Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Welke race moeten ik kiezen? De Europese halve triathlons voor de klimmer

3athlon.nl 1 day 20 hours ago

Nu het triathlonseizoen voorbij is en voor veel atleten de opbouw naar volgend seizoen langzaam alweer van start is gegaan, wordt het ook tijd om naar de wedstrijden van volgend jaar te kijken. Een race uitkiezen is niet altijd makkelijk, het aanbod is groot en iedere race heeft een eigen karakter. 3athlon.nl helpt een handje door de Europese Ironman (70.3) en Challenge races kort voor je te beschrijven. In deze editie geven we een overzicht van de halve triathlons in Europa, die met name geschikt zijn voor de klimmer.

Ironman 70.3 Greece 
Griekenland
14 April 2019

Het is de eerste keer dat deze Ironman 70.3 plaatsvindt en dus is er nog niets te zeggen over de ervaringen van de race. De race vindt plaats in en om de plaats Costa Navarino, in het zuidwesten van het Griekse schiereiland.

Zwemmen: In de Middelandse Zee.
Fietsen: Twee ronden van 45 kilometer, met in totaal circa 900 hoogtemeters, welke voornamelijk in de eerste 15 kilometer van het parcours zitten.
Lopen:  Eén ronde met zo’n 90 hoogtemeters. 

Ironman 70.3 Marbella
Zuid Spanje
28 April 2019

Ironman 70.3 Marbella is een van de eerste races van het seizoen, waarin veel pro’s hun vorm testen. Naast de Ironman 70.3 vindt er ook een Ironkids race plaats voor de kinderen. 

Zwemmen: Het parcours in de Middellandse zee is razendsnel, met zwemtijden dik onder de 20 minuten afgelopen jaar. 
Fietsen: Het ‘out-and-back’ fietsparcours kent zo’n 1400 hoogtemeters en is daardoor niet het snelste parcours te noemen. 
Lopen: Het looponderdeel bestaat uit twee keer langs de kust over de boulevard heen en weer. 

(tekst gaat verder onder foto)

Tijdens de halve marathon van Ironman 70.3 Marbella loop je heen en weer over de boulevard (Foto: Facebook Ironman Marbella)

Ironman 70.3 Mallorca 
Spanje
11 Mei 2019

Mallorca is een bekend trainingsparadijs voor triatleten en een Ironman 70.3 kan daar dan ook niet ontbreken. Er wordt ook een Ironkids race georganiseerd tijdens de raceweek.

Zwemmen: Het zwemmen vindt plaats in de zee in de baai van Port d’Alcúdia.
Fietsen: Het parcours is grotendeels relatief vlak, maar kent een grote klim. Deze begint na 10 kilometer al met een stuk vals plat en gaat 10 kilometer later echt omhoog. Toch kent het parcours ‘maar’ 850 hoogtemeters. 
Lopen: De halve marathon wordt in Port d’Alcúdia gelopen in drie ronden van zeven kilometer, voornamelijk langs de kust. 

Ironman 70.3 Barcelona 
Spanje
19 mei 2019

Hoewel de race Ironman 70.3 Barcelona heet, vindt hij voornamelijk plaats in en rond de Callela, zo’n 50 kilometer ten noord-oosten van Barcelona. Voor de kinderen wordt er ook een Ironkids race georganiseerd.

Zwemmen: De 1900 meter zwemmen vindt plaats in de Middellandse Zee
Fietsen: Het fietsparcours voert de atleten landinwaarts. Het parcours kent zo’n 1200 hoogtemeters die in hoofdzakelijk drie klimmen overwonnen moeten worden. Dat dit parcours niet onderschat moet worden, is duidelijk te zien aan de fietstijden van afgelopen editie; voormalig Ironman 70.3 wereldkampioen Javier Gomez deed er maar liefst 2:25 uur over. 
Lopen: De halve marathon wordt gelopen in twee ronden, die heen en terug langs de kust voeren. 

Ironman 70.3 Sankt Pölten 
Oostenrijk
26 mei 2019

Ironman 70.3 Sankt Pölten is de oudste Ironman 70.3 race op het Europese vaste land en al jaren een begrip. Naast de hoofdrace wordt er ook een funtriathlon en en Ironkids race georganiseerd.

Zwemmen: Het zwemonderdeel vindt plaats in twee verschillende meren, waartussen ook nog zo’n 300 meter gelopen moet worden. 
Fietsen: Het fietsparcours voert ongeveer de eerste 25 kilometer over de snelweg, waarna het door het natuurgebied de Wachau langs de Donau slingert. Bij het fietsen moeten zo’n 1000 hoogtemeters overwonnen worden, die voor het grootste deel verspreid zijn over twee klimmen. 
Lopen: Het lopen bestaat uit twee rondes langs de Traisen, met een stukje door het centrum van Sankt Pölten. 

Ironman 70.3 Switzerland 
Zwitserland
2 juni 2019 

Ironman 70.3 Switzerland vindt plaats in en om de stad Rapperswil-Jona, een stukje ten zuid-oosten van Zürich. Er wordt ook een Ironkids race georganiseerd. 

Zwemmen: Het zwemmen vindt plaats in de Obersee in een simpel out-and-back parcours. 
Fietsen: Het fietsparcours bestaat uit twee ronden van 45 kilometer, waarbij de eerste 10 kilometer redelijk vlak is, alvorens er naar Goldingen geklommen moet worden en weer afgedaald. In totaal zorgt dat voor zo’n 1100 hoogtemeters. 
Lopen: Het loopparcours bestaat uit twee rondes en voert eerst langs het water en vervolgens dwars door de stad. 

(tekst gaat verder onder foto)

Het loopparcours van Ironman 70.3 Switzerland voert dwars door de binnenstad (Foto: Facebook Ironman Europe)

Ironman 70.3 Dun Laoghaire
Ierland
25 augustus 2019

Ironman 70.3 Dun Laoghaire is het enige 70.3 evenement in Ierland. De stad Dun Laoghaire ligt een stukje ten zuid-oosten van de hoofdstad Dublin.

Zwemmen: Er wordt één ronde van 1900 meter in de Scotsman Bay gezwommen, dit is de zee tussen Groot Brittanië en Ierland.
Fietsen: Het parcours voert vanaf de kust het binnenland in en gaat door de Wicklow Mountains, wat 1400 hoogtemeters oplevert én technische afdalingen op smalle wegen.
Lopen: De 21,1 kilometer zijn opgedeeld in drie rondes en loodst de atleten langs de kust en de haven van Dun Laoghaire. 

Ironman 70.3 Zell am See
Oostenrijk
1 September 2019

Ironman 70.3 was in 2015 toneel van het wereldkampioenschap op de halve afstand en heeft een parcours dat door de prachtige natuur van de Oostenrijkse alpen loopt.

Zwemmen: Het parcours bestaat uit simpelweg in een rechte lijn op en neer zwemmen in meer Zell.
Fietsen: Het fietsparcours begint met 20 relatief vlakke kilometers, die worden gevolgd door de 10-15 kilometer lange beklimming van de Hochkönig. Ondanks dat er ’slechts’ circa 900 hoogtemeters zijn, is dit een echt parcours voor de klimmers.
Lopen: De halve marathon is opgedeeld in twee rondes die langs het meer Zell worden gelopen.

(tekst gaat verder onder foto)

Het fietsparcours van Ironman 70.3 Zell am See telt 900 hoogtemeters (Foto: Ironman)

Ironman 70.3 Istria
Slovenië
22 September 2019

Ironman 70.3 Istria had afgelopen jaar met meer dan 1200 deelnemers een succesvol debuut en belooft dan ook in 2019 een mooie race te worden. Het grootste deel van de race vindt plaats in de stad Koper, een stukje ten zuiden van het Italiaanse Triëst

Zwemmen: Het zwemmen vindt plaats in de Middellandse Zee in de baai van Koper.
Fietsen: Het fietsparcours is met bijna 1300 hoogtemeters uitdagend te noemen. De hoogtemeters worden vooral gemaakt in twee beklimmingen van beide ongeveer 10 kilometer en heeft in de afdalingen een aantal technische passages. 
Lopen: Het parcours voert eerst door de middeleeuwse binnenstad van Koper, waarna je langs de kust naar Izola loopt en weer terug. 

(tekst gaat verder onder foto)

Bij Ironman 70.3 Istrië wordt gezwommen in de baai van Koper (Foto: Grega Valancic)

Ironman 70.3 Lanzarote
Spanje
5 oktober 2019

Vanaf aankomend jaar krijgt Ironman 70.3 Lanzarote een volledig nieuw parcours. Hoewel het parcours globaal al duidelijk is, moeten de details nog worden gepubliceerd.

Zwemmen: De 1900 zwemmeters worden in de zee afgelegd met een start vanaf Dorada Beach.
Fietsen: Hoewel de details nog moeten volgen lijkt het één ronde te gaan worden met zo’n 1000 hoogtemeters op het altijd winderige eiland.
Lopen: Het parcours lijkt te gaan bestaan uit vier rondes van circa vijf kilometers, waarvan de helft langs de kust voert.

The post Welke race moeten ik kiezen? De Europese halve triathlons voor de klimmer appeared first on 3athlon.nl.

Hoe is het nu met: Irene Kinnegim

3athlon.nl 2 days 7 hours ago

Je hebt topatleten die na hun hoogtijdagen nog zeer actief met triathlon bezig blijven. Neem bijvoorbeeld Bert Flier en Cora Vlot, die we onlangs nog spraken. Zo niet Irene Kinnegim. De 43-jarige heeft de triathlonwereld in 2015 voorlopig vaarwel gezegd. Doet ze dan niks meer? Juist wel: ze loopt ultraruns. Afstanden van meer dan honderd kilometer zijn daarbij geen uitzondering.

Eerst even het palmares van Kinnegim. Een allesbehalve onverdienstelijke triatlete die meerdere keren Nederlands Kampioen Long Distance werd, eenmalig Europees Kampioen duathlon, een paar Middle Distances op haar naam schreef en goede klasseringen bij diverse buitenlandse Ironmans mocht noteren. Maar, sinds 2015 (het jaar dat ze haar laatste Nederlandse titel Long Distance in Almere op haar naam schreef, red.), heeft ze het ‘triathlonnen’ voorlopig in de ijskast geparkeerd. Te druk met haar gezin inclusief twee jonge kinderen en ook met haar werk. ,,Met hardlopen is dat nog te combineren, maar ik zou niet weten waar ik de tijd vandaan moet halen om ook nog te fietsen en te zwemmen.”

En zo begon Kinnegim dus meer te lopen. En nog meer. ,,Ik begon een beetje de wereld van het trailrunnen te ontdekken. Dat kon ik nog lekker anoniem doen, daar kende nagenoeg niemand mij.” Om er vervolgens lachend aan toe te voegen: ,,Dat is tegenwoordig wel een beetje anders.” Niet gek ook, als je ziet wat Kinnegim allemaal presteert, wat voor afstanden ze loopt en hoe vaak ze daarbij haar concurrenten, inclusief mannen, voor blijft. ,,Ik ben een duursporter in hart en nieren. De wereld van de ultraruns is een hele gave.”

(tekst gaat verder onder foto)

Kinnegim: ,,De wereld van ultraruns is een hele gave.” (Foto: Erik van Leeuwen)

Inmiddels loopt Kinnegim meer dan eens afstanden van rond de honderd kilometer en heeft ze zelfs een keer de 170 kilometer aangetikt. Dat het snel gaat, ziet ook zij. ,,Ik ben best snel ‘goed’ geworden. Vier jaar geleden was ik in de Alpen op vakantie. Toen hoorde ik van die race waarbij je 170 kilometer aflegt en ook de nacht door loopt. Ik dacht alleen maar ‘wauw’ en had het gevoel wat ik vroeger ook bij triathlon had: namelijk dat het onmenselijk is. Maar nu heb ik het zelf ook gewoon gedaan.”

Dat ‘onmenselijke’ valt allemaal wel mee, zo leert de ervaring van Kinnegim. Al snapt ze ook dat dat best lastig uit te leggen is. ,,Als ik een ‘normale’ marathon loop, ben ik ook blij wanneer ik na 42 kilometer kan stoppen. Maar je start een ultrarun met een hele andere mindset. Je start bijvoorbeeld in de avond en gaat de eerste nacht in. Je bent al snel het besef van tijd kwijt. Hartstikke gaaf. Je zet de knop om, wacht tot het de volgende ochtend is, ziet de zon opkomen en als je een beetje geluk hebt, valt er geen regen. Als je dan door de bergen loopt, is dat gewoon magisch. Je bent helemaal alleen en probeert van verzorgingspost naar verzorgingspost te lopen. Je moet onderweg vooral niet gaan denken dat je al twaalf uur onderweg bent. Als je dat loslaat, valt het best mee.”

(tekst gaat onder foto verder)

Kinnegim loopt zo’n 120 kilometer per week. (Foto: Irene Kinnegim)

Dat alle afstanden relatief zijn, net als bij triathlon, lijkt evident. ,,Toen ik ultra’s ging lopen, had ik gedacht dat ik nooit verder dan honderd kilometer zou lopen. Dat die afstand een beetje mijn grens zou zijn. Maar nu valt ook die honderd kilometer wel mee. Het is net als bij een triathlon. Als je aan triatleten die nooit verder zijn gegaan dan een kwartje vraagt wat zij van een Long Distance vinden, zullen ze bijna altijd zeggen dat ze zich niet kunnen voorstellen hoe je dat ooit volbrengt. Terwijl als je goed voor die lange afstanden traint, dat best meevalt. Het mentale aspect, dat is heel belangrijk.”

Voor Kinnegim geldt vooral dat ze doet wat ze leuk vindt. ,,Gemiddeld loop ik zo’n 120 kilometer per week en eigenlijk ga ik elke dag. Maar ik heb geen trainingsschema’s en ik zie wel wat de dag brengt. Ik moet niks, bepaal zelf waar ik zin in heb. Je hebt ook lui die 350 kilometer achter elkaar lopen, maar dat trekt mij dan weer niet zo erg. Als ik een ultrarun loop, wil ik wel constant rennen en dus zo min mogelijk wandelen. Natuurlijk kom je momenten tegen dat je er even doorheen zit, maar je weet tegelijkertijd dat je daar weer doorheen komt. Even wat eten en drinken en weer door. Na de finish ben ik moe, maar wel oké. De spierpijn is al na een paar dagen weg. Maar, ik merk wel dat ik de eerste nachten na een ultrarun fantastisch slaap. Dan merk je de vermoeidheid wel.”

(tekst gaat onder foto verder)

Kinnegim aan de start van één van haar ‘monstertochten’. (Foto: Irene Kinnegim)

Onlangs, op 13 oktober om precies te zijn, verbrak Kinnegim nog het Nederlands record op de 100 kilometer op de weg. Ze deed er 7:35:44 over en liep daarbij dus een gemiddelde van ruim 13 kilometer per uur. ,,Ik was gefocust, maar kon wel maximaal genieten. Ik had nooit verwacht dat ik dit zou bereiken, maar langzaam groei je er toch naartoe. En ja, het is misschien best raar dat je zo even honderd kilometer loopt en maandag gewoon weer aan het werk gaat. Soms zie ik mijn eigen runs op Strava terug en denk ik inderdaad wel eens: ‘jeetje, wat een kolere eind is het eigenlijk’.”

Wat Kinnegim volgend jaar allemaal gaat lopen, weet ze nog niet precies. Ze weet ook niet of ze weer eens een triathlon gaat doen, maar sluit het zeker niet uit. ,,Ik mis het fietsen en zwemmen wel en zou het eigenlijk eindeloos willen doen. Maar die tijd heb ik gewoon niet. Ik zou alleen maar gefrustreerd raken als ik er dan niet aan toe kom, dus daarom heb ik nu de keuze gemaakt om me te richten op het lopen. Maar stiekem zou ik nog wel eens onder de negen uur willen duiken op een Long Distance. De frustratie dat dat nooit is gelukt (in 2012 zette ze haar record in Almere op 9:06:26, red.), zit er stiekem nog wel. Ach, we zien het wel. Misschien over een paar jaar.”

The post Hoe is het nu met: Irene Kinnegim appeared first on 3athlon.nl.

Bijzondere races: UNICEF Rift Valley Marathon. Een unieke, onvergetelijke belevenis

3athlon.nl 2 days 7 hours ago

Je hebt van die wedstrijden die je eigenlijk niet mag missen. Regelmatig zie je ze voorbijkomen in onze rubriek ‘bijzondere races’. Eén van die races is de UNICEF Rift Valley Marathon. Ongetwijfeld één van de meest bijzondere races waar je aan mee kunt doen, al moeten we daarbij wel de kanttekening maken dat deze marathon een bijzondere eend in de bijt is.

Want, laten we maar met de deur in huis vallen: ten eerste is de UNICEF Rift Valley Marathon geen echte wedstrijd: er doen slechts 20 tot maximaal 50 hardlopers mee en het maakt niet uit wie er als eerste over de finish komt. Het gaat puur om de beleving. Daarnaast gaat het hier om een klassieke marathon, 42.195 meter hardlopen dus, en is er dus geen direct verband met triathlon. Maar toch is deze marathon er eentje – ook of misschien juist als je triatleet bent – om te onthouden. De ervaring is ongetwijfeld onvergetelijk.

Dat heeft met meerdere factoren te maken. De UNICEF Rift Valley Marathon vindt bijvoorbeeld plaats in, je raadt het al, de Rift Valley. Inderdaad: de bakermat van het hardlopen. In dit gebied in centraal Kenia is hardlopen verweven in de cultuur. Menig marathontopper is hier opgegroeid om later uit te groeien tot kampioen. Eén van die kampioenen uit de Rift Valley is de Nederlandse, veelvoudig wereldkampioene Lornah Kiplagat.

Kiplagat is dan ook nauw verbonden aan dit project van UNICEF. Samen met alle deelnemers verblijf je een week lang in het High Altitude Training Centre dat wordt gerund door de voormalig toploopster. Je leeft er zoals de toplopers dat ook doen. En toplopers zitten er, want grote namen als Michel Butter en Kalid Choukoud trainen er regelmatig. Iedere dag zie je tientallen Keniaanse toplopers trainen. Natuurlijk is er tijd om Kiplagat te ontmoeten en ze zal zelf ook meelopen tijdens de marathon.

Enerverende week voor het goede doel

De UNICEF Rift Valley Marathon wordt in 2019 voor de tweede keer gehouden. In 2018 werd de aftrap voor dit project gegeven en een groep van dertig lopers beet toen het spits af. Een onvergetelijke week was het gevolg, waarbij de lopers niet alleen veel met elkaar liepen, maar ook op safari gingen, konden relaxen en een bezoek brachten aan een Keniaanse school. Daar konden ze met eigen ogen zien wat hun deelname in de praktijk betekende. En hoe dat levens veranderde.

Want met je deelname aan de UNICEF Rift Valley Marathon draag je bij aan een betere wereld voor kinderen. Naast de deelname prijs – je betaalt voor de reis – haalt iedere deelnemer in aanloop naar de week een bedrag van €5000,- op. Dit gaat via sponsoring en daarbij wordt je ondersteund met tips & tricks vanuit UNICEF.

In 2018 werd er door de dertig deelnemers in totaal ruim €161.000,- opgehaald. Dit geld komt rechtstreeks ten goede aan het project Football for Water. Het doel van het programma is om kinderen op een speelse manier voorlichting te geven over het belang van schoon water en hygiëne. Daarnaast worden sport- en spelactiviteiten, waaronder voetbal, gebruikt om de sociale vaardigheden van kinderen te versterken. Zo wordt er aandacht besteed aan zelfvertrouwen, samenwerken en het omgaan met winnen en verliezen. Vaardigheden die de kinderen ook in het dagelijks leven kunnen gebruiken. Het sporten stimuleert kinderen ook om naar school te komen. Daar zorgen UNICEF en Aqua for All voor water- en sanitaire voorzieningen, zoals wasbakken en gescheiden toiletten voor jongens en meisjes. 

UNICEF houdt de komende weken een aantal informatieavonden, waarbij je uiteraard al je vragen kunt stellen. De eerstvolgende informatieavond is op 28 november bij Atletiekvereniging Phanos. Dit is in het Olympisch Stadion van Amsterdam. Een dag later, op 29 november, vindt opnieuw een informatieavond plaats, dit keer op het kantoor van UNICEF Nederland: Bezuidenhoutseweg 74 in Den haag. 

Zie je geen kans om naar een informatieavond te gaan, maar ben je wel geïnteresseerd? Via marathonkenia@unicef.nl worden al je vragen beantwoord.

Meer informatie is eventueel hier te vinden.

The post Bijzondere races: UNICEF Rift Valley Marathon. Een unieke, onvergetelijke belevenis appeared first on 3athlon.nl.

3athlon op bezoek bij Cora Vlot [VIDEO]

3athlon.nl 3 days 7 hours ago

Na het uitgebreide interview dat we gisteren publiceerden, vandaag een video van Cora Vlot. We trainen een dagje met haar mee en meteen geeft ze een inkijkje in haar leven en laat ze zien hoe mooi het gebied is waar ze haar trainingen afwerkt. Eén ding is duidelijk: de triatlete die geldt als één van de beste atleten die Nederland heeft gekend, weet op 54-jarige leeftijd nog steeds wat sporten is. 

The post 3athlon op bezoek bij Cora Vlot [VIDEO] appeared first on 3athlon.nl.

De slimste manier om een Long Distance in te delen

3athlon.nl 3 days 7 hours ago

Waar de ene triatleet zich moeiteloos een weg door het water baant en meteen een goede positie te pakken heeft, blinkt de ander uit in het lopen en kan juist aan het eind van een triathlon een flinke inhaalslag maken. Recent onderzoek, gepubliceerd in Research in Sports Medicine, heeft in kaart gebracht wat de invloed van geslacht, leeftijd en prestatievermogen op het wedstrijdverloop van een Long Distance triathlon is.  

Voor het onderzoek werden de resultaten van 343.345 triatleten, die tussen 2002 en 2015 in 253 verschillende Ironmans participeerden, geanalyseerd. De atleten werden onderverdeeld in negen groepen, gebaseerd op hun eindtijd. De zwem-, fiets-, loop- en wisseltijden werden uitgedrukt in percentages van de eindtijden, om er zo achter te komen wie aan welk onderdeel naar verhouding het meeste tijd spendeerden.

Vrouwen besteedden relatief minder tijd aan het zwemmen, lopen en wisselen, terwijl mannen over het algemeen een relatief kleiner gedeelte van de tijd aan het fietsen besteedden. De atleten die de snelste eindtijden neerzetten, besteedden procentueel minder tijd aan het lopen en wisselen dan de groep met de langzaamste eindtijden, maar spendeerden daarentegen een groter deel van de tijd aan het zwemmen en fietsen. Op basis van dit onderzoek lijkt de grootste kans op een snelle eindtijd – en daarmee de slimste manier om een Ironman in te delen – dus om energie te sparen tijdens het zwemmen en fietsen, zodat je kunt eindigen met een sterk looponderdeel.

The post De slimste manier om een Long Distance in te delen appeared first on 3athlon.nl.

Van slechtste naar beste seizoen ooit: het verhaal van Michael Weiss

3athlon.nl 3 days 7 hours ago

De Oostenrijker Michael Weiss is in Nederland eigenlijk voornamelijk bekend om zijn overwinning bij Ironman Maastricht in 2017. Hoewel een Ironman zege een grote prestatie is, was 2017 zijn slechtste seizoen ooit. Dit seizoen daarentegen behaalde Weiss na negen jaar in het vak in één keer al zijn carrière doelen. Hoe wist Weiss het tij zo te keren? 

Weiss begon op jonge leeftijd met mountainbiken en werd daarin onder andere Oostenrijks kampioen en deed mee aan de Olympische Spelen. Na het mountainbiken reed Weiss  twee jaar als wielrenner mee op World Tour niveau, maar kon daar zijn draai niet vinden. Weiss is naar eigen zeggen altijd al een goede loper geweest en besloot daarom zijn geluk te vinden in triathlon. 

Het seizoen van 2017 begon echter dramatisch voor Weiss. ,,Bij Ironman 70.3 Campeche crashte ik tijdens het fietsen, toen ik op volle snelheid door een bocht reed en een kind overstak. Ik heb hem helaas niet kunnen zien door de bocht, maar gelukkig is hij er zonder kleerscheuren vanaf gekomen.” Voor Weiss waren de gevolgen helaas wat ernstiger. ,,Ik brak mijn sleutelbeen en had een ernstige dislocatie van mijn schouder. Ik moest hiervoor geopereerd worden en heb de rest van het seizoen een metalen plaat in mijn schouder gehad.” Na de nodige herstel- en revalidatietijd mocht Weiss langzaam weer beginnen met zwemmen en hardlopen. ,,Met name het zwemmen ging moeizaam, door de plaat had ik niet de volledige bewegingsvrijheid. Daarnaast was ik al niet de snelste zwemmer, waardoor ik overal als laatste uit het water kwam.” 

(tekst gaat verder onder de foto)

Weiss wint Ironman Klagenfurt. (Foto: rcruzworld)

Weiss staat bekend als een van de überbikers binnen de sport, waardoor hij de bij het zwemmen opgelopen achterstand doorgaans weer goed kan maken op de fiets. ,,Meestal fiets ik minstens de eerste helft van de race alleen, waarna ik de meeste tegenstanders in kan halen.” Bij Ironman Hawaii 2017 ging het echter anders. ,,Ik had een slecht zwemonderdeel en een teleurstellend fietsonderdeel, waarbij ik het gat niet meer dicht kon rijden. Bij het lopen bleef ik maar posities verliezen en moest ik uiteindelijk uitstappen.” Terugkijkend op seizoen 2017 weet Weiss nu wat er naast zijn ongeluk verkeerd ging. ,,Ik trainde te veel en stond daardoor vaak overtraind aan de start.” 

Dit seizoen pakte Weiss heel anders aan. ,,Ik ben veel meer gaan racen, waardoor ik vanzelf ook minder ging trainen. Mijn doel was om ongeveer iedere drie weken een 70.3 race te doen, waardoor ik tussendoor steeds een trainingsblok had van maximaal twee weken.” Dat dit voor Weiss werkte werd al snel duidelijk. Hij finishte driemaal op het podium aan het begin van 2018, waaronder een zeer respectabele derde plek bij Ironman 70.3 St. George, achter niemand minder dan Sebastian Kienle en Lionel Sanders. Vervolgens won Weiss alle wedstrijden in Oostenrijk: Ironman 70.3 St. Pölten, Ironman Klagenfurt en Ironman 70.3 Zell am See. Tot slot mocht Weiss ook bij Ironman Cozumel 70.3 op het hoogste treetje staan. Bij Ironman Hawaii was Weiss bijna traditioneel weer als laatste pro man de eerste wisselzone uit, maar reed naar een vierde plek op de fiets en werd uiteindelijk tiende: een carrièredoel.

(tekst gaat verder onder de foto)

Weiss loopt naar een 10e plek tijdens Ironman Hawaii (Foto: Timothy Carlson)

Toch nuanceert Weiss zijn aanpak. ,,Dit werkt niet voor iedereen, ik zit aan mijn limiet wat fietsen betreft, beter wordt het niet meer. Ik kan alleen nog op het zwemmen verbeteren en bij het lopen misschien nog een klein beetje. Ik hoef daarom alleen mijn niveau in stand te houden. Het is denk ik beter om iets ondertraind maar fris aan de start te staan in plaats van overtraind.” Het klinkt misschien heel contra-intuïtief, maar minder is meer in de situatie van Weiss. Een voorbeeld van iemand die helemaal aan de andere kant van het spectrum stond tijdens Ironman Hawaii dit jaar was Lionel Sanders. Hij maakte bij Ironman Hawaii een slechte beurt doordat hij te dicht op de race veel te veel getraind had. ,,Sanders zag er beroerd en zwak uit toen ik hem tijdens Ironman Hawaii voorbij reed.” 

Dat Weiss zijn ideale manier van trainen en racen gevonden lijkt te hebben en al zijn carrièredoelen heeft behaald is voor hem geen reden om rust te nemen. ,,Ik ga mij bij Ironman Cozumel proberen te kwalificeren voor Ironman Hawaii 2019. Dat zal niet makkelijk worden met het nieuwe kwalificatiesysteem (alleen de winnaar krijgt een slot, red.), maar ik denk dat ik een goede kans maak nu aan het einde van het seizoen.” Tot slot heeft Weiss al één nieuw carrièredoel: ,,Top vijf in Hawaii.”  

The post Van slechtste naar beste seizoen ooit: het verhaal van Michael Weiss appeared first on 3athlon.nl.

Bijzondere races: StoneBrixiaman Xtreme Triathlon

3athlon.nl 3 days 21 hours ago

Een hele triathlon in een bergachtige omgeving is als vanzelfsprekend een grote uitdaging. Zo ook de StoneBrixiaman Xtreme Triathlon in het Italiaanse Ponte di Legno, waarbij je na 3,8 kilometer zwemmen en 180 kilometer fietsen door de bergen ook nog een 42 kilometer lange trailrun mag afleggen.

Om 4 uur in de ochtend klinkt het startsein in het Iseomeer, dat je in een rechte lijn oversteekt. 3,8 kilometer later maak je in Sulzano de wissel naar het fietsonderdeel, waar zware beklimmingen en lange afdalingen elkaar afwisselen.

De Val Camonica is een van de grootste valleien van de Alpen en zodra je deze hebt doorkruist kom je bij de eerste van drie bergpassen. Nadat je de 1176 meter hoge Apricapas hebt bereikt, klim je verder naar de legendarische Mortirolopas op 1851 meter hoogte. Een lange afdaling brengt je terug naar de vallei, waarna je geleidelijk naar Ponte di Legno klimt om vanuit daar de Gaviapas te bedwingen, wat met haar 2621 hoogtemeters één van de hoogste Alpenpassen is. Na een laatste afdaling begin je in Ponte di Legno aan het looponderdeel.

De eerste 22 kilometer loopt het parcours over zeer ruige rotsachtige paden. Nadat je het centrum van Temù hebt doorkruist, klim je naar Valbione, op 1500 meter hoogte. Daarna daal je af naar Ponte di Legno, waar je na aanmoedigingen van toeschouwers aan de klim naar Passo Tonale op 1883 meter hoogte begint. Tijdens de laatste 7 kilometer door de bergtoppen, stijg je nog eens 800 meter in hoogte om uiteindelijk op 2600 meter hoogte te finishen in Passo Paradiso. 

6 juli 2019 vindt de derde editie van de StoneBrixiaman plaats, waarvoor slechts 150 startbewijzen beschikbaar zijn. Bekijk onderstaande foto’s en video om een indruk te krijgen van het prachtige, uitdagende parcours.

The post Bijzondere races: StoneBrixiaman Xtreme Triathlon appeared first on 3athlon.nl.

Hoe is het nu met: Cora Vlot

3athlon.nl 4 days 7 hours ago

Ze boekte ontelbare overwinningen, werd bijvoorbeeld vijf keer Nederlands kampioen Long Distance, werd ook de beste van Nederland op de halve afstand en reisde daarnaast de hele wereld over om ons land bij internationale wedstrijden te vertegenwoordigen. Cora Vlot, inmiddels 54 jaar, kijkt er – zonder dat ze daar zelf snel over zal praten – met trots en vooral veel plezier op terug. En belangrijker nog: ze sport nog steeds met dezelfde passie en ambitie als vroeger.

We, mijn collega Lysanne en ondergetekende, hebben met Vlot afgesproken op het station van Barendrecht. De triatlete pikt ons daar op voor een gezamenlijke training, maar natuurlijk ook om ons te woord te staan over haar verleden als één van de beste triatleten die ons land heeft gekend. Opvallend zijn de zenuwen waarmee ze op ons afloopt. ,,Ja, ik ben best een beetje zenuwachtig”, is het eerste dat ze lachend zegt. Om er meteen achteraan te roepen: ,,Maar ik vind het leuk dat jullie er zijn, hoor. Ik ben heel sociaal, stap makkelijk op mensen af, maar vind het nu eenmaal niks om in het middelpunt van de belangstelling te staan of om over mezelf te praten.”

