Column: verdwalen.

Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Forumregels
Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Gebruikersavatar
dennis.francken
Berichten: 15
Lid geworden op: 17 mei 2016, 13:15

Column: verdwalen.

Bericht door dennis.francken » 25 jul 2016, 20:01

We gaan beginnen met een vraag? Je hoeft geen schrik te hebben, het is geen ondervraging. De schooltijd is hier allang gepasseerd. Gewoon een vraag waar je later op mag antwoorden, maar het antwoord al wel stil in je hoofd hoort. Stil in men hoofd, waar heb ik dat nog gehoord? Samson? Ik geloof het wel. Die heeft hier niks mee maken natuurlijk.
Wie ligt er al eens in bed? Iedereen vermoed ik maar nu komt de vraag. Wie ligt er al eens in bed en beeld zich wedstrijden in? Elke situatie mogelijk, van zwemmen naar fietsen, en lopen tot finish? En nu komt de aap uit de mouw over de bezetenheid van de atleet of atlete. Je ligt zelfs met je armen in tijdrithouding in bed en je ziet jezelf trappen. Plots lig je in het water. Je beeld je tijden in van het zwemmen en je positie op de fiets. En in je gedachte gaat alles vlotter en sneller. En je bedenkt dat het in het echt ook zo zal gaan de volgende wedstrijd.

Tot plots, je in gedachte aan het lopen bent, en je volledig verdwaald in gedachte. Ineens zijn je gedachte totaal ergens anders, ergens waar je in tijden niet bent geweest. Wat ook niks met zwemmen, fietsen of lopen te maken heeft. Je hoofd zit vol larie en apenkool. Larie en apenkool, grappige namen vind ik dat hoewel ik meer fan was van Bassie en Adriaan. Bassie was de zot en Adriaan de. Ja, wat was die ook alweer? Ik zou het opzoeken maar ben deze tekst aan het schrijven, dus ook geen optie. De moment dat de inspiratie er is moet je doorschrijven. Als je begint af te dwalen ben je uw verhaal kwijt en komt er niks. En het zou onnozel zijn moest ik plots schrijven, sorry mensen maar je krijgt maar een halve column deze week want ik moest iets opzoeken op internet en was de draad kwijt. En als de draad kwijt is begin hem maar te zoeken, zeker als je niet weet waar te beginnen. Was Adriaan geen acrobaat? Ja geloof ik. Soms komt er iets terug als je er niet meer over nadenkt en dit geschied nu, dit eigenste moment. Hoe komen deze twee figuren nu plots te voorschijn, net als ik een wedstrijd aan het doen ben. In tijdritpositie in bed met twee Hollandse sterren in gedachte. Wat hebben zij met triatlon te maken? Ja, Bassie was zot en triatleten allicht ook. Als je niet een beetje zot bent begin je er simpelweg niet aan. Dat komt wel overeen. En wat hebben we met acrobaten? Misschien acrobaten in time-managing? Vermoedelijk wel, hoe krijgen we anders heel ons schema bijeen getraind? Soms moet je je in bochten wringen om alles gedaan te krijgen. Al degene die ook in voorbereiding zijn op een volledige triatlon zullen begrijpen wat ik bedoel. Zelfs voor de halve afstand moet je opofferingen maken die niet evident zijn. En ook de kwart en achtste natuurlijk, we gaan niemand schofferen. Concludeer nu niet dat ik de kwart voor mietjes vind, integendeel die gasten gaan als razende zotten tekeer. Ziezo, bewezen dat zij ook zot zijn, dus vrij van alle blaam. Kan ik nu verder schrijven?

Ik geloof wel in het schema van trainingen. In overleg met je partner kun je tot goede compromissen komen om dit alles gedaan te krijgen. Op voorhand alles bespreken en alles lukt prima. Klinkt mooi, maar hoe dikwijls gebeurt het?
Wat ik me afvraag is. Wie er na het lezen van deze column 's avonds in bed gaat liggen en de tijdritpositie aanneemt? Je mag het me laten weten daags nadien. Altijd leuk te weten of dit stuk impact heeft op de slaapgewoonten van lezers. Het is zelfs zo dat je benen lichtjes de trapkadans zullen imiteren. Net niet zo fel dat je partner er erg in heeft. Maar jij bent wel aan het fietsen hoor. In gedachte won ik nog nooit. Ik ben een realistische denker. Persoonlijke records sneuvelen geregeld maar alles is haalbaar in de realiteit. Als alles meezit uiteraard. Deze column waren er meer vraagtekens dan anders. Maar er komt nog steeds geen overhoring dus geen paniek. Iedereen kan zonder stress zijn bedje in, en in de juiste houding gaan liggen.

Plaats reactie