column: doordeweeks

Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Forumregels
Heb je geen blog, maar wil je toch iets delen met de triathlon gemeenschap. Schrijf het hier. Een wedstrijdverslag, belevenis of ander hersenspinsel. Gooi het op dit forum en deel het wereldwijd.
Gebruikersavatar
dennis.francken
Berichten: 15
Lid geworden op: 17 mei 2016, 13:15

column: doordeweeks

Bericht door dennis.francken » 05 sep 2016, 21:45

Soms vraag ik me af of ik elke week inspiratie kan vinden om een column te schrijven. Maar er zijn driehonderdvijfenzestig dagen en ongeveer driehondervijftig trainingen, stof genoeg dus om over te schrijven. Elke training ben ik er attent op dat ik extra de ogen en oren scherp stel om elke gebeurtenis op te nemen. Zo krijg ik vanalles op een dienblad om achteraf een verhaal over te schrijven. De ene week zal het boeiender zijn dan de andere, zo is het nu eenmaal. De vorm van de dag is niet te onderschatten. Zoals op de fiets heb je ook soms superdagen. Anderzijds heb je ook rotdagen. Natuurlijk, hoe meer je iets doet hoe groter de kans op een rotdag, andersom geldt dit ook uiteraard.
Een superdag een week voor de wedstrijd. Wie is daar fan van? Ik heb daar een dubbel gevoel over. Ik heb dan zoiets van: ik hoop niet dat dit dé superdag is. Met een superdag bedoel ik echt een superdag, en geen gewoon doorsnee goede dag. Mijn angst is dan dat het beste voorbij is. Bij een slechte dag voel ik me ook niet lekker. Dan komen de twijfels en vragen. Ben ik wel goed genoeg? Heb ik misschien te hard getraind? Een mentale strijd tegen men eigen demonen. Moest je te hard getraind hebben, hoop ik en geloof ik in het fenomeen supercompensatie. Dit is volgens mij het enige dat je dan kan doen. Als het mooi weer is heb ik meestal ook goede benen. Mensen begrijpen niet dat een atleet spreekt van goede benen. Je kan dit met tekeningetjes en gebarentaal proberen uit te leggen ze zeggen dan wel "jajajaja, goede benen, ja ik heb dat ook al wel gehad". Ik garandeer u dat ze er de ballen van snappen. Of Toeristen dat je tegenkomt, niet op de fiets maar ergens. Laat me zeggen op een terras van een café. Ja, ik zit dus op een terras. het weer was matig, beetje wind maar droog. Zeer belangrijk, eender hoe, als het maar droog is. Na een pomtom te hebben besteld hoor ik een tafel naast mij twee heren babbelen. Twee wielertoeristen. Moesten hun verhalen waar zijn, ik stop onmiddellijk met triatlon. Wat een beesten zijn me dat? De linker toerist met snor en Duvel zei tegen z'n kameraad met Bolleke De Koninck "gisteren gaan rije jom. jaja zesennegentig kilometer drieëndertig gemiddeld. Jaja jom". Toen ik dat hoorde dacht ik: sterk amai men voeten. Iedereen dat een beetje fietst weet dat drieëndertig gemiddeld wil zeggen dat je bijna constant vijf à zesendertig kilometer per uur moet rijden. Ik ken, jullie lezers, jullie niveau niet maar ik vind dat toch wel behoorlijk snel. Zeker over die afstand.
Toeristen hebben alle kennis van de wielersport en weten alles het best. Of toeristen dat je, dit keer dan, op de fiets tegenkomt en je geraakt aan de babbel. Ze zien dat je een ligstuur hebt en, genieën dat ze zijn, leggen de link met triatlon. Ahja, want allicht hebben zij dat ook al gedaan. En in tijden waar ik stil van word. Ik begin dan een rekensommetje te maken over tijden, en concludeer dan dat zij rond de veertig kilometer per uur reden. Ook waren het allemaal toplopers. "Alleen het zwemmen was moeilijk". Tja, dat hoor je veel . Als ik nog veel toeristen tegenkom ik weet niet of ik dan nog veel inspiratie opdoe om te schrijven.

Plaats reactie