Tweede column: openwater

Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Forumregels
Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Gebruikersavatar
dennis.francken
Berichten: 15
Lid geworden op: 17 mei 2016, 13:15

Tweede column: openwater

Bericht door dennis.francken » 27 jun 2016, 18:23

Als twee honden vechten om een been kun je maar beter niet in de buurt zijn. Stel dat er twee honden vechten om een been in een openwater. Net waar ik train. Zou dat geen pech zijn? En je zult altijd zien. Voor een keer heb ik de kans om in openwater te trainen en lap, twee vechtende honden. Enfin de kans krijg, de kans grijp bedoel ik. Nu zwem ik de laatste tijd niet slecht, maar iets zegt me dat een hond sneller is. Naar het schijnt kan elke hond zwemmen. Deze twee honden waren elk van een ander ras. Er was een Newfoundlander, wat topzwemmers zijn, en een Pekinees. De verliezende hond zal een bepaalde frustratie hebben en opzoek gaan naar een nieuw been. Nu, het toeval wil, dat ik er twee heb, en deze zijn niet voor consumptie. Na een oorverdovend geblaf en gegrol is er een winnaar. De Pekinees kruipt triomfantelijk uit het water, fier met zijn gewonnen been. Daarna komt de Newfoundlander die ook iets wilt achter me aan. Alles wat ik ook maar leerde om zo snel mogelijk te zwemmen moest ik uit de kast halen. Ik zwom een record. De begin snelheid van de hond was hoger maar mijn uithouding was beter, en ik had toch een meter of zesendertig voorsprong. De hond droop af en kreeg snoepjes van zen baasje. Wel verdiend na twee nederlagen. Sindsdien beeld ik me tijdens wedstrijden die hond in.
Veel kansen krijg je niet bij ons in de buurt om in openwater te trainen. Nu ja, kans genoeg maar toelating niet. Onlangs was er een verbod omwille van te veel meervallen. Naar het schijnt zijn dat serieuze vissen. Ik dacht nog, moesten het meerminnen zijn er zou nogal gezwommen worden. Overvolle kanalen en meren met zwemmende triatleten. Ook ongetrainde mannen zullen hun kans wagen. Maar zij zullen het onderspit delven, want beste atleten wij zijn de beesten van het heelal. De oerkracht der mensheid, dat ooit zegevierde in de geschiedenis, roepen wij in onszelf terug op. De keizers van de sportwereld. De T-Rex in het geval we dinosaurussen moesten zijn. We maken fysieke uitputting mee alsof je longen in brand staan. Dit proberen we te blussen met water of sportdrank maar merken dat dit geen zin heeft. Geen enkele pompier dat je kan redden. Onmenselijke prestaties en ongeëvenaarde kracht-ontplooiingen worden gratis tentoon gespreid. Leken zullen worden overrompeld, ze zullen onze onderdanen worden en wij zullen, zonder wetsuit, met meerminnen zwemmen. Gratis? Hoezo gratis? Nou ja, het kost niks om te kijken. En moest het niet gratis zijn dan spreken we van meerminnen-prostitutie en dat is me iets te kinky om over te schrijven. Dit is een beschaafd stuk literatuur en we gaan niet afwijken. Waren de wedstrijden maar gratis. Wat een hoop geld kost dat allemaal niet? Ik herinner me men tijd als wielrenner. Inschrijvingsgeld was tien Euro en als ik na de koers het rugnummer terug binnenbracht kreeg ik zeven Euro terug. Nu betaal ik honderden Euros en krijg ik een schouderklopje en soms een t-shirt of medaille. Maar voor toeschouwers is het gratis. Wat ik wel vind, is dat de ontlading na een triatlonwedstrijd groter is en vooral de voldoening is met geen geld te betalen. Velen zullen me gelijk geven. Nog een heroïsch punt aan triatlon, is dat de vrouwen dezelfde afstand doen als mannen. Wat een onbeschrijfelijk respect moet je daar niet voor hebben? En ook zij gaan waanzinnig snel en behoren tot die beestencategorie waar daarjuist over geschreven is. Niks dan lovende woorden en hoofdbuigingen. Ook de vrouwen hun moment van glorie gunnen natuurlijk. Wij mannen zwommen al met meerminnen. En wat we niet willen is dat de vrouwen met hun in gevecht gaan. Moest dat gebeuren, ik zou het vergelijken met twee honden dat vechten om een been.

Plaats reactie