Derde column: slecht weer

Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Forumregels
Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Gebruikersavatar
dennis.francken
Berichten: 15
Lid geworden op: 17 mei 2016, 13:15

Derde column: slecht weer

Berichtdoor dennis.francken » 04 jul 2016, 12:47

Om te bewijzen dat ik up-to-date ben, zal ik eens iets schrijven over het weer. Hoewel, het is al zo deprimerend, en dan moet ik van jullie verwachten dat je er nog vrolijk over leest. Ik kan me niet permitteren om lezers te verliezen. Of om verbannen te worden en dan is de droom weg. Handtekeningensessies op schrijversbeurzen van online columns. Het zou zomaar kunnen verdwijnen. En ik zou ze niet willen missen. Misschien zit ik dan op de stoel van Sinterklaas, alle fans te begroeten. En naast mij een boze Kerstman die nog geen troon ter beschikking heeft. "Sinterklaas is eerst baardmans," zeg ik dan terug "ieder zijn beurt afwachten." Waarop hij stilletjes en bevestigend afdruipt. Voor de Sint zelf zou ik plaats maken, het is immers zijn stoel. Heet die zijn paard niet slecht weer vandaag? Zou hij me dan vragen wat ik wil hebben? Ik zou een nieuwe fiets vragen. Mijn oud aluminium scharminkel mag weg voor mijn part. Ik zie zwarte piet er al staan met een nieuwe fiets in zijn zak. Ik zou het meteen herkennen. Meestal herken je cadeaus wel in het pakje. Ik geef al eens een fles wijn, en zeg dan "tja, ik wist niet wat kopen, dus het is een boek." Moest de Sint mij een fiets geven, ik plaatste een afbeelding van zijn kop en die van zijn pieten op mijn outfit. Hopelijk zouden ze me dan niet zien als racist omdat zwarte piet op mijn rug staat. Als er toch lezers zijn die, door me een fiets te schenken, op mijn rug willen, meld je aan bij de naam van de auteur van deze column. De naam Dennis Francken kan ik niet geven. De auteur zijn privé gegevens mogen niet vrijgegeven worden door de schrijver. Nu maar hopen dat ze het niet bekijken in de zin van "je kunt mijn rug op." Dit is niet zo, je zou half aanbeden worden. Maar soms geraak je moeilijk uit je woorden. Of worden de dingen fout geïnterpreteerd, zelfs bedoel je het goed. Ik zou nochtans niet misstaan, of miszitten, op een echte tijdritfiets. Als ik nu aan de start sta, kijken ze met een blik van, prulfietske. En het is zo. Hoewel ik met mijn prulfietske toch vaak topfietskes inhaal na kilometerpunt zeventig. En dan zeg ik stilletjes "ja, afstappen en afgeven, ik verdien deze fiets." Hoewel iedereen zo'n fiets verdient. Nu maar hopen dat die Kerstman me nog iets wil geven. Hij heeft niet veel vriendelijke woorden gehad, maar ja, de waarheid kwetst. Zes december valt voor vijfentwintig december, niet mijn schuld.
Het is zomer en ik schrijf over de Kerstman? Dat komt dus mede door het weer. Normaal zouden we nu kleur moeten kweken, en onze broeken en truitjes zouden door aftekening de wereld moeten laten zien dat we atleten zijn. Wat ik vroeger, toen ik nog koerste bij de nieuwelingen, al eens deed was in koersoutfit onder de zonnebank gaan liggen. Om zo harder op de beesten op televisie te lijken. Onnozel, maar ja, ieder zijn fouten. Soms denk ik dat het gros van de atleten diezelfde zotte kantjes heeft. Een kleine opsomming? Ja doen we, altijd leuk als er een vorm van herkenning is. Of ik word volgende week weg gestoken en kom in het volgende seizoen van Alloo in de psychiatrie. Als, het klinkt als een droom, als het ooit nog eens goed weer is en je gaat fietsen. Wie van jullie bewonderd zichzelf dan in de vitrines? Om je stijl te bekijken, of als de zon goed staat de kabels die op je benen liggen te bewonderen. Olie op je geschoren benen smeren om het een tikkeltje extra te geven. Het zicht is alles. Het snot mag aan je kin hangen, het schuim op de mond, als de benen er maar goed uitzien. Ik weet niet of er veel triatleten zijn die olie smeren. Dit is meer een wielrenners gewoonte. Je mag me tegenspreken als het niet waar is. Ik wil me niet voordoen als allesweter. Het enige dat ik doe is wat woorden achter elkaar zetten en hopen dat ze magistrale zinnen vormen. Lukt nooit. Zelden. Soms verzin je een zin en zeg je "mja, dat is wel iets."
Maar om op het weer terug te komen. Ik haat regen. Ik haat mijn scharminkel kuisen, en dit in de regen. Hoe komt, dat als het regent er meer stenen op de baan liggen? Waar komen die plots vandaan? Allemaal vragen die met het prachtige Belgische weer te maken hebben. Als de zon schijnt is alles mooier en leuker en warmer. Om te lopen is het dan wel goed weer. Anderzijds kun je best trainen in de omstandigheden waarin je wedstrijden doet. Soms een hete training is eens goed. Domme zin, en toch laat ik hem staan. Het is nu eenmaal zo. Waarom lacht Frank op televisie altijd als hij slecht weer te melden heeft? Daar is toch helemaal niks grappigs aan? Alle atleten zitten te snakken naar wat zon, iedereen nu wel deze tijd, en die man staat daar wat te lachen. Ik zweer het je, de twee vakantiemaanden vallen binnenkort met Sinterklaas en Kerstmis. Zo zijn deze twee weeral verweven in heel het gebeuren. En zo komt er een gedacht, dat er niets over het weer komt omdat ik geen lezers wil verliezen.

Terug naar “Lezersverhalen”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast