Pagina 1 van 1

Hel van Kasterlee; een ware hel

Geplaatst: 03 jan 2019, 15:52
door kris.acx
Hel van Kasterlee; een ware hel –16/12/2018 > 15 run / 120MTB / 30 run

Drie jaar geleden stond ik hier voor een eerste deelname, wat voor mij toen ook één van mijn eerste long distance beproevingen was . In bijna zomerse omstandigheden (voor een wedstrijd in december) en een snel fietsparcours had ik een bijna perfecte prestatie neergezet, was het niet dat ik in de laatste 30 km 5-6 minuten verloren had door een hongerklop . Vol enthousiasme en rotsvast overtuigd om mijn sportieve prestatie te verbeteren stond ik vorig jaar terug aan de start; ijzel en koude brachten mij down to earth met een DNF en het ganse jaar het gevoel dat dit niet afgewerkt was. Dit jaar dus terug aan de start, overtuigd dat het slechtste vorig jaar was geweest en het nu enkel maar beter kon zijn .
Van eind september tot de wedstrijd 16 december geen wedstrijden meer ingepland en vooral (in de weekends) op volume getraind. Conditioneel verliep alles volgens plan tot op een 3-4 tal weken Belgenland een eerste koudeprikkel kreeg en ik (terug) besefte dat mijn lichaam niet tegen de koude kan …. op de laatste knip verwarmbare handschoenen aangeschaft en geëxperimenteerd met warme sportdrank . De temperaturen bleven hoopvol; tot 1 week voor de wedstrijd gaf KMI 8 graden uit, perfect voor iemand die geen koude verdraagt :D .

Wedstrijddag , 8u30 start, opstaan om 5u voor het ontbijt en de voorbereiding . Gordijnen open en……. een wit sneeuwtapijt kleurde het decor . Niet mogelijk, al 3-4 maanden geen vorst, geen winter en nu op deze dag uitgerekend sneeuw. Mijn vast team, supporter en wederhelft Sofie en trainer, vriend, helbegeleider Diederik vonden het eerst nog grappig tot ze echt wel beseften dat het niet grappig was en we terug voor een moeilijke opdracht zouden staan. Ik liet het niet aan mijn hart komen en krikte mezelf op dat de sneeuw zou verdwijnen en tegen een uur of 10 het wel heel wat warmer zou zijn . Remember KMI gaf 8 graden uit.

8u30 start, eerste 15k run verliepen vlot,1u07 en het gevoel zat heel goed . Ik nam uitgebreid mijn tijd om te wisselen (10 minuten) en volledig droge kledij aan te trekken, weg op de fiets, 120k MTB; of 5 rondjes, Sofie en Diederik stonden klaar met een eerste drinkbus warme sportdrank; waar ze de ganse MTB rit voor gezorgd hebben tot 2x per fietsronde; de eerste fietsronde verliep heel goed, het tempo lag tegen de best behaalde trainingsrondjes ondanks het glibberige parcours (door de sneeuw). In ronde twee kon ik nagenoeg hetzelfde tempo behalen, ondanks dat het parcours intussen veranderd was van een glijbaan tot een (steeds zwaarder wordend) modderbad .Op dit parcours kon ik mijn hartje ophalen, dit was dan ook mijn minste zorg. Intussen +/- 50 km ver gefietst, en bij het ingaan van de derde ronde voelde ik de onderkoeling in mijn bovenlichaam . In een mum van tijd verdween de kracht uit mijn benen . De technische zone kon mij niet meer verwarmen, ik bleef het koud hebben en zag dat de sneeuw rond het parcours bleef liggen; dan weet je dat het nog steeds koud is.., mentaal kreeg ik een eerste tik, bleef verder fietsen ondanks de koude. Opgave tegen het eind van ronde 3 speelde in mijn hoofd , net toen stond Dominique; die de moeite had gedaan om 2uur in de auto te rijden om te komen supporteren, klaar met een nieuwe drinkbus en wat bemoedigende woorden . Nu opgeven, dat kon ik tegenover hem niet doen, ….. Ronde 4 gestart, er zat niets meer op, bepaalde stroken waar ik 20 per uur kon rijden, haalde ik geen 10 per uur meer, ik kreeg het enkel maar kouder, voelde nog steeds geen kracht en zakte verder en verder weg in het deelnemersveld . Terug een tik. Mentaal heb ik heel veel moeten doen om de 4e ronde te kunnen beëindigen . Ik probeerde mij te vereenzelvigen dat de sportieve prestatie geen belang meer had en het halen van de finish voldoende is . Met die gedachte en de niet aflatende bemoedigende woorden van de supporters vatte ik ronde 5 aan, nog anderhalf uur fietsen en ik kon het lopen starten . De laatste fietsronde was het fietsparcours volledig doorreden en uitermate zwaar, met het einde in zicht reed ik zelf een ietwat snellere rondetijd dan de 4e ronde, maar bleef het koud hebben.70km fietsen met een onderkoeld lichaam is toch iets te veel van het goede. Na 6u50 zat het fietsen erop, in de wisselzone stond Diederik klaar om mij te begeleiden in de laatste run. Terug verse droge kledij. De eerste 3-4 km waren positief en kon ik het trainingstempo lopen, intussen kreeg ik een briefing over het wedstrijdverloop en de vele opgaves door de winterse temperaturen, en ze het heel straf vonden dat ik nog niet had opgegeven . Het moment zelf drong dit niet tot mij door, het enige dat ik wilde was de finish halen, zodat ik dit verhaal kon afsluiten . Na een 5 tal km voelde ik dat het tempo te hoog lag voor de volledige 30km. De zware fietsproef en de koude hadden er echt wel ingehakt en heel veel energie opgeslorpt . Het was overleven in het lopen van bevoorrading naar bevoorrading, na 15km zagen we de supporters terug en riep ik dat ik dit nooit meer zou doen, je vraagt je steeds af waarom je dit aan het doen bent, na 20 km kreeg ik een mentale dreun en zat er meer dan door, Diederik haalde alles uit de kast om mij op te peppen en door te zetten, hij sprong zelf van zijn fiets en liep naast mij om zoveel mogelijk steun te bieden . Uiteindelijk haalden we de finish in totaal tijd van 11u27 min .

Alles op, volledig leeg, weg van de planeet . Ik had geen weet dat sport iemand zo ver kan drijven en al zeker niet dat ik dit met mijn zelf kon doen .

Ontgoocheld, omdat de sportieve prestatie ver ligt van hetgeen ik sportief/conditioneel in mijn mogelijkheden heb . Tevreden dat ik de finish heb gehaald in winterse omstandigheden en de koude heb kunnen overwinnen . Ik zal er mij moeten bij neer leggen dat een optimale prestatie in koude winterse omstandigheden niet aan mij besteed is .

Er is al heel wat geschreven over deze wedstrijd en de verhalen van de mede deelnemers doen mij beseffen dat de finish behalen een prestatie op zich is, 380 atleten gestart in een gelimiteerd deelnemersveld, waarvan 220 gefinisht wil toch zeker wat zeggen . Plaats 199,60e master.

Dank aan Sofie en Diederik om een gans weekend mee te gaan, zich persoonlijk op te offeren, om mij te kunnen begeleiden op de wedstrijddag . Zelf de koude hebben doorstaan en de ganse dag in de weer geweest zijn om drank en eten te voorzien zoals ik het wou, thx Dominique om in laatste instantie nog af te komen om te supporteren, wellicht één van de sleutelmomenten die ervoor zorgde dat mij dit lukte . Thx Sofie voor uw enthousiaste supportering en steun. Thx Diederik, als je de laatste run terug herbeleeft weet je wat ik bedoel dat er op die moment niemand anders mij beter kon begeleiden .

Dank aan Diederik voor de trainingsschema’s, het advies in de voorbereiding en aan Sofie die mij de vrijheid gaf om te kunnen trainen en meermaals het ganse weekend bezig was .

Dank aan de sportvrienden dat we samen een uurtje langer konden lopen of fietsen omdat ik dit wou als voorbereiding .

De hel van Kasterlee; een ware hel !
Ik kan dit nu afsluiten; of toch niet?....... wie weet; misschien terug een deelname in 2019 :shock: