Onze bloggende atleten

Koers 1.12 Oostnieuwkerke

Niki Devoldere 6 days 6 hours ago
14 July 2019

Het blijft voor mij een gevecht om structuur in mijn trainingen te krijgen. Ik blijf ook sukkelen met een kuitblessure. Kortom, ik heb het moeilijk in een gevecht om gemotiveerd te blijven om telkens toch maar dat beetje conditie te onderhouden. Ik snak echt weer naar regelmaat zodat ik eindelijk weer eens het gevoel van opbouw kan ervaren. In deze strijd moet ik een focus kiezen die ik misschien wel nog goed kan afwerken. Daarom zal ik de komende maanden er proberen alles aan te doen om toch zeker zo veel mogelijk wielerwedstrijden te rijden.

CrossTriathlon van Vlaanderen: sport kent geen geheimen...

Jan Goddaer 1 week 6 days ago
Sport kent geen geheimen.


Eerder dit jaar, toen ik mijn planning opmaakte, had ik deze triathlon aangekruist. Enerzijds omdat het het BK crosstriathlon was en anderzijds omwille van het parcours met enkele mythische hellingen met op kop de Koppenberg.


De laatste maanden trainde ik nauwelijks. Zwemmen en lopen doe ik sporadisch. MTB’en doe ik voornamelijk tijdens mijn woon-werk verplaatsingen. Het vormpeil gaat zienderogen achteruit. Toch sta ik aan de start van mijn 21ste wedstrijd van dit seizoen. En ook nu wil ik knallen. Maar sport kent geen geheimen. Wie niet traint, krijgt slaag...


Ondertussen werd het duidelijk dat door de beperkte opkomst het BK werd geannuleerd. Met 50 deelnemers zouden we 1000m zwemmen in het Donkmeer, 34km MTB’en in de Vlaamse Ardennen nabij Oudenaarde en 10,5km trailrunnen aan het Donkmeer. Door het mooie weer van de laatste tijd werd het een no-wetsuit swim... Dit wordt 1 km lang verzuipen...


Om 10:00 wordt het startschot gegeven. Ik zwem rustig in het 23,7° warme water. Al snel spartel ik helemaal achteraan het pak. Ik blijf gewoon rustig doorzwemmen, zonder forceren. Na 22min30 sec klauter ik als 44ste het water uit. Ik laat slechts 6 zwemmers achter me. Nu begint de race...


Ik start het MTB’en en kan al snel enkele plaatsen goedmaken. Maar gedurende de rit rij ik zo’n 5 keer verkeerd. Logischerwijs staat een pijl voor de bocht. Nu was dit veelal anders waardoor ik geregeld kostbare tijd verloor. Daarnaast had ik een slecht gevoel op de MTB. Ik stuurde slecht en ik maakte veel fouten. Kwam het door de bandendruk?
Ik rij de ganse rit met Didier Vandenbossche, 2 jaar geleden nog Europees en Belgisch kampioen Crosstriathlon bij de H50. We rijden voor plaats 3 en 4 bij de H50. Voor ons vlamt William Busch op een 2de plaats. Ook hij heeft een collectie eremetaal op diverse BK’s crossduathlon en crosstriathlon. Didier en ikzelf blijven ronddraaien en gaan samen de wisselzone binnen.


Didier wisselt snel en gaat er als een speer vandoor. Ik kan gewoon tempo lopen. Ik vertrek als 21ste overall en loop toch naar een 17de plaats overall en 4de H50. Het niveau bij de H50 was hoog, maar sport kent geen geheimen... Als je niet traint, krijg je slaag...


Nu volgt een time-out. Gewoon sporten voor de fun, opladen en opbouwen naar La Gileppe.


C U later!

4e bij Absolute Topdag in Ironman Nice

Diego Van Looy 2 weeks 4 days ago

IRONMAN NICE 

 

Voorbeschouwing

30 juni was een datum die al lang met stip stond aangeduid op de kalender .

Waar Ironman Lanzarote 5 weken geleden nog werd toegevoegd aan het programma , maar wel met een goed gevoel werd afgesloten door een mooie 5e plaats, werd Ironman Nice wel een absoluut doel .

De laatste weken gaf Diego reeds aan dat de conditie nog nooit zo goed is geweest. Het zwemmen gaat stillaan de juiste richting uit.  Op training wordt er nog niet op tijd gezwommen maar enkel werken op techniek , dit 4x per week onder leiding van Topcoach Ronald Gaastra.  De fietsmotoriek staat op punt  maar de hardheid kan nog beter & het lopen is alweer sterker dan ooit.

Op maandag 24 juni vertrok Diego met de wagen voor een reis van 1300km richting Nice, Côte d’Azur, Zuid Frankrijk.

De temperatuur beloofde veel goeds voor Diego . 35°C & een gevoelstemperatuur die boven de 40°C uitkwam.

