Column losrijden.

Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Forumregels
Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Gebruikersavatar
dennis.francken
Berichten: 15
Lid geworden op: 17 mei 2016, 13:15

Column losrijden.

Berichtdoor dennis.francken » 01 aug 2016, 14:32

Ik ging losrijden. Zo begint een mooi boek, maar dit is geen boek. Hier is randinformatie van levensbelang. Geen technische uitleg over hoe wel of niet te trainen. Analyses noch verslagen van wedstrijden waar eventueel tactische blunders aan de orde waren. Maar het verhaal rondom de dingen die gebeuren. En zo gebeurde er iets in m'n bestaan. Nu ga ik van tijd veranderen, en de column in gang trekken, als na een bocht op de fiets. Van tijd veranderen tegen alle regels van de taalkunst. Aan de informatie een rand toevoegen. En toen ik daar mee bezig was had ik iets voor. En jullie gaan nu alles te weten komen.
Er zit een gaatje in men nieuwe koersschoen dat er gisteren nog niet zat. Zelfs vanmorgen was er niks aan de hand tot de logica het van mij overnam. Ik had een Ardenne training in de benen en het was een redelijk natte editie, van de trainingen in m'n schema. Dit alles als voorbereiding op de 111 triatlon van La Roche. Dus bergop rijden en parcours verkennen was de boodschap. Dit geschiedde en de natte voeten geschiedde ook. Dus hoe kwam ik aan dat gaatje in m'n schoen? Ik geloof dat het de rechterschoen was maar dat boeit niemand. Hoewel als ik het er niet bij zet er veel zullen zeggen "ja maar, was het nu de rechter of linker?". Het was dus de rechterschoen. Ook natte schoenen geschiedde. Dus ik dacht, laat ik een haardroger proberen. Die warme lucht blaast alles in een wip droog. Vooraleer er commentaar komt, ik had daags voor het lumineuze idee van de haardroger krantenpapier in de schoenen gestopt. Maar het papier was nat evenals de schoen die ook nog nat was. Maar ik wou niet met klammige schoenen vertrekken, dus daags na een Ardenne-training vooraleer ik de fiets op sprong om los te rijden, toen kwam de haardroger. Ook had ik die ochtend al gezwommen, even de rand wat extra geven. Het feit dat een haardroger warme lucht blaast is gekend, dat is hun handelsmerk, maar dat het echt zo heet was wist ik niet. Dus ik zet hem op hardste en heetste stand en begin te mikken richting de schoen, en droogblazen maar. Overtuigd van het genie dat ik was over het opdrogen van schoenen rook ik plots iets verbrand. Als een dwaas rondkijkend alsof er in een badkamer vrijwillig dingen in brand vliegen vondt men oog niets wat op vlam leek. Tot mijn getrainde neus geuren van de schoen opving. Het kopje van de haardroger was heel even in contact, met het stof van de schoen daar aan de hiel, gekomen. En ja , een gaatje. Moest ik in een Amerikaanse film zitten, en je zou een beeld hebben van de skyline, je zou de vogels uit bomen zien vliegen na een vloek die de hitparade zou kunnen halen. En dat alles na een natte training. Dit was nochtans niet de eerste natte training in m'n leven hoor. Ik heb er zo, als Belg zijnde, al redelijk wat gehad. Maar nog nooit zulke natte schoenen gehad. Als tip kan ik meegeven dat het haardrogerplan niet slecht is zolang er geen contact is met de stof van de schoen, aan te raden is een veilige tien centimeter afstand. Nu hebben we het gehad over die rechterschoen. Wat een mens al niet schrijft om een blad te vullen, nietwaar. En wat met die linker? Wel, die bleef gaatjesloos, omdat ik de befaamde tien centimeter afstand respecteerde. Gaatjesloos is dat een woord? Later zoek ik het op en als ik er erg in heb zal er in column zeventien een antwoord komen. Maar zo ver is het nog niet. Eerst nog een slot voor deze haardroger en schoen-met-gaatje tekst verzinnen.
Tegenwoordig gebruik ik overtrekken om het nat van de schoenen zo veel mogelijk weg te houden. En met succes.
Tot nog toe bleven al mijn schoenen gaatjesloos tenzij door slijtage. Maar daar komt geen hete lucht bij te pas. Ondanks alle miserie die dag ging ik toch losrijden met droge schoenen. Ik had in het begin zelfs warme voeten, wel met meer verluchting dan gepland. Maar wat een losrijsessie was me dat? Nooit reed ik zo traag met zo'n gemak. Een soepele pedaalslag, als een warm scherp mes door zachte gezouten hoeveboter. Misschien, positief denkend, door dat gat heb ik minder schoen bij waardoor ik minder gewicht meeneem. Dus, ik koop geen nieuwe schoenen, ik doe het met minder.

Terug naar “Lezersverhalen”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast