Vierde column: Jan Mulder

Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Forumregels
Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Gebruikersavatar
dennis.francken
Berichten: 15
Lid geworden op: 17 mei 2016, 13:15

Vierde column: Jan Mulder

Bericht door dennis.francken » 11 jul 2016, 11:47

Om te beginnen spijt het me dat deze column een voortvloeisel is van het Europees kampioenschap voetbal. Hier, een forum waar echte sportmannen actief zijn. Ik verzeker dat het niet over voetbal zal gaan, maar deze tekst is hier wel aan te danken. Over voetballers zal ik binnenkort wel eens mijn ongenoegen uiten.
Laatst, ik denk vorige week, kreeg ik telefoon. Dit op zich is niet het verhaal maar wel van belang voor het vervolg. Moest ik deze telefoon niet gekregen hebben, er zou deze week geen column zijn. Soms Moet er iets gebeuren vooraleer er een gevolg aan komt. Ooit zei een beroemd politicus zulke woorden "we gaan het probleem pas aanpakken als het zich stelt". Nu, niet dat het telefoontje een probleem was, maar ik je snapt het punt wel. Voor de jongere lezers, die politieker is niet meer onder ons, verder ga ik hier niet op in. Wat een telefoontje al niet kan doen om een mens tot inspiratie te wekken. Plots, zo ineens, rinkelde er iets in m'n zak. Als de duivel vloog mijn rechterhand in de rechterzak van de jeans, en hopla ik was aan het praten. Een minuut of acht later had ik stof om over te schrijven. Dus hier gaan we. De stem aan de andere kant van de lijn, ik ga niet zeggen dat het m'n neef was om privacy redenen, Glenn zou dit niet appreciëren. Dus de onbekende, voor jullie, zei nadat hij mijn columns gelezen had, "wat ben je van plan? De Jan Mulder van de triatlon worden"? En toen begon ik te Denken. Zou ik een goede hollander zijn? Alleszins geen goede Jan, daar heb ik de kop niet voor. En ook heel veel Jannen zijn geen Hollanders. De taal zou ik wel vrij snel onder de knie krijgen. De Hollandse jovialiteit zou ik ook snel beheersen. Maar om me nu te vergelijken met zulke beroemdheden, neen. Ik ben noch kritisch noch zal ik iemand bejubelen. Alhoewel vroeg of laat zal ik wel iemand de hemel in prijzen en zal die persoon heel gelukkig zijn. Iedereen wordt graag bejubeld toch? En het zal mijn vrouw zijn die de lovende woorden over zich heen zal krijgen. Ook soms atleten die zaken doen waar m'n mond van openvalt. Maar dat is nu niet aan de orde. Ik wil ook niet de Jan Mulder van de triatlon worden. Jan Mulder zou de Dennis Francken van de voetbal moeten zijn. Kan niet. Jammer vind je niet? Tja, hij was eerst dus wat kan ik zeggen? Een copycat wil ik evenmin zijn. Nogal moeilijk om een Jan te imiteren terwijl je niks in je hebt dat nog maar enigszins in de buurt komt van een Jan. Er zijn weinig namen die passen bij men kop. Ik zou een slechte Stijn zijn, dit door de familienaam. Dit vogelen jullie zelf maar uit. Er wordt schrijvers van boeken of columns dikwijls verweten dat ze iemands stijl hanteren, maar ik denk niet dat het mogelijk is om dat niet te doen. Iedereen heeft zijn inspiratie en voorbeelden en onbewust neem je die toch mee in je werk. Elke atleet heeft een fietsstijl, maar als beginnend atleet kijk je daar toch naar. Dus is het niet abnormaal dat je stijlen imiteert. Imiteer is misschien niet het goede woord maar op een of andere manier beïnvloed het je wel. Wat daarom niet slecht hoeft te zijn. Idolen zijn er en zullen er altijd zijn. Mensen, dan bedoel ik schrijvers, musici of andere kwiskwaters, hebben veel te korte tenen. Het minste dat nog maar in de buurt komt van hun werk, staan ze te zwaaien met procedures of weet ik veel wat. Van zulke personen ben ik geen fan. Als ik Frederik Van Lierde zijn stijl knap vind en ik imiteer hem zal hij misschien nog fier zijn omdat hij aanbeden wordt. Maar owee als je hetzelfde zinnetje schrijft dat ooit iemand voor jou schreef, waar je nota bene nog geen benul van hebt.
Ondanks de onzin van de onbekende persoon aan de andere kant van de lijn ben ik toch blij dat hij belde. Zonder die visie van hem zou ik nog geen letter op papier hebben. Dus een geluk dat ik bereikbaar was of niemand had dit verhaal gelezen. En dan zou jullie kostbare tijd verloren zijn gegaan aan ongezonde gewoontes, dus bedank me maar dat ik jullie een paar minuten bezig heb kunnen houden. En nu trainen maar jongens en meisjes, genoeg gelezen.

Plaats reactie