Waar de ambities eerst nog top 5 waren , werden deze bijgesteld tot minstens podium omwille van de extreme warme temperaturen.  Die weersomstandigheden liggen Diego vrij goed.

Diego heeft de laatste maanden altijd op het warmste moment van de dag getraind en heeft samen met zijn begeleiding geïnvesteerd in een snellere laatste 10km van de marathon . Vanuit een zekere vermoeidheid toch nog kunnen versnellen is altijd een troef .

 

Iets over de wedstrijd 

Het zwemmen gaat over 2 rondes zonder “Australian” exit in de zee over een afstand van een kleine 4km .

Het fietsen gaat over 180km met 1 lange beklimming en voor de rest een totaal van 2400 hoogtemeters in het hinterland van Nice / Monaco.

Het Loopparcours beloofd 1 van de snelste ter wereld . 42,2km non stop rechtdoor & volledig vlak met slechts 7 U-Turns om te nemen .

De deelnemerslijst was alweer zeer indrukwekkend (Wurf – Van Lierde – Cunnama – Passuelo – Jammaer &  Molins)

 

Mentale opdoffer door beslissing van Stadsbestuur Nice

De wedstrijdbriefing werd jammer genoeg niet de meest fijne voor Diego.

Omwille van de extreme warmte & fijn stof (vervuiling) boven de Côte d’ Azur die niet wegtrok (geen zuchtje wind) moest de organisatie van het stadsbestuur Nice de beslissing nemen om de wedstrijd in te korten. Ze deden dit in de volgende formule : Het zwemmen bleef de originele 4km – het fietsen werd herleid tot 152km & de marathon werd herleid tot slechts 30km .

Als je weet dat zwemmen sowieso al het zwakste onderdeel is van Diego & hij enorm geïnvesteerd had in het project #Sub2h40 marathon was hij vrij teleurgesteld.  De achterstand blijft nagenoeg dezelfde maar hij krijgt niet de nodige kansen om deze tijdens het fietsen en het lopen goed te maken.

Ok het is wat het is.  Na de eerste reacties van teleurstelling haalt de winnaarsmentaliteit de bovenhand.  Het beste van maken is de enige optie .

WEDSTRIJDDAG

Om 4h15 de wekker die afliep, wat brood met confituur en fruitsap om krachten op te doen in combinatie met de #TriSportPharma EnergyDrink (CarboLoader); De nieuwste #Compressport Tri suit aan & de nodige (sponsor)tattoos aangebracht en ready 2 GO!

We mochten ook meteen de nieuwste sponsor http://www.finjan.be voorstellen bij deze gelegenheid.

De Start 

Om 6h25 stonden 3500 hongerige atleten aan de start.  Omwille van de watertemperatuur van 24.6°C moesten de 45 profs van start gaan zonder wetsuit.  De AG atleten kregen nog het voordeel van het drijfvermogen van de Wetsuit te genieten.

De start werd gegeven en het ging er meteen enorm snel aan toe.  De gebruikelijke kopgroep topzwemmers werd gevormd  maar Diego kon zich in een groepje nestelen van 4.  Waar hij vorige wedstrijden niet in de voeten kon meezwemmen bleek er toch al een beetje vooruitgang te zijn gemaakt en dit zonder wetsuit.

De klok werd afgetikt na 3840m. & 59min 50″.  Al bij al geen ramp voor Diego maar de achterstand bedroeg wel al 12 minuten op de kop. Hij noteerde de 218e zwemtijd en als 22ste mannelijke prof werd de achtervolging ingezet.

Op het fietsen zat Diego meteen goed in het ritme.  Op de lange klim reed hij als 1 van de beste omhoog.  In de afdalingen verloor hij, door gebrek aan parcourskennis, wel terug kostbare tijd. Daarbijkomend moest Diego het fietsen doen zonder profs in zijn vizier en de 152 km alleen afleggen.  De 10e fietstijd werd afgeklokt en als 15e kon hij de wissel ingaan richting het lopen.  Zoals gebruikelijk met een nog tamelijk fris gevoel na het fietsen . ALL Out fietsen brengt immers niets op.

De voorziene temperaturen van 38-40°C waren inmiddels aanwezig op de Promenade d’ Anglais en Diego kon aan zijn loopnummer beginnen over een parcours van 30km.  Dit aan het tempo voorzien voor de lange afstand en niet op 70.3 snelheid.  Daar werd immers niet op getraind.  Houden aan het vooropgestelde plan leek het beste.

Hij haalde man na man terug.  Na 5km reeds 12de, na 10km reeds 8ste, na 15km reeds 6de.  Op punt 20km naderde hij tot op 5minuten van top 4/5.  Het sein om nog een extra tandje bij te zetten .