(tekst gaat onder foto verder)

Cora Vlot is nog steeds fanatiek met de sport bezig. (Foto: Dick van Roekel)

Het ijs is gebroken. Die zenuwen zijn iets – zo vertelt Vlot een paar minuten later als we in haar auto richting het zwembad rijden – waarmee ze ook altijd voor een race te maken had en nog steeds heeft. ,,Die minuten voor de start, als je dan bij het water staat: verschrikkelijk. Dan denk ik altijd dat ik dit maar nooit meer moet doen. Hoe goed ik ook ben voorbereid, ik weet dat ik de gemiddelde triathlon met mijn ervaring met m’n ogen dicht kan doen, toch ben ik altijd bang dat ik te weinig heb getraind. Iedere keer zeg ik dat ik het nooit meer moet doen. Heb ik mijn wetsuit aan? Dan keer ik het liefste direct om. Maar, eenmaal in het water zijn die zenuwen weg. Dan geniet ik alleen nog maar. Van de prestatie die ik lever en van hoe mooi deze sport is.”

In een paar minuten tijd vertelt Vlot honderduit over van alles en nog wat. Over het grote gezin waarin ze is opgegroeid en waar ‘normaal doen’ met de paplepel werd ingegoten, maar waar ook enorm werd meegeleefd met alle sportieve prestaties die Vlot leverde. Over het feit dat ze als kind begon met schaatsen, fietsen en lopen, maar aanvankelijk nooit zwom. Over haar wedstrijden, over haar vriendschap met Yvonne van Vlerken, over de ontwikkelingen binnen de triathlonwereld, over de topatleten van dit moment en over de trainingen en wedstrijden die haar nu nog bezighouden. Het enthousiasme spat er overduidelijk vanaf, de passie minstens zo erg. ,,Passie is de essentie. De rode draad in mijn leven. Ik heb altijd willen doen wat ik leuk vind. Dat is iets dat ik nog steeds dagelijks nastreef. En als je doet wat je leuk vindt, gaat het vanzelf.”

(tekst gaat onder foto verder)

Vlak voor de start van Ironman Maastricht een innige omhelzing tussen toeschouwer Cora Vlot en winnares Yvonne van Vlerken. (Foto: Facebook Yvonne van Vlerken)

Vlot zegt dan ook dat talent, waarvan ze wel erkent dat ze het heeft, niet het belangrijkste was in haar doorbraak als triatlete. ,,Passie en ook doorzettingsvermogen zijn veel belangrijkere factoren. Als je dat niet hebt, heb je ook niks aan je talent.”

Die passie dus. Die heeft ze niet alleen nu, maar had ze ook vroeger al. Van elke wedstrijd genoot ze. Of ze nou in Almere aan de start stond of op Hawaii, in Nice, Roth, Zuid-Afrika of op Lanzarote. ,,Triathlon heeft me zoveel gebracht. Ik maakte de mooiste reizen, probeerde achter elke buitenlandse triathlon een vakantie te boeken en ben dus ook op plaatsen gekomen waar ik anders waarschijnlijk nooit was gekomen. Daarnaast heb ik mensen ontmoet die ik anders nooit had leren kennen.”

Ze memoreert direct aan een reis die ze ooit eens maakte met Frank Heldoorn en Dirk van Gossum. De drie triatleten werden beloond voor hun goede prestaties tijdens de toen nog UPC Holland Triathlon en kregen een reis naar Japan aangeboden. ,,Waanzinnig gewoon. Nu is het de normaalste zaak van de wereld dat triatleten de hele wereld overvliegen om ergens aan een race mee te doen, maar toen was dat nog niet zo. We werden ingevlogen, verbleven in een vijfsterren-resort en hoefden als tegenprestatie alleen aan een wedstrijd mee te doen en te verschijnen bij een aantal daar georganiseerde gelegenheden. Ik weet in ieder geval dat ik zelden zo vaak en zo hard heb gelachen als tijdens die trip. We hebben zoveel gelachen. Zoveel lol gehad.”

Hoogtepunt was een optreden als rappers, dat de drie moesten geven tijdens een bruiloft van één van de organisatoren van de Japanse wedstrijd. ,,Iedereen moest een act doen, dus Frank, Dirk en ik ook. Iedereen die Frank kent, weet dat hij natuurlijk een jongen is die makkelijk praat, ook wel met een beetje bravoure. Hij bedacht het plan om een rap te doen. Nou, wij oefenen en uiteindelijk dat podium op. Ik zal het nooit vergeten.” Vlot vertelt nagenoeg al haar verhalen met een enorme lach op haar gezicht, maar dit verhaal doet haar zelfs hardop lachen. ,,Je kunt je voorstellen dat ik dit nooit meer vergeet.”

(tekst gaat onder foto verder)

Cora Vlot, anderhalve week geleden nog in actie tijdens een halve marathon. (Foto: Drechtstadloop)

Verder terug in de tijd, terug naar de eerste wedstrijden die Vlot als triatlete afwerkte. Al snel had ze door dat ze meekon met de snelste atleten van die jaren en steevast stond ze op het podium. ,,Terwijl ik nog van alles moest leren. Qua trainingen, qua voeding. Ik wist in ieder geval wel meteen dat dit mijn sport was. Ik was onbevangen, ging graag de strijd aan en liet me niet snel tegenhouden.”

