Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

De Daltons – 44 maal finish Ironman Lanzarote; Jan Mijwaart, Cornee van Loon, Albert Corveleijn en Bart Klein

Trikipedia 3 days 6 hours ago

Op een bijzondere plaats spraken wij met 4 veelvraten wat betreft Ironman Lanzarote.

Jan Mijwaart met      6       finishes,
Cornee van Loon        7
Albert Corveleijn     22
Bart Klein                   9.

 

 

 

 

Duitse winst Stijn Jansen; nog een zwemloop; Preview op allesomvattend DUIN-weekend WTJ 804

Trikipedia 3 days 17 hours ago

WOENSDAG – De Teamcompetities komen zondag pas goed op gang met Super Sunday in Almere. De Flevopolder krijgt dit jaar niet alleen in september een invasie van triatleten, duursporters grijpen massaal ook het laatste weekeinde van mei aan om het bekende DUIN-evenement aan te doen. Een vol programma met EK politietriathlon, NK en BK run-bike-run over de lange afstand en op zondag dus ALLE divisies voor de Teamcompetitie. In goed jargon ook wel Super Sunday genaamd. Komende dagen meer over beide sportdagen waar in totaal 2000 deelnemers aan mee doen.

Stijn wint met Bundesliga-team

 

 

Wat hier Teamcompetitie heet, in België T3-Series en in Frankrijk Grand Prix tri- en duathlons heet bij onze oosterburen Bundesliga. Vaak met een internationaal topveld, waar menig ETU-Cup race van zou smullen. De 2e Bundesliga is opgesplitst in Noord en Zuid. In Noord opende de Dalkeman in Gütersloh op Eerste Pinksterdag het seizoen met een teamtriathlon over de sprint afstand. Succes voor Stijn Jansen, die met zijn team ProAthletes KTT een overwinning boekte. Samen met Lukas Mazur, Sven Eckers en Dion Heindl kwam Stijn als snelste binnen. Triteam Witten met Wesley Mols en Tom Havekes eindigde achtste en het vrijwel volledig Nederlandse SG Tri Power Rhein Sieg met Pim Lebouille, Daan Gehlen, Jeffrey Reijnders en Youri Keulen volgde direct erna op de negende plaats. Bij de vrouwen geen Nederlandse deelname, de winst ging naar het team uit Bonn. Een week eerder was Deborah Wissink wel vijfde geworden in de Duitse openingsklassieker te Buschhütten.
Het Ocean Lava-circuit streek neer op Malta. De zeges gingen naar Graham Borg en Hannah Pace, vorig seizoen ook al Maltees nationaal kampioen. In de Outlaw Half nabij Nottingham maar liefst 1300 deelnemers op de halve. De onbekende Brit Sam Pictor won, bij de vrouwen wel een fameuze winnares: Lucy Charles.

 

Hessel en Margaux winnen Flevobadpark

 

Hadden we het eerder deze week over de Zwolse zwemloop, op dezelfde woensdagavond 16 mei was ook de tweede Flevoparkbad zwemloop in Amsterdam. De winst ging naar Hessel Dreteler, die Sander Fischer en Michiel Land er behoorlijk uitliep. Margaux Tjoeng was beste vrouw op de 1/10-combinatie. De halve afstand werd gewonnen door Amsterdammer Coen Boellaard en de Leidse Inge Heus. Deze vrouwenserie kende met onder meer Marleen Haakma, Willemijn Knot en Marijke Zeekant nog de meest prominente bezetting.

Halverwege de week blikken we vooruit op het weekend. Vrijdag 25 mei slaan we over, dat is de dag waarop de AVG van kracht wordt. Het komt wat tegenstrijdig over. In een wereld waarin alles wordt vastgelegd met mobieltjes en via Social Media verspreid, moeten we ineens op gaan letten of we de privacy van onze medemens niet schenden. Hebben we het in het weekend over ‘de Nederlandse mevrouw X, die op een niet nader te definiëren eiland in de Atlantische Oceaan een IM gewonnen heeft?’ of is het nog gewoon Yvonne van Vlerken, 39-jarige topatlete uit oorspronkelijk Krimpen aan de Lek, die Ironman Lanzarote op superieure wijze naar haar hand zet. Journalistiek hoop ik op het laatste, anders is het met de WTJ dankzij AVG snel gedaan. PJD! (Pot Jan Drie)

Leven aan het strand

 


Zaterdag opent DUIN Almere het tweedaagse duursportfestival met het NK en BK duathlon lange afstand. Morgen de medaillespiegel van dit NK. Wist je trouwens dat er liefst drie NK’s binnen acht dagen op de kalender staan? Te beginnen dus op het razensnelle parcours van DUIN Almere, de nieuwste woonwijk van Almere met als wervende ondertitel ‘Leven aan het strand’. Sinds 2015 wordt er gebouwd, de eerste edities van de DUIN triathlon leken zich nog te voltrekken op een maanlandschap, maar elk jaar wordt het stedelijker en daardoor gezelliger.
Yennick Wolthuizen verdedigt zijn titel. Hij krijgt te maken met de nummer drie van vorig jaar Coen de Wit, met nationaal crossduathlonkampioen Daan Schouten en met Tibor Gijssen. De Belgen zijn kwantitatief in de meerderheid en zinnen op de overall-winst. Groningen-winnaar Jan Petralia (die Yennick versloeg) is topfavoriet met Glen Laurens en Bert Nietvelt als outsiders.

 

Boeiend duel Miriam-Marina verwacht

 

 

Met grote belangstelling wordt uitgekeken naar de vrouwenrace. Die kan een mooi duel opleveren tussen titelverdedigster Miriam van Reijen en de vrouw die Miriam onlangs nog vol bewondering interviewde: Marina van Dijk, nummer drie van Europa. Vlak Deborah Schouten niet uit, vorig jaar zilver en ook Ann Schoot Uiterkamp en Janien Lubben doen nu mee. De Belgische titel is na het afscheid van Ilse Geldhof vacant. Deborah Ghyselen en Virginie Soenen gaan er om strijden. Om 9 uur starten de vrouwen, een kwartiertje later gevolgd door de mannen.

 

Weer een Europees kampioenschap in Almere, nu van politie

 

Op het middaguur komt het zwemonderdeel erbij. Dat is meteen de start van het EK politietriathlon. Zo’n 140 politie-agenten uit 19 Europese landen strijden om de titels, die eens in de vier jaar worden vergeven. Hier gaan de mannen eerste, een kwartier later duiken de agentes in het al warme IJsselmeer. Kanshebbers? Moeilijk te zeggen. De Rus Evgenii Kirillov kan wel wat, de Duitse titelverdediger Konstantin Bachor is goed en het zilver en brons van vier jaar terug in Bremen zijn ook van de partij. onze Hermandad is vertegenwoordigd door Carl Burke, Glenn Edelenbos, Maarten Mollink, Michael Emmerik en Peter Vanderhorst.
Wellicht zitten we dichterbij de medailles bij de vrouwen met thuisfavoriete Corine Nelen en verder Eline Vollenbroek, Emma Goijert-Hoogerbrugge, Judith Lardee, Suzanne Baars en Jacqueline Rustidge, die namens de politie sportbond de meest geschikte locatie voor dit EK uitkoos. Almere kreeg de voorkeur boven Holten, Oud Gastel en Veenendaal. Ook al omdat zaterdag de Nationale Veiligheidsdag in de Flevostad wordt gehouden. Een mooie combinatie. Druk wordt het toch wel aan de Flevostranden, want ook de Libelle Zomerweek schijnt veel publiek te trekken.

 

In de namiddag zijn er wedstrijden voor de jeugd en daarna gaat het team van Start2Finish bijtijds onder zeil, want Super Sunday begint op zondag immers al om half negen met 4e Divisie Noord. Acht series sprint afstand voor alle divisies vanaf 4e oplopend tot 2e Divisie Zuid, die om 13.10 uur het water in duiken. Vanaf 14.00 uur is het dan de beurt aan de 1e en Eredivisie . Een wereldprimeur voor Nederland, want zij bekwamen zich op de Triple Mix, zoals we die kennen uit de internationale Super League Triathlons. Format is hier 200 Z/5 F/15 L; 10 minuten pauze; 1,5 L/5 F/0,2 Z; 10 minuten pauze 5 F/200 Z/1,5 L. Wijlen Volkskrant-journalist Hans van Wissen zou zich omdraaien in zijn graf. Hij vond de Holland Triathlon al te veel een circus. Maar wij gaan met de dynamiek van 2018 mee en storten ons in deze spectaculaire achtbaan, waarvan het laatste onderdeel rond half acht ’s avonds is afgelopen. Maar dan is het nog steeds warm in zomers Ollanda. Squadra en Ferro Mosae maken zich op voor eventuele titelprolongatie. De teamsamenstelling zien we zondag vanzelf.

Morgen meer voorbeschouwingen op 26 en 27 mei met als rode draad dagelijks updates vanuit Lanzarote met Ruud. Zoals vandaag Tessa Kortekaas. Mooi te horen hoe ze dat smetje van vorig jaar wil wegpoetsen. Gaat lukken Tess! En meer dan dat.

Michel Siep; Ironman Lanzarote – een race met een tweede missie

Trikipedia 4 days 2 hours ago

Michel Siep begint zaterdag aan zijn 9e hele triathlon. De Rotterdammer heeft veel lopen te zwemmen,  fietsen en lopen om in zijn debuut op Lanzarote de triathlon tot een goed eind te brengen. Echter heeft Michel een tweede of wellicht een eerste doel; geld inzamelen voor “Maak kanker kansloos”.

 

Dave en Rahel in Leuven; Marco 11e in T3 Series; Ironcat met Rob/Henri; Lenny 8e in Chatta – WTJ 803

Trikipedia 4 days 16 hours ago


DINSDAG – Niet eerder was de Nederlandse belangstelling voor de halve van Leuven zo groot als dit jaar. Negen landgenoten gingen naar de Vlaamse studentenstad voor deze triathlon, die ontsierd werd door een zware valpartij met twee Belgische deelnemers, die op elkaar botsten. Gelukkig zijn beide sportmannen buiten levensgevaar. Het blijft immer opletten al viel de organisatie in deze niets te verwijten. De weg was goed in tweeën gesplitst door middel van pionnen. Vooraan in de wedstrijd kregen ze weinig mee van het ongeval. Spannend was het in Leuven beslist met aan de streep de eerste winst van Ruben Geys op een halve afstand. Hij moest vol gaan om Geert Janssens voor te blijven. Dave Rost was onze beste landgenoot. Als dertiende kwam de Brabander over de finish, dertien minuten na ITZU-winnaar Ruben. Het leverde Dave een tweede plaats bij de masters op.

Hotsenknotsen


Ook Rahel Bellinga testte zich graag met het oog op Challenge Venetië. Ze vond het ‘supervet’ om door hartje Leuven te fietsen en lopen. Veel klappen opgelopen bij het zwemmen in de krappe Rotselaar, vervol;gens een hotsenenknotsendraai pacours op de fiets en met lopen kreeg Rahel de juiste boost om vijf minuten achter Joke Coysman een prachtige tweede plaats te halen. Reactie Rahel: ‘’happy woman, extra nagenieten op het terras van Leuven. Laat die hele maar komen.’’ Ook een prima race van Hidde Bekhuis die tussen de vele topBelgen achttiende werd.


Het was ook in België druk met wedstrijden, weliswaar allemaal op dezelfde, Eerste, Pinksterdag/ In Sint-Laureins stond de tweede race van de T3 Series op het menu, zeg maar de Belgische Eredivisie Teamcompetitie. Jelle Geens won de supersprint voor de Brit Christopher Perham en nationaal kampioen Arthur de Jaegher. Marco Akershoek, die eerder al aangaf dit seizoen voor de buitenlandse teamcompetities te kiezen teneinde zwaardere tegestanders te treffen, eindigde in Sint-Laureins op een elfde plaats. Ook Marco genoot van het typisch Belgische parcours, getuige zijn tweet:
Weer een mooie Belgische race met typisch Belgische accenten. Kadum kadum betonplaat kadum kadum etc. Erg smal en hectisch met veel man maakte het risicovol maar spannend.
De drie andere Nederlanders kwamen als volgt over de finish van het explosieve onderdeel: 40.Jardy van den Heuvel, 47.Finn Timmermans en 52.Boy van West. De Vlaamse Jolien Vermeylen was de beste bij de vrouwen.
Op een paar recreatieve Amsterdammers na waren er in de Golf ter Hille triathlon van Koksijde dit jaar geen Nederlandse deelnemers. De wedstrijd keerde na een jaartje afwezigheid weer terug op de kalender. Sybren Baelde, twee jaar terug nog derde, liep in de slotfase favoriet Pamphiel Pareyn eruit. Beste vrouw was Xenia Luxem.

Rob en Henri waren in vorm in L’Ampolla


Kort voor vertrek naar Lanzarote plaatste Ruud nog het lijstje met Nederlandse Ironcat-finishers. Dat is iets minder lang dan Lanza, waar we nog op terugkomen. Afgelopen zaterdag kwamen er wel weer twee bij. Rob Mulders haalde een keurige 28e plaats op 165 deelnemers in het Spaanse L’Ampolla. Hij deed 10.13 uur over de klassieke afstanden. 1 uur en 20 minuten kon het Catalaanse/Spaanse publiek de winnaar Albert Jimenez Garces verwelkomen. Samen met Enrique Barajas Ojeda bleef hij onder de negen uur. Tweede Nederlander was Henri Bijnen. De Brabander is gewend kleinere heles te doen. Daar heeft i er al een kleine dertig van gedaan zelfs. ‘Als je maar in vorm bent.’ is de lijfspreuk van Henri. Het was ook zijn tweede Ironcat, nu in een tijd net binnen de twaalf uur. Daarmee was de duursporter goed voor een 83e plaats. De Spaanse Ivet Farriols Arimont was in 10.51 uur beste vrouw.

Veel Oranje in de Spaanse wedstrijden

De 93 gefinishte Nederlanders in Calella/Barcelona gaan we hier niet allemaal noemen. Het was geen record, vorig jaar waren het er liefst 121. Maar op twee weken tijd 176 Nederlandse triatleten in de twee Spaanse 70.3 Ironmans in actie zien is toch niet gek. Wonderlijk trouwens hoeveel namen er tussen staan van atleten, die je nog nooit in Nederlandse wedstrijden gezien hebt. Zo ken ik iemand, die vijf kilometer bij me vandaan woont, een 70.3 IM ergens in Europa deed en bij terugkeer beweerde de triathlon van Oud Gastel zelfs nog nooit te hebben gezien, laat staan meegedaan. Wel jammer dat goede vriend Willem Ariëns in zijn tweede triathlonleven vanwege niet te verhelpen materiaalpech de finish niet haalde. En zaterdag is Lanzarote natuurlijk ook een Spaanse wedstrijd, maar behoorlijk Oranje-getint met speaker en 35 Nederlanders aan het vertrek. Komende dagen steeds meer daarover.

Vandaag al een aangenaam interview met Yvonne van Vlerken. Gek om te zeggen, maar ze debuteert in deze Ironman. Typisch Yvonne als ze met een knipoog zegt: ,,Ik moest er eerst veertig doen om deze Ironman aan te durven.’’

De 70.3 Ironman Chattanooga was weliswaar geen WK dit jaar, maar trok toch weer moeiteloos 3000 triatleten. Het internationale karakter was iets geringer. Andrew Starykowicz, fietsYankie, had voldoende voorsprong bij begin van zijn altijd zware looponderdeel. Hij won voor de Canadees Jackson Laundy, die tot op minder dan een minuut naderde. Nederlander Michel Oostwal finishte als 192e op 1 uur en een kwartier van Staryko. Nog beter verging het Lenny Ramsey, lesgevend in Amerika uitkomend voor NLD. Lenny werd knap achtste tussen de profs slechts een kwartiertje achter op Heather Jackson. Meredith Kessler en Linsey Corbin zorgden voor drie keer Stars and Stripes op het podium.

Tessa Kortekaas heeft nog een appeltje te schillen met Ironman Lanzarote

Trikipedia 4 days 17 hours ago

Ruim een jaar geleden verruilde ze Nederland voor Lanzarote. Haar debuut tijdens Ironman Lanzarote 2017 werd een teleurstelling. Vervolgens kwalificeerde ze zich voor Hawaii in Maastricht.

Maar met Ironman Lanzarote heeft Tessa Kortekaas nog een appletje te schillen.

 

Jan Petralia wint Nederlandse RBR tijdrit

3athlon.be 4 days 21 hours ago

Jan Petralia op weg naar de winst in de tijdrit RBR van Groningen (foto: Team Rund2Day)

De Belgische topduatleet Jan Petralia heeft de Run Bike Run van Groningen gewonnen. Het was een duatlon in tijdritvorm waarbij de atleten om de dertig seconden van start gingen. Groningen was de vierde manche van de Run Bike Run Series, een teamcompetitie met wedstrijden in Nederland en België, en met het Challenge Duatlon Team Geel als enige Belgische ploeg. Het was voor de groene LTF-bende dat Jakke Petrol zondag de zege pakte.

Volgende week volgt met het Belgisch kampioenschap long distance duatlon in Almere-Duin alweer een grensoverschrijdend initiatief tussen België en Nederland. Want tegelijk met het BK wordt aanstaande zaterdag op de dijken van Almere-Duin ook gestreden om de Nederlandse titel. Dat leverde vorig jaar al vuurwerk op, met Jan Petralia toen als vice-Belgisch kampioen. Jakke Petrol lijkt dus klaar voor de nieuwe titelstrijd. “En gelukkig is het dan een gewone duatlon,” vertelt Jan. “Want het format in Groningen sprak me minder aan. Door om de halve minuut te starten, had je immers geen enkel overzicht. Het was doodgaan… Op geen enkel moment in de koers weet je hoeveelste je bent, maar ik ben niettemin erg blij met de overwinning,” aldus de kopman van CDTG.

Jan deelde alvast een kleine psychologische tik uit aan Yennick Wolthuizen. De Nederlandse kampioen klopte vorig jaar verrassend in Almere-Duin Seppe Odeyn en Jan Petralia. Deze keer was Petralia in Groningen wel de sterkste. Hij deed 53’53 over zijn tijdrit. Yennick was dertien seconden trager en werd tweede. Thomas Cremers zette 54’16 neer en pakte de derde plaats. Dankzij de overwinning van Jakke Petrol, de 13de plaats van sterke master Paul Embrechts en de 26ste plaats van de heroptredende Pieter Rijnders hield CDTG net 1 puntje voorsprong over om de derde podiumplaats per ploeg te pakken. Hellas Utrecht werd tweede en de favorieten van Trican pakten opnieuw de winst.

Lesley Smit enige onder het uur

Bij de vrouwen won Lesley Smit overtuigend in 59’16. Zij was de enige die onder het uur bleef. Sophie Van der Most kwam na 1u00’57 als tweede binnen en Deborah Schouten werd een week na haar derde plaats in Bilzen opnieuw derde in 1u02’41. Samen met de vierde plaats van Lucie van Genugten was dat voldoende om haar team Unltd Rotterdam de ploegenzege te schenken. Edo Sports werd tweede en het TC Twente van Lesley Smit pakte de derde plaats.

Op 16 juni is er de slotmanche in Nijmegen. Trican trekt er bij de mannen als favorieten naartoe. Met drie zeges en een vijfde plaats tellen ze een mooie voorsprong op Hellas Utrecht, RTC Brabant en Triteam Groningen. Het Belgische CDTG volgt op de vijfde plaats. Bij de vrouwen is het nog een stuk spannender. Slechts 2 punten scheiden leiders TC Twente en Edo Sports, terwijl Hellas Utrecht nog eens twee punten verderop als derde volgt.

Uitslagen en tussenstanden

Snel in het water, sneller in de wissel – Zone3 Vanquish

3athlon.be 4 days 23 hours ago

Zone3 Vanquish en Zone3 Volare (foto: Kries Debeleyr)

Het nieuwe seizoen ingaan doen we naar goede gewoonte met een nieuwe kleerkast. Een van de meer prijzige items uit deze kast is de wetsuit. Een strakzittend stukje technologie dat jammer genoeg na een paar seizoenen versleten is, hoe je het ook draait of keert. Wij hebben van Zone3 de Vanquish opgestuurd gekregen en hebben deze met plezier voor jullie getest, in Cannes en in minder exotische oorden: recreatiedomein De Ster te Sint-Niklaas. Hoewel de Vanquish niet de duurste wetsuit van Zone3 is, mikken ze wel op high end gebruikers en alle aspecten van het pak maken je dat duidelijk.

Gevoel bedriegt

De Vanquish voelt fragiel aan, met name de mouwen en de pijpen. Toen ik de wetsuit voor de eerste maal uit de zak haalde gaf ik het pak drie beurten voor er een scheur in zou komen te zitten. Ik had ongelijk, drie zwembeurten later heb ik tijdens het aan- en uittrekken nooit het gevoel gehad dat een deel van het pak het zou begeven. Het amper 1,5mm dikke neopreen aan de schouders en armen biedt weldegelijk een voordeel. Eenmaal in het pak gehesen voel je niet meer dat je het aanhebt, in vergelijking met onze oudere pakken een ongeziene flexibiliteit, dat heel de schouder regio uit één enkel stuk gemaakt is werkt dit alleen maar in de hand.

Kiezen voor instabiliteit

Mijn vorige wetsuit, een Sailfish Attack, was voorzien van Stability Pannels aan de zijkant van de dijen om een zo stabiel mogelijke positie in het water te bewerkstelligen. De Zone3 Vanquish hanteert een omgekeerde logica en is daarmee een wetsuit die niet echt aangeraden is voor beginnende zwemmers. Zone3 heeft het dikkere neopreen paneel verschoven naar centraal op de borst, in plaats van stabiel te hangen tussen boeien zal je lichaam op een pivot omhooggeduwd worden, wat een schouderrol en bijgevolg grotere slaglengte bevordert.

Dun om de schouders, instabiel op de borst (foto: Kries Debeleyr)

Een derde feature dat zou leiden tot snellere zwemsplits zijn de Aeroforce Sensory Catch Panels. Rare naam, Hydroforce zou mij meer logisch geleken hebben… In tegenstelling tot de meeste wetsuits is dit catch panel niet van neopreen, waardoor er geen hinderend drijvend effect op de onderarm komt. Het panel is gemaakt van een hydrofoob Lycra, dit zorgt er voor dat geen water op deze plek het pak binnensijpelt, maar wel dat je voorarmen gebruikt worden om oververhitting tegen te gaan. De panels hebben immers geen isolerende waarde en laten toe je warmte langs je onderarmen af te geven aan de omgeving, een koude vijver.

Vlot in transitie

Wederom zal ik de vergelijking maken met de Sailfish Attack. Met dit pak had ik bijna elke wedstrijd hetzelfde probleem: het zoog vacuum rond mijn kuiten. Dit had tot gevolg dat het onmogelijk uit te trekken was door “linkervoetje er op, rechtervoetje uit rukken”. Deze techniek gaf eerder het gevoel dat je knieschijf vogelvrij ging gaan in plaats van je voet. Bij de Zone3 Vanquish heb ik dit probleem nog niet ondervonden. Het pak is sowieso korter, waardoor het hoger op de kuiten komt, implicerend dat het gat dan ook iets groter is wat dan weer een vlotte voet-exit bevordert. Daarnaast is het pak ook voorzien van Pro Speed Cuffs, niet enkel aan de enkels, maar ook aan de polsen. Dit verstevigd stukje neopreen zorgt er voor dat je geen angst moet hebben om jezelf met brute kracht van het pak te ontdoen: het is er voor gemaakt.

Het pak is beschikbaar bij onze partner Triathlonshop voor 649 euros. Dit is niet weinig, maar vergeleken met andere high end wetsuits is het wel een koopje. Tenzij je toch liever opteert voor de Zone3 Victory D, dan ben je een kleine 800 euro kwijt, maar heb je wel het vlaggenschip in huis gehaald.

Volare, cantare

Beste brilletje in jaren, de Zone3 Volare (foto: Kries Debeleyr)

Nog een kleine post scriptum. Wij hebben de wetsuit ontvangen met een brilletje, de Zone3 Volare. Mooi meegenomen omdat mijn vorige in Cannes de geest gegeven had. Mijn eerste training met de Volare werd afgesloten met een bericht naar mijn wederhelft: “zonder zwans; de beste zwembril die ik in jaren gehad heb”. Dit wil twee zaken zeggen. Ten eerste heb ik een diepgewortelde frustratie met slecht zittende, lekkende en aandampende zwembrillen (Speedo Fastskin 3, ik kijk naar u en ben blij dat je gesneuveld bent in Cannes); ten tweede dat het brilletje een verademing is. Gemakkelijke fit, perfect zicht, geen lekkage en geen condensatie. Hemels. Ik zou er van beginnen zingen.

Volare, oh oh
Cantare, oh oh oh oh
Nel blu dipinto di blu
Felice di stare lassu

Yvonne van Vlerken over haar deelname aan Club La Santa Ironman Lanzarote

Trikipedia 5 days 2 hours ago

Aanstaande zaterdag start Yvonne van Vlerken voor het eerst in haar carriere tijdens de Club La Santa Ironman Lanzarote. Deze zwaarste hele triathlon van de wereld voegde ze spontaan in haar toch al zo drukke wedstrijdschema met o.a. de hele triathlons van Challenge Roth, Ironman Maastricht en Challenge Almere.

Het hoe en waarom verteld ze in een interview met Trikipedia.nl:

 

 

Jakke en Lesley winnen RBR-tijdrit Groningen; Heerlijk Woerden voor Sven en Annika and many more

Trikipedia 5 days 20 hours ago

WTJ 802

MAANDAG – Het bijzondere van al die verschillende formats is dat ook de uitslagen blijven verrassen. In de vierde en voorlaatste wedstrijd van de Run-bike-run Series werd gekozen voor een tijdritvorm. Een krap uurtje plankgas omdat je niet weet hoe de tegenstanders het doen. De Belg Jan Petralia was de tempobeul van de dag. ‘Jakke Petrol’ deed zijn bijnaam alle eer aan toen na afloop bleek dat hij de 5/20/2,5 duathlon in 53.53 had afgeraffeld. Voor de man van CDTG Geel het bewijs dat hij ookk op het vlakke uit de voeten kan. Vorig jaar won hij de pittige RBR op Alpe d’Huez immers. Yennick Wolthuizen schakelde het soepelst om van het lange EK Powerman naar deze sprint. De tweevoudig landskampioen werd tweede, de andere titelhouder (sprint RBR) Thomas Cremers derde. Met Thijs Wiggers op een vierde en de nog niet geheel van zijn val herstelde Niels te Pas op een elfde positie greep TriCan in de nieuwe outfit wel weer de dagzege.  Hellas werd tweede, CDTG derde. Goede tijdrit van Alexander Picard en Boris le Feber ook, respectievelijk vijfde en zesde. Op de dertiende plaats finishte de tweede man van CDTG Paul Embrechts. Vorige week bracht zijn 69-jarige vader Roger het boek ‘Marathontraining’ uit met daarin de opmerkelijke (en misschien wel terechte passage): wie langer dan vier uur over een marathon doet, begint er beter niet aan. Roger Embrechts heeft recht van spreken, hij is zo’n beetje de ‘Bob Boverman van België’ met veertig jaar trainerservaring. Op de 56e en laatste plaats nog een opvallende naam op de Zernike Campus van Groningen: Joep Staps van het bij aanvang al door blessures geplaagde EDO Sports. Joep reed lek en moest nog zo’n twee kilometer met de fiets in de hand naar de tweede wisselzone toe. Vette pech, maar met z’n vorm zit het wel goed.

Revanche van Lesley op het NK

Bij de vrouwen bleef Lesley Smit als enige onder het uur. Een duidelijke overwinning en revanche op het brons van het NK Hoogerheide. Sophie van der Most kon daar wel mee met Jony Heerink en werd toen tweede. Die prestatie herhaalde ze in het hoge noorden. Deborah Schouten is ook in goeie doen. Na de winst in Bilzen kwam ze in deze korte tijdrit tot een derde plaats. Omdat haar teamgenotes Lucie van Genugten en Dieuwertje Poort haar volgden in de einduitslag, ging de dagzege naar Team Unltd. EDO Sports volgde als tweede, TC Twente werd derde. De finales in Nijmegen moeten de beslissing brengen in deze razend interessante RBR Series 2018.

Bij de recreanten waren vader en zoon Fuhler goed bezig. Theo liet de snelste tijd op de klokken zetten: 57.54. Daarmee zou hij in de Series zelfs 21e geworden zijn. Jeroen Schaik werd op achttien seconden tweede, Jordi Fuhler nam de derde plaats in beslag, precies 44 tellen langzamer dan pa. Marike Bremmer won de recreatieve serie bij de vrouwen. Haar tijd zou in de wedstrijd goed geweest zijn voor plaats dertien. Antien van der Vegt werd een halve minuut later tweede.

De Dolfijn op alle fronten vooraan in Barça

Terug naar 70.3 Ironman Barcelona. Als we Tracy Markham als winnares noemen omdat de Zuidafrikaanse lid is van De Dolfijn, moeten we Anna Mersmann ook niet vergeten. De Duitse komt uit voor de Amsterdammers en werd derde in haar agegroup W35. Al die successen bij elkaar opgeteld maakten dat De Dolfijn tweede werd in Division 5. We gaan jullie daar niet te veel mee vermoeien, maar Ironman heeft ook clubcompetities in haar wedstrijden verpakt.

De mentale kracht van Gregor

De DNF van Gregor Stam was er natuurlijk niet eentje zonder slag of stoot. Gregor vocht als een leeuw om steeds bijtijds de limieten te halen. Tot 185 kilometer slaagde hij daarin. Hij had nog precies een marathon af te leggen. Het voelt zuur, zoals die schaatser die net na middernacht naast zijn Elfstedentochtkruisje pakt. Maar Gregor ziet dat niet zo: ,,Het hoort erbij. De DNF achter mijn naam is terecht.’’ Zulke uitspraken doen alleen de mentaal sterksten.

 

Uit de Haarlemmermeer Triathlon halen we nog het beste trio op de sprint-afstand: NoTalent 1 met Jurre Dielen, Laurens Berkouwer en Aron Heijstek. Ruim 700 deelnemers bij de eerste editie, waaronder het altijd fijne team Noah Brethouwer. Het smaakt in alle opzichten naar meer. En nog  melden dat behalve Roderick van Zuylen ook Andrea Jochems de snelheid van de vliegtuigen op Schiphol haast evenaarde. Logisch trouwens, Andrea werkt niet voor niets bij de Luchtmobiele Brigade.

Sven en Annika winnen in supersfeertje van Woerden

We zijn aangekomen op tweede pinksterdag. Het is volop zomer in ons kikkerlandje, je zou er haast niet meer voor de zuidelijke oorden trekken om tri- of duathlons te doen. Na de tropische edities van Haarlemmermeer en Groningen was het vandaag in zonovergoten Woerden te doen. Het zijn dit soort wedstrijden, die onze sport ook bij het ‘gewone publiek’ populair houden. Geen lang programma met veel series, moeilijk te snappen formats en finishen op een sportveld. Nee, heerlijk een paar uurtjes de binnenstad op slot voor een goede kwart-triathlon met volle terrassen en genoeg vertier. Niks ten nadele van de Teamcompetities, want die hebben de sport een nieuwe dimensie gegeven, maar laten we de vele kleine dorpswedstrijden koesteren. Ze hebben een lange traditie. Woerden is daar fraai voorbeeld  van. Iedereen in het stadje in het Groene Hart weet wat er met Pinksteren te doen is: zwemmen in de Woerdense Singel, fietsen richting Kamerik en lopen door hartje Woerden. Sven Strijk had zich te elfder ure nog ingeschreven. Koud terug uit zeiknat Aix en Provence waar hij 13e werd in de 70.3 Ironman, was hij bloedheet Woerden heer en meester. Hij kwam bij het zwemmen met specialist Johan Remmits uit het water, fietste vervolgens bijna vijf minuten weg van de rest en kreeg ook bij het lopen niemand dichterbij. Een zeldzaam grote marge tussen de nummers een en twee, in dit geval Ricardo Scholten. Frans van Heteren leverde een huzarenstukje door daags na winst in Hoofddorp nu weer derde te worden. Herman Stelling was op de vierde plaats beste Woerdenaar en daarna volgde Robert van der Toorn op vijf. Erik Visser was ook in zijn 32e Woerden beste bij de masters, nu M60. Meteen achter hem finishte Annika Spronk. De Duitse/Westbrabantse had haar zege te danken aan snel fietsen, want Cindy Brussé bleek wel de betere zwemster/loopster. Mandy Verbakel bracht het talrijke thuispubliek in vervoering met een derde plaats. Tim den Braber en Paula van der Pouw-Kuiper legden de 1/8e afstand het snelst af. Beste trio was de ploeg met de naam Midas Broodjes en Burgers. Liefst 143 trio’s deden mee, daarmee is het één van de grootste trio-triathlons in ons land.

Nog even terug naar Zwolse zwemloop

Een vergeten uitslag nog uit de midweek vorige week. Woensdagavond 16 mei hield Terp 3 de Zwolse Zwemloop. ’s Middags gaven de kinderen al het goede voorbeeld. Valerie Sakkers en Danielle Meinema bewezen dat meisjes niet voor jongens onderdoen in de combinatiesport. Ze wonnen de twee kortste afstanden. ’s Avonds met de senioren verdedigde Erwin Akkerman uit Meppel met succes zijn zege van vorig jaar. Han Peter Lucas volgde op 40 seconden als tweede, René Poppe verschanste bij het lopen nog net Geert Lantink, snelste zwemmer van de avond. De Amsterdamse Daniëlle Blomsma was vooral de snelste loopster. Ze klopte snellere zwemsters als Saskia Bekhuis (tweede) en de Zwolse Linda Passies als derde.

Triatleet Wim Sevenois niet meer in kritieke toestand

3athlon.be 5 days 21 hours ago

Wim Sevenois (foto: MTV/Joyce Verdonck)

U kon in ons verslag van de halve triatlon van Leuven van afgelopen zondag al lezen dat er een ernstig ongeval plaatsvond tijdens het fietsonderdeel. Twee triatleten kwamen frontaal met elkaar in botsing bij de afdaling van de Keizersberg. Een van de atleten verkeerde een tijd in kritieke toestand, maar het zou ondertussen beter gaan met Wim Sevenois, triatleet bij de Meetjeslandse Triatlon Vereniging…

Joris Santermans, van het Antwerpse FM triatlon team, en Wim Sevenois van MTV waren beide bezig aan de eerste fietsronde. Een van de twee had er net de beklimming van de Keizersberg opzitten, maar aan de bocht aan het einde van de afdaling ging het mis en kwam de triatleet om ons onbekende reden op de verkeerde weghelft terecht, aan de andere kant van de kegels. Daar kwam net de andere triatleet aangefietst die langs de Vaart opnieuw richting Ladeuzeplein fietste. Ze konden elkaar niet meer ontwijken en botsten frontaal op elkaar. Gelukkig was één van de toeschouwers een dokter die meteen de eerste zorgen kon toedienen en de hulpdiensten waren ook snel ter plaatse. De twee triatleten werden gewond afgevoerd en Wim Sevenois zou toen in kritieke toestand geweest zijn. 

Gelukkig kregen we ondertussen te horen dat Wim niet langer in levensgevaar is en dat het al wat beter gaat. Dat werd ondertussen ook bevestigd door organisator Johan Roskams en door de club van Wim: MTV, de Meetjeslandse Triatlon Vereniging:

Johan Roskams was er het hart van in. “Het was sportief een hele mooie wedstrijd en we hebben er net als alle jaren weer alles aan gedaan om het de triatleten naar de zin te maken, maar dit is toch een serieuze domper voor ons. We hebben in het verleden al eerder valpartijen gehad, zeker als het parcours er nat bij lag, maar nooit met zware gevolgen. Nu waren de omstandigheden prima en we hadden op het stuk waar ze elkaar kruisten voldoende kegels gezet. We hadden zelfs bewust niet voor nadars gekozen omdat het dan ons inziens nog gevaarlijker zou zijn bij eventuele valpartijen. Maar dit was een geval van brute pech. We zijn blij te horen dat Wim buiten levensgevaar is en we blijven contact zoeken met de twee atleten om hen ook vanuit onze organisatie een hart onder de riem te steken. We wensen hen alvast veel beterschap. Voor volgend jaar gaan we effectief bekijken of we dit stuk van het parcours kunnen wijzigen,” aldus Johan.

Ook wij wensen Wim en Joris heel veel beterschap toe. En aan alle andere triatleten: hou het veilig tijdens wedstrijden en op training. Een stom ongeluk kan zo gebeurd zijn. Onze sport staat niet bekend als heel gevaarlijk, al proberen heel wat media dat vandaag op hun websites anders te laten uitschijnen. Met als absolute droeve uitschieter HLN.be… Die vonden het ongeluk in Leuven blijkbaar absoluut de moeite waard om als enige triatlon gerelateerd bericht te brengen, maar van Astana, Lissabon, Barcelona, Sint-Laureins, Koksijde en de wedstrijd in Leuven zelf, vinden we op hun site geen enkel berichtje terug…

 

Pages