Op km 28 haalde hij de 4de ook in en kwam hij zelfs nog in de buurt van plaats 3 (Frederik van Lierde op iets meer dan 4 min) en plaats 2 op iets meer dan 7min.  Jammer genoeg door het ingekorte loopnummer kon hij dit niet meer volbrengen. Een knappe 4de plaats werd behaald & alweer de snelste looptijd werd neergezet.  Aan james Cunnama was wellicht niets te doen.  Hij stak er vandaag met kop en schouder bovenuit.

Het negatieve relativeren en het positieve meenemen is een les dat geleerd wordt.  De wedstrijd was te kort om het gewenste doel te behalen maar doordat het lopen korter was is het herstel sneller.  Diego zal ongetwijfeld sterk voor de dag komen in het Hoofddoel van dit jaar … De Embrunman !

Hier zal Diego als titelverdediger aan de start staan en als alles gaat zoals het nu verloopt wederom een stap vooruit zetten.

 

Wij danken alle sponsors, vrienden & ons Fantastische Team !

#slgf_897 .b-link-stroke .b-top-line{ background: rgba(10, 194, 210, 0.5); } #slgf_897 .b-link-stroke .b-bottom-line{ background: rgba(10, 194, 210, 0.5); } #slgf_897 .b-wrapper{ font-family:Arial; // real name pass here } @media (min-width: 992px){ #slgf_897 .col-md-6 { width: 49.97% !important; } #slgf_897 .col-md-4 { width: 33.30% !important; } #slgf_897 .col-md-3 { width: 24.90% !important; } #slgf_897 .col-md-2 { width: 16.60% !important; } } #slgf_897 .slgf_home_portfolio_caption{ background:#FFFFFF; } #slgf_897 .slgf_home_portfolio_caption h3{ color:#000000; } #slgf_897 .img-box-shadow{ box-shadow: 0 0 6px rgba(0,0,0,.7); } .fnf{ background-color: #a92929; border-radius: 5px; color: #fff; font-family: initial; text-align: center; padding:12px; } IRONMAN NICE jQuery(document).ready(function(){ ;( function( jQuery ) { jQuery( '.swipebox_897' ).swipebox({ hideBarsDelay:0, hideBarsOnMobile: false, hideCloseButtonOnMobile : false, // true will hide the close button on mobile devices loopAtEnd: true, // true will return to the first image after the last image is reached }); })( jQuery ); jQuery('.gallery1').imagesLoaded( function(){ jQuery('.gallery1').masonry({ itemSelector: '.wl-gallery', isAnimated: true, isFitWidth: true }); }); });

 

 

#TogetherWeMakeIT

#DVLRACING

#DIEGOVANLOOY

 

  1. James Cunnama RSA
  2. Kevin Rundstaedler FRA
  3. Frederik Van Lierde BEL
  4. DIEGO VAN LOOY BEL
  5. Robert Brundish GBR
  6. Gwenael Ouilleres FRA
  7. Cameron Wurf AUS
  8. Damien Collins AUS
  9. Alberto Moreno Molins ESP
  10. Thomas André FRA

 

 

Wij verwelkomen met veel trots een nieuwe Hoofdsponsor voor de komende 3 jaar

Welkom http://www.finjan.be/

Het beste restaurant van ‘t Zuid in Antwerpen met specialiteit “midden-Oosters” staat ook hoog aangeschreven in de GaultMillau.

Wij danken Zaakvoerder Sean Chacham voor het vertrouwen en de geleverde steun!

Finjan: de beste pita van het land?!

#slgf_908 .b-link-stroke .b-top-line{ background: rgba(10, 194, 210, 0.5); } #slgf_908 .b-link-stroke .b-bottom-line{ background: rgba(10, 194, 210, 0.5); } #slgf_908 .b-wrapper{ font-family:Arial; // real name pass here } @media (min-width: 992px){ #slgf_908 .col-md-6 { width: 49.97% !important; } #slgf_908 .col-md-4 { width: 33.30% !important; } #slgf_908 .col-md-3 { width: 24.90% !important; } #slgf_908 .col-md-2 { width: 16.60% !important; } } #slgf_908 .slgf_home_portfolio_caption{ background:#FFFFFF; } #slgf_908 .slgf_home_portfolio_caption h3{ color:#000000; } #slgf_908 .img-box-shadow{ box-shadow: 0 0 6px rgba(0,0,0,.7); } .fnf{ background-color: #a92929; border-radius: 5px; color: #fff; font-family: initial; text-align: center; padding:12px; } finjan jQuery(document).ready(function(){ ;( function( jQuery ) { jQuery( '.swipebox_908' ).swipebox({ hideBarsDelay:0, hideBarsOnMobile: false, hideCloseButtonOnMobile : false, // true will hide the close button on mobile devices loopAtEnd: true, // true will return to the first image after the last image is reached }); })( jQuery ); jQuery('.gallery1').imagesLoaded( function(){ jQuery('.gallery1').masonry({ itemSelector: '.wl-gallery', isAnimated: true, isFitWidth: true }); }); });

 

 

 

Wie Poulidor, wat Poulidor

Kasper Lagae 2 weeks 5 days ago

Vorige week stond ik aan de start van de T3 te Antwerpen. Een wedstrijd in ploegbelang. Met de fiets van Lauwe naar Antwerpen, een bescheiden 110km aan 29 gem met een constante tegenwind. Wat had je gedacht. Daarna 750/20/5 alles open. We haalden een mooi resultaat met de boys. Ik zag een sterke Jasper Sabbe en ik was onder de indruk van Segaertje.

Week 5 race 5.

Eeklo.

 5de wedstrijd in 5 weken.
De bovenbenen voelen zwaar aan.
Kareltje was express afgekomen om me in actie te zien.
Stephanie hare gsm was opgeladen voor filmpjes, Gianni bleef de koel zelve en vadre. Vadre blijft vadre.

Enkele dagen voordien had ik naar Hans gezonden.
Eeklo is van mij.
Die grootspraak. Zucht, zal het nooit afleren. Ook de dag ervoor tijdens het loszwemmen had ik me laten verleiden door die uitspraak te doen. Nochtans. Brydenbach, Vanvooren, Swolfs aan de start. Geen sukkelaars.

De lokale held, Kevin Strubbe stond ook aan de start.
Na lang zagen, kon ik hem overhalen om dan toch te starten.
Hij had 3 doelen.
– 40 gem
– niet gedubbeld worden door mij
– winst 40 +
3 x check voor hem
Proficiat

We gingen van start zonder pak. Ideaal voor mij. Van in het begin kon ik mij in een groepje van 4 handhaven. Copain Berrie miste net de aansluiting. Doch zeer sterke race. Hij finishte als 10de. Een knal prestatie van onze verkoper van een Duits automerk dat ik nu niet zal vernoemen. Pieter Vanhee. Toch een monument in de triatlonwereld arriveerde ook in de top 15. Ver van versleten dus

Terug naar mijn race. Ik zette als 5de voet aan wal, klein spurtje en ik ging als leider de wissel binnen.
Verdikke, wisselen als een toerist. De helm ging niet meteen toe, het vizier viel eruit. Ik verliet als laatste de wissel. Gianni zag me sukkelen maar maande me aan om rustig te blijven.
Ik schoof meteen op en nestelde me in de 2de positie.

De leider had 30sec voorsprong.
Sanne zette zich resoluut op kop en dichtte de kloof. Mijn moment om de hamer uit te halen en de kraan volledig open te draaien. We kwamen aansluiten bij de leider, ik schoof meteen door en nam de leiding.

All in,
All in,

Ik zag meteen dat het tempo voor Tim en Brecht te hoog was. Ik keek op mijn teller en dacht bij mezelf. 20 min deze inspanning en het gat is gemaakt. Ik deed dit en de voorsprong bedroeg meer of 1 minuut. Sanne nam nog eens over op de strook tegenwind. Hield het tempo mooi strak.
Ideaal we zijn weg. Bij het indraaien van de wissel bedroeg de voorsprong 2 min.

Sanne, wisselt, loopt 200m en stopt.
Zoals aangekondigd.
Hij sukkelt met een blessure. Ik wens hem alvast het allerbeste met de revalidatie en dat hij snel terug mag zijn op het topniveau.

Voor mezelf had ik voorgenomen. 10km tegen de limiet te lopen. Niet op reserve, niet inhouden.
Gewoon lopen. Ik kon nog eens een minuut nemen op de concurrentie. Ik legde een strakke loopproef af.
Zeer tevreden.

Ik kwam als winnaar over de streep met 3 min voorsprong. Mooie afsluiter me dunkt. Na 5 weken zit er nog altijd iets op.

Nu wat gaan trainen en genieten in het Zuiden van Frankrijk. Om daarna aan een ferm 2de luik te beginnen

Noot aan mezelf.
Sterker met de week.

Zeer tevreden. Blessurevrij, veel leute, veel veilige kilometers. Op naar meer van dat.

Merci aan alle supporters, fotografen, vrijwilligers.

Groeten De Phil

2u MTB race Faroeulx

Niki Devoldere 2 weeks 6 days ago
29 June 2019

Ik ben nog steeds geblesseerd aan mijn kuit, waardoor lopen onmogelijk is. Daarom is het zoeken naar alternatieve wedstrijden. Normaal ben ik zo slim geworden dat ik op superhete dagen geen competitie meer doe, maar een blik op de wel heel magere wielerkalender verplichtten me toch om een wedstrijd mee te pikken zaterdag. We trokken naar Faroeulx, nee geen exotisch eilandengroep, maar een ontieglijk klein dorpje nabij Mons. Een buurt waar ze wel meer van die 2u MTB wedstrijdjes, ook wel endurances genoemd, organiseren.

Tine tweede in Ironman France

Tine Deckers 3 weeks 17 min ago
30/6/2019: Tine is vandaag als tweede geëindigd in de Ironman France. Ze greep zo net naast haar zesde overwinning in Nice. Zelfs met ingekort parcours werd het een loodzware wedstrijd waarin de Carrie Lester (8:05:20) de overwinning pakte. Met een eindtijd van 8:09:18, finishte Tine slechts vier minuten na de Australische. Manon Genet (Frankrijk; 8:14:01) vervolledigde het podium. Tine was naar Nice afgezakt met als doel als eerste de wedstrijd voor de zesde keer te winnen. De hitte gooide al voor de start roet in het eten. Omwille van de gevaarlijk hoge temperaturen die Frankrijk momenteel teisteren en de luchtvervuiling die daar in Nice mee gepaard gaat, werd de wedstrijd ingekort. Er

2h VTT Fauroeulx: aje keunt utgoan...

Jan Goddaer 3 weeks 3 hours ago
De voorbije weken waren hectisch. De voorbereiding van de verhuis van WZC Lichtendal naar het nieuwe WZC in Bellegem, het gebruiksklaar maken van het nieuwe WZC, de verhuis zelf en de eerste week in exploitatie zorgden voor lange werkdagen, soms slapeloze nachten en weinig tot geen sport.


Het is vrijdagavond, 28 juni. In WZC Lichtendal vieren we het afscheid van onze werkplek. Voor de personeelsleden van het eerste uur betekent dit toch een periode van maar liefst 35 jaar. Dit is niet niks!


Het zorgt ook voor een soort ontlading, decompressie omwille van het intensieve werk gedurende de voorbije weken. Het wordt een mooi feest. Anekdotes worden opgehaald, er wordt gelachen, een traan weggepinkt, een glas gehoffen, gedanst en zelfs gezongen. De uren vliegen voorbij. Pas om 4u15 zie ik mijn bed.


Niet de ideale voorbereiding voor een 2 uur endurance MTB race.


‘Aje keunt utgoan, keun dje oak wèrken, zie ons voadre olsan...’


Met deze uitspraak in gedachte beslis ik om toch op 29 juni deel te nemen aan de 2h VTT Fauroeulx. 2 uur mountainbiken op een vlak parcours vol asfalt, hobbelige singletracks en een veldweg. Niet het meest uitdagende parcours. Het weer echter zal wel voor de nodige uitdaging zorgen. Met een felle zon en 32 graden celsius, belooft dit toch een zware opdracht te worden.


Bij de opwarming samen met Niki en Yannis voel ik direct de vermoeidheid van een nachtje stappen. Dit wordt skarten! Niki vindt hier een parcours op zijn lijf geschreven. En dat voel je direct bij de opwarming. Onze Niki ziet het zitten. Ook Yannis dartelt vlot rond.


Om 17u gaan we met 65 deelnemers van start, solo’s en ploegen samen. Ik mis compleet mijn start. De focus is er niet. Niki zit direct in de kop van de wedstrijd. Ik haal in en rij na enkele ronden rond een 7de plaats. Ik kan 40 minuten voluit rijden. En dan kraak ik. De vermoeidheid en de hitte dwingen me gas terug te nemen. Ik verlies terrein. Het wordt tjolen, skarten en bleiten. Het duurt tot 1u30 wedstrijd alvorens ik mijn tweede adem terug vind. Ik word op dat moment door Niki gedubbeld die op koers ligt voor zilver bij de solo’s. Ik rij de wedstrijd uit en eindig als 8ste op 36 in categorie ‘solo’ en 16de op 65 inclusief teams.
Niki en Yannis worden beiden 2de!! Klasse!!!


Gezien de omstandigheden moet ik hier tevreden mee zijn. Maar dit is niet iets voor elke week...


Nu rusten!!!!




Yuppies on Tour Part 5: IM Ireland

Seppe Odeyn 3 weeks 1 day ago
Je zal het maar voorhebben thuiskomen van een wedstrijd en het enige droge in je valies is je wetsuit. Voor de mensen die zich afvragen hoe het komt dat Ierland zo een prachtig groene natuur heeft, wel het kan daar  van ’s morgens 5 uur tot ’s avonds 10 uur non-stop gieten. En dan te bedenken dat mijn voorbereiding begon bij de klimatologische tegenpool van Ierland: Lanzarote. Ik kwam die 4 weken tussen Ironman Lanzarote en Ierland goed door, herstelde en trainde waar nodig.   Donderdag kwamen we aan in Dublin. Tijd voor de yuppies om voor jullie onze rol als reisreporters te vertolken. We trokken meteen de Wiglow mountains in op zoek naar de hoogste pub van Ierland: Johnny Fox’s. Eerste vaststelling, men rijd daar links en het stuur staat dus aan de andere kant in de auto. Gelukkig zijn de wegen in de Wiglow mountains aan de smalle en kronkelige kant zodat Stefaan eenmaal aangekomen bij onze pub, de dimensies van onze gehuurde Golf perfect wist. Gegeten bij Johnny zijn vos en weer onderweg naar Youghal waar de wedstrijd zou plaatsvinden. 2de vaststelling, 0% kans op regen is in Ierland nog wel degelijk regen… Tijd om op vrijdag de gevreesde watertemperatuur te controleren.  Het water was koud, een +1 op de schaal van Tallinn. Tallinn is sinds de Ironman voor ons namelijk een nieuwe nul waarde. Luckely we came prepared: Een neoprenen muts en kousen maakte het aanvaardbaar. We reden het fietsparcours nog met de auto en stelden vast hoe hard de Ironman hier leefde. Het parcours was een aaneenschakeling van versierde huizen, overal stonden borden om ons Ironmans welkom te heten in Ierland. Ook wel een 3de vaststelling de wegen waren niet van het zoeferige type. Op zaterdag was er de pro briefing, waar ik in goed gezelschap van Marino Vanhoenacker en Alistair Brownlee te horen kreeg, dat het zwemmen waarschijnlijk ingekort zou worden. Ze gaven namelijk slecht weer voor zondag. Nu ja slecht weer is meestal gewoon een kwestie van op de juiste app te kijken. Als je even zoekt vind je meestal wel een weersite die nog een kans op opklaringen geeft.
​Dat gold dus niet voor 23 juni in Youghal. Alle weerstations waren het eens: hondenweer. Wie hondenweer zegt komt automatisch bij ondergetekende uit. Dat was al zo sinds ik koers reed en 7 hel van Kasterlees later is die stempel redelijk op mijn rug gedrukt. Maar kijk ook ik slaag wel degelijk een zucht als je om 5uur in de ochtend al in de regen staat te wachten op het verdict of er gezwommen moest worden of niet. Marino stelde me al meteen gerust. Er gaat hier vandaag niet te veel gezwommen worden sprak Bink. Hij kreeg gelijk want het zwemmen werd afgelast. Uiteraard een opluchting niet vanwege de 15 minuten tijdswinst die ik net had gekregen maar om het feit dat ik die kolkende koude zee niet in moest. Vervolgens werd er een startvolgorde geloot en vertrokken we voor een tijdrit van 180km. Ik vertrok als 10de en 30 seconden achter mij vertrok favoriet Brownlee. Het vertrek was fantastisch door een massa supporters. Ik voelde me als een renner in de tour die zijn proloog afwerkt.  Nu is 180km nogal lang voor een proloog en na een goeie 6km kwam Brownlee me al voorbij gevlogen zodat ik snel uit mijn Tourwaan was. Ik kon niet aanpikken bij de Olympische kampioen maar concentreerde me vooral op mijn eigen wedstrijd.  Ik had ondertussen het gezelschap van een Rus en ging na 1 ronde naar de eerste passage van Windmil Hill. Ik zat met stress of ik dat onding wel zou opraken met mijn 42x28 als lichtste versnelling, want Windmill Hill is 250 meter aan gemiddeld 21%. Maar toen ik de helling opdraaide en ik de mensenmassa zag werd die passage één van de mooiste sportmomenten die ik al meemaakte:
Ik reed door een tunnel van enthousiaste mensen, de aanmoedigingen en het gejuich waren oorverdovend en voor die 220 meter vergat ik even de koude, de regen en mijn vermoeide benen. Ik kreeg er zo een kick van dat ik mijn 2de ronde sneller zou rijden als mijn eerste. Ik kreeg na 90km ook het gezelschap van Justin Meltzer en samen met hem reed ik naar voren in de wedstrijd. Het weer maakte het wel zwaar ondertussen. Het voelde ook wel vreemd aan op mijn tijdritfiets met dezelfde kleren aan als in De Hel van Kasterlee. Je zal de dag voordien maar je nieuwe trui voorstellen en die dan heel de dag moeten verstoppen onder een regenjas. 
Nog een laatste keer energie tanken op windmil hill en ook nu raakte ik vlot boven. De wissel in en klaar voor de marathon. Daar voelde ik wel het nadeel van 2x windmil hill, mijn rug had daar namelijk wat bedenkingen bij. Ik kon op de loopstukken bergop niet echt veel kracht zetten en zag Justin van me weglopen. Ik hoorde van de coach wel dat ik 5de liep. ​Nu heb ik ooit eens gehoord dat als je verschillende pijnen in je lichaam hebt de pijnlijkste altijd de andere gaat onderdrukken.  Het was dus kwestie van mijn benen meer pijn te doen zodat ik geen rugpijn meer zou hebben. In de praktijk werkte dat ook perfect en na 15km had ik geen last meer van mijn rug.  Maar zoals dat in een afsluitende marathon gaat het ene probleem is opgelost en het andere staat al klaar: Mijn energiepeil was niet je dat en ik wachtte misschien wat te lang om all in te gaan: Je voedingsplan laten voor wat het is en als een gek cola en red bull beginnen drinken bij elke bevoorading. Ik was redelijk gulzig en ik kan je verzekeren red bull heb je liever niet in je ogen. Gelukkig knapte ik er van op. Net als ik weer dacht die marathon nog negatief te gaan lopen. Was daar de wetenschap met dat wijzende vingertje dat even kwam zeggen dat die snelle suikers ook een weerbots hebben en er ook snel doorgejaagd zijn. 2 km om precies te zijn. Het probleem was dat de bevoorradingsposten 3km uiteen lagen en ik dus als een jojo heen en weer ging tussen: ik vlieg, ik ben er door en: ik ga stappen, ik ga er niet geraken. Maar kijk de jojo kwam aan en finishte nog altijd in de regen als 5de.  ​ Ook al is er niet gezwommen ben ik best fier op dat resultaat. Ik mocht naar mijn eerste Ironman podiumceremonie, maar hoorde daar dat ik maar 35sec van plek 4 zat. Dat had natuurlijk alles te maken met die tijdritstartorde maar daar was op de tracker geen info over. Ik zat dus niet zover van plek 4 als ik dacht. Kleine domper al was het weer een fantastische avontuur!
​Next up: Wk duathlon in Zofingen, jep daar waar de rekening nog open staat! 

EPIC

Kasper Lagae 1 month 2 days ago

Zon, massa’s volk en een centrum. De succesformule voor een triatlon.

Een volledig uitverkochte triatlon.
Ikzelf was er grote favoriet. Samen met Louis Naeyaert, Sven tank Vdb en Jasper barista Sabbe.
Dertiger vs jonge twintigers.

PLAN VOORAF.
Top 5 uit het water, gat slaan op de fiets die groot genoeg is om comfortabel te kunnen lopen om de andere af te houden.
Top plan op papier. Zoals Hannibal van THE A-TEAM. Maar wie de serie bekeek, weet goed genoeg dat het vaak zo niet liep.

Met de Belgische kampioene triatlon van 2008 als begeleidster kon het gewoon niet mislopen.
Wel spijtig dat ze meer stress had dan ik. Goed. Alvast merci Elodie.
Ik plaats alles in de wissel en begeef me naar de start. Het was echt druk. Koppen lopen. Hier en daar werd ik aangesproken over mijn seizoen. Leuk als de mensen je volgen.

Eenmaal aan de start probeer ik me toch eventjes af te zonderen en probeer ik me in de zone te brengen. Een tikkeltje nerveus, toch wel.

Ik trek mijn ZONE3 pak aan. Francis geeft er de final touch aan en richting het water. Ik gooi me samen met Tank Vdb te midden de vaart. Achteraf gezien. Domste zet ooit. Man man.

3
2
1

Het startschot weerklinkt en volle gas vertrekt de pro wave.
GODVERDOMME LAGAE
Waar lig jij nu. Ik moest extra meters maken om in de voeten te raken. Gevolg ik zwem rond positie 8. Met een lichte achterstand. Ik blijf rustig en bemerk hoeveel volk er staat te supporteren. Net over halfweg kon ik aan sluiten bij de kopgroep. Ik weet nog altijd niet hoe ik dit teweeg bracht. Ik laat me meedrijven tot aan de trap. Sabbe, Naeyaert, Tank Vdb, Arno en jawel Phil.

Ik spurt naar mijn Trek. Zwiep het pak uit, de rode bontrager helm aan, nr aan, uit de wissel en als leider weg. Wat een wissel. Eentje volgens het boekje.
Ondertussen, alles volgens plan.

Ik stuif onder luid gejoel Kortrijk buiten. Hammer down. De gaskraan onmiddellijk open. Ik zie Sabbe en Vdb lossen. Ik houd het tempo strak en schuw de risico’s niet. Naeyaert blijft netjes op 15m volgen. Rijdt dien sterk gaat er door mijn gedachten. Enkele malen nam Louis over maar ik verkoos om zelf het ritme te bepalen.
De benen kwamen na 20km eindelijk onder stoom.

We vliegen Kortrijk binnen, enkele gevaarlijke bochtjes, dat ligt me wel. Ik neem hier enkele seconden. Ik wou Louis kost wat kost eraf krijgen.
Bijna ging het mis, een zwaantje kijkt niet in de spiegels en ik rijd er maar net niet op. Miljaaar, dit was zeeeer nipt. Keer goed van mijn kl*ten maken. Met de magische woorden.

EI DUTS, MET U CRÈMEKARRE KIJKT IN UW SPIEGELS

Ik trok me weer opgang. Louis komt logischerwijze terug. Het stond toen al vast.
Wij gingen beslissen wie won, ik was er gebrand op. De laatste ronde. Ik schuw de risico’s niet. Doordraaien, iedere helling naar bovenpoeffen. Laveren tussen de gedubbelde.
Wat niet altijd evident was.
Goed respect hier voor, ook zij zijn bezig met hun wedstrijd en mogen de weg maximaal gebruiken.

Louis laat een gaatje maar breekt niet volledig.
Ik smijt me richting centrum Kortrijk. In een rotvaart sneed ik de laatste bochten aan. Boink. 41 gem kleine 500hm, pittig windje. Goed gebold Phil.

Andermaal rap wisselen. Ik vertrek en zie Louis in mijn ooghoek binnenkomen. 20 sec voorsprong.
F*CK. Dit was niet het plan.
Wat zou Hannibal nu doen.
Simpel plan B.
Sh*t, ik heb geen plan B.
Dan maar op de Kasper manier. Verstand op nul, blik op oneindig en lopen voort leven.
De massa schreeuwt me vooruit.
Er was immens veel volk. Niet normaal. Plots stond heel Kortrijk achter mij.
Kippenvel, dat zeker.
Ik liep als leider door het centrum.
Ik pepte me constant op, komaan. Hup doorduwen.

Helaas. Na 3 km komt Louis mij voorbij, versnelde meteen en ik blijf hangen op een 20 tal seconden. Ik blijf bijten. Alles is nog te doen.
Bij het ingaan van de laatste ronde, hoor ik speaker en Olympiër Peter Croes zeggen. 30 seconden, het is nu of nooit voor Phil.
Bij mij was het op. De bovenbenen begonnen te verzuren, de kuiten begonnen wat meer te wegen. 2 bruggen op 3km. Dit woog door. 30 seconden werden 40, 40 werden er 50. Ik bolde onder luid applaus als 2 de binnen.

Dit keer geen dju terug 2de. Neen Louis beet zich vast op de fiets, brak niet en speelde zijn loopproef uit. Zijn plannetje slaagde.
Goed, andermaal 2de maar terug de wedstrijd helpen kleur geven. Het kon slechter op een zondag.

IK WIL ALLE SUPPORTERS BEDANKEN. Ongelofelijk wat een gevoel. Gek gek gek. Weinig meegemaakt dat er zoveel mensen mij voorruit riepen.

Bedankt Elodie om de hele dag mee te crossen met mij en ondertussen een EPIC instagram verhaal te maken. De bloemen verdiende niemand anders buiten jij.

Merci aan de ploeggenoten om tijdens de wedstrijden te supporteren. Legendarische mannen en vrouwen jullie.

Merci triatlon Kortrijk voor de prachtige organisatie.

Noot aan mezelf.
Super gezwommen ondanks de heel zwakke start
Strak gefietst ondanks de dikke poten de eerste 20km
Goed gelopen maar het kan, neen, moet rapper.

Veel leesgenot
De Phil.

Triathlon Wanze 55,5

Jan Goddaer 1 month 4 days ago
We schrijven zondag 16 juni 2019. Ik sta voor de vijfde maal aan de start van de Triathlon/Duathlon van Wanze en voor de derde keer aan de 55,5 Triathlon, wat zoveel betekent als 500m zwemmen in de Maas, 50 km knallen op een parcours met de nodige hoogtemeters en wind en 5 km lopen op een betonpad langs de Maas. De 2 vorige edities werd ik 3de bij de H40. Nu wou ik op het hoogste schavotje staan, na in het verleden al winst in de crossduathlon (2015) en de promo triathlon (2017) telkens in de H40 categorie.


De laatste weken waren hectisch op het werk. Het zorgde voor stress, slaaptekort en gebrek aan training. Conditioneel gaat het bergaf. En het energielevel staat onder nul. Toch wil ik er bij zijn. Dit is een van de mooiste triathlons door zijn unieke afstanden. Vandaag zou ik vertrekken met het idee ‘we knallen erop los en zien wel waar het schip strandt’.


Om 14:00 wordt het startschot gegeven. Tijdens de opwarming voelde ik dat het watergevoel niet slecht was. Hier in de Maas zwemmen is toch wat makkelijker dan in de zee. Eens het startschot gegeven, zwem ik in het midden van de Maas weg van de grote massa. Zo kan ik rustig mijn ding doen. Het gevoel is niet slecht. Ik kom na een kleine 9 minuten aan de oevers. Ik klauter uit het water en loop naar de wisselzone en wissel rustig. Ik neem mijn tijd, ik ben overigens 50.


Ik spring de fiets op en begin te knallen. Net zoals vorig jaar hangt gedurende 2 ronden een pak renners in mijn wiel, ondanks dit een non-drafting wedstrijd is. Ik ruk op naar een 22ste plaats overall. Op het einde krijg ik wel last van opkomende krampen.


Ik start het lopen nog vlot. De eerste 2 km in 7min25. Maar dan komen de krampen op. Ik moet serieus temporiseren en verlies nog 3 plaatsen. Helemaal verkrampt, finish ik als 25ste en later blijkt als 1ste H50.


Mission accomplished.


Nu wordt het enkele weken zonder competitie. Werken en opladen.


Tot in den draai!


Pages