Dat doet ze nu ook nog steeds niet. 54 jaar dus, maar nog steeds een fanatiek triatleet die als ze ergens aan de start staat, eigenlijk gewoon wil winnen en sowieso het uiterste uit zichzelf wil halen. Dat is dan ook de reden dat ze de laatste jaren nooit meer een hele heeft gedaan, al sluit ze het niet uit dat dit nog gaat komen. ,,Het lijkt me leuk hoor, maar ik wil niet meedoen als opvulling. Ik weet zeker dat als ik nu in Almere zou starten, ik ook voorin wil eindigen. Dat moet ik nu niet willen. Het belangrijkste is dat ik nu met dezelfde passie en hetzelfde plezier sport als dertig jaar geleden. Dat is mijn kracht. Natuurlijk merk ik dat dat lastiger wordt, maar je moet blij zijn met wat je kan en niet met wat je niet kunt.”

The post Hoe is het nu met: Cora Vlot appeared first on 3athlon.nl.

Wintertraining: de lange trailrun [video]

3athlon.nl 4 days 7 hours ago

Een tijdje geleden hadden we het in het kader van de winterperiode over de lange duurrit. Naast fietsen is ook bij het hardlopen een lange duurtraining zinvol. Ook hierbij is de meeste effectieve en/of haalbare lengte van zo’n loop voor iedereen anders, maar de essentie hetzelfde: lange tijd in lage hartslagzones kilometers maken. 3athlon.nl nam de proef op de som en liep de Schneeberg Trail in Oostenrijk: 32 kilometer en zo’n 2500 hoogtemeters.  

Trailrunnen is een mooie afwisseling voor het lopen op de weg: je traint techniek, stabiliteit en in het geval van veel hoogtemeters ook kracht. Daarnaast zijns trails over het algemeen door de natuur, waarbij je vooral niet moet vergeten te genieten van de omgeving. Des te meer reden om een mooie omgeving of een mooie trail uit te zoeken. 

Wanneer je een trail gaat lopen is het zinvol om van tevoren goed te kijken naar over wat voor terrein je allemaal gaat lopen en daar je schoenen en eventuele extra materialen op aan te passen. Daarnaast is het belangrijk om het weer goed in de gaten te houden en je daar goed op te kleden. Vergeet hierbij niet dat het boven op een berg erg koud kan zijn omdat het afkoelt naarmate je hoger komt, maar ook omdat het er hard kan waaien. Sommige trails zijn erg afgelegen, waardoor je mogelijk geen hulp kunt krijgen als er onderweg iets gebeurt. Loop daarom het liefst met zijn tweeën en zorg dat er op zijn minst iemand is die weet waar je gaat lopen en hoe laat je verwacht terug te zijn. 

The post Wintertraining: de lange trailrun [video] appeared first on 3athlon.nl.

Welke triatleten zijn de grootverdieners van 2018?

3athlon.nl 4 days 18 hours ago

Geld: hoe je het ook wendt of keert, voor iedere triatleet (op topniveau) van levensbelang. Zonder prijzengeld en sponsoren is het leven als topsporter tenslotte niet vol te houden. Dat triatleten geen astronomische bedragen als voetballers of tennissers verdienen, dat wisten we al langer. Maar wie verdienen er dan het meest? En hoe doen de Nederlanders het? Opvallend is in ieder geval wel dat het meeste geld in 2018 werd verdiend door een vrouw. 

Daniela Ryf heeft dit jaar tot nu toe 201.000 dollar bij mogen schrijven op haar rekening. Overigens gaat het hier alleen om prijzengeld: sponsorbedragen en andere verdiensten worden niet meegerekend. Katie Zaferes volgt op de tweede plaats met 177.400 dollar. Vicky Holland volgt  als derde met 166.100 dollar, op haar beurt weer op de voet gevolgd door Lucy Charles met 165.000 dollar. Anne Haug staat op de vijfde plaats met 92.500 dollar. Qua Nederlandse dames is Rachel Klamer de grootverdiener. Zij verdiende 62.200 dollar en staat daarmee op een achtste plaats. Yvonne van Vlerken staat op de 23e plek met 41.255 dollar en Els Visser 49e met 21.648 dollar.

(1) Daniela Ryf:                     201.000 dollar

(2) Katie Zaferes:                 177.400 dollar

(3) Vicky Holland:                166.100 dollar

(4) Lucy Charles:                  165.000 dollar

(5) Anne Haug:                     92.500 dollar

(8) Rachel Klamer:              62.200 dollar

(23) Yvonne van Vlerken:  41.255 dollar

(49) Els Visser:                      21.648 dollar

Bij de mannen werd er dus minder verdiend dan bij de vrouwen. Niet alleen de grootverdiener, Mario Mola, maar ook alle andere mannen die in de top vijf staan verdienden minder dan de vrouwen die op dezelfde positie staan. En, helaas ook geen Nederlandse atleten in de top vijftig. Hieronder de top vijf mannen:

(1) Mario Mola:                      199.500 dollar

(2) Vincent Luis:                   159.300 dollar

(3) Patrick Langer:              132.485 dollar

(4) Richard Murray:             99.850 dollar

(5) Henri Schoeman:           91.400 dollar

Bron: Challenge Family

The post Welke triatleten zijn de grootverdieners van 2018? appeared first on 3athlon.nl.

Pages