Berichten: 24
Lid geworden op: 21 sep 2016, 22:19

Crossduathlon Wachtebeke

Berichtdoor glen.vandevyvere » 30 jan 2017, 13:25

In november 2016 werd de wedstrijd nog geannuleerd omwille van het stormweer. Gisteren, 29 januari 2017, was de nieuwe datum van de wedstrijd. Ik had de laatste editie op mn naam staan en wou hier weer starten omwille van het leuke parcours en de iets langere afstand dan de meeste crossduathlon's.(5-30-5).
Ik kwam wel met veel twijfels aan de start, op oudejaarsdag had ik tijdens een mtbrit plots last van de rug en tot op vandaag is het probleem nog niet opgelost. Goeie en slechte dagen lossen elkaar af, zodoende dat ik sinds 1januari slechts 2x 10km ging lopen. Maar goed, ik zou het toch proberen.
Voor de wedstrijd had ik geen te best gevoel maar ik wou dit van me afzetten. Dus meteen na de start nam ik de leiding. De eerste anderhalve km stond ik mn plek niet af en in had samen met Rik Thijs een kloofje op de 3e man.
Dan nam Rik over en ik moest hem meteen laten lopen. 10m werden er 20, 20 werden er 50, in besefte toen al dat de vogel vliegen was. Op 2km van het einde kwam ook de derde man me voorbij en op 1min van de leider bereikte in de wissel op stek 3.
Ik wisselde vlot en vertrok als 2e, om toch nog te proberen het gat te dichten. Het fietsen ging niet soepel genoeg naar mn mening en na 10km kwam ik door op 2min. Ik dacht ik moet sneller, stak een tand bij, ging ook vlotter door de bochten, tot 3km een signaalgever me toeriep dat mn achterstan 2min45was. Toen brak de veer wat in mn hoofd. Ik onderhield mn tempo en dacht toen enkel nog aan die 2e plek. Toen floepte 1 van mn contactlenzen nog uit mn oog en was ik mn dieptezicht kwijt waardoor ik in de slotronde enorm veel foutjes maakte omdat ik niet goed zag in welk spoor ik moest rijden tijdens modderpassages (ja zonder lenzen zou ik met een witte stok of een opgeleide labrador aan de hand moeten lopen).
Ik bereikte de wissel op ruime achterstand, ik begon aan de laatste 5km maar was eigenlijk leeggeblust. Te weinig training weet je wel. Toen ik de laatste 2km moest afleggen kon ik 10m wandelen niet laten, mn karakter was zelfs verdwenen, 500m verder deed ik ditzelfde nog eens over, ik begon al achterom te kijken maar zag niemand. Nog 1500m... Dit is nu tot het einde. Ik verloor geen posities meer en kon als 2e finishen. Als ik nog duathlon's wil doen deze winter zal ik toch moeten trainen, maar vandaag is het weer een pijnlijke-rug-dag. Eerst herstellen, en misschien de Sandman Inferno aan mij voorbij laten gaan, want fietsen komt de komende weken niet meer aan bod, ik vertrek zaterdag voor 12dagen naar Spanje zonder fiets. Het zal lopen en fitness worden als ik iets wil doen.

Terug naar “Lezersverhalen”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast