Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Transition #13 Sneak Preview

transition.nl 3 days 8 hours ago

Vrijdag verschijnt Transition editie dertien, het lifestyle ledenblad van de Nederlandse Triathlon Bond. Het is de eerste editie van 2018 met veel winterse items, offseason activiteiten en achtergronden. \\\\\\\\\\\\ Fotograaf Lennaert Ruinen toog voor ons naar de Flevopolder voor het betere koek&zopie-gevoel. Wintertriathlon in optima forma. Genieten van prachtig beeld én bekende winnaars. \\\\\\\\\\\\ De […]

Het bericht Transition #13 Sneak Preview verscheen eerst op Transition.

Van der Stel en Klamer sterk in seizoensopener Kaapstad

transition.nl 6 days 8 hours ago

KAAPSTAD (RS) – Marco van der Stel is het nieuwe triathlonseizoen sterk begonnen met een zesde plaats. In de World Cup triathlon in Kaapstad bleef hij binnen een minuut van winnaar Richard Murray. De Zuid-Afrikaanse vriend van Rachel Klamer trainde de afgelopen weken mee met de Nederlandse selectie in Namibië. Murray prolongeerde zijn overwinning van […]

Het bericht Van der Stel en Klamer sterk in seizoensopener Kaapstad verscheen eerst op Transition.

In de volgwagen van Vuelta Turistica – 3athlon.be goes Calpe 5

3athlon.be 1 week 17 hours ago

 

De triatlonstage van Gert-Jan D’haene in Calpe loopt bijna ten einde. Op dag vijf van zijn verblijf bij Vuelta Turistica mocht hij het eventjes rustiger aan doen en dus werd hij instant ploegleider, mecanicien en verzorger tegelijkertijd in de volgwagen van Vuelta Turistica achter de jonge Belgische triatleten aan.

Op donderdag geen fietsrit op het programma. Na 4 dagen op een rij de wegen aan de Costa Blanca onveilig gemaakt te hebben was het tijd om de oranje Ridley eens een dacht rust te gunnen. Onze reporter stond alvast niet stil en ruilde z’n tweewieler in voor de stoere SUV van ‘Vuelta Turistica’ om zo onze jeugd nog eens een voormiddag op de voet te volgen. Een fikse klimtraining stond op het programma die Gert-Jan vanop de eerste rij kon meevolgen: één supporter langs de weg was alvast gegarandeerd! Ook gastvrouw Inge was van de partij om de rangen te vervoegen en samen de zweetdruppels de vrije loop te laten: een ferme madam als je het ons vraagt!

 

Van zelf stilzitten kon uiteraard geen spraken zijn en dus werden voor de namiddag de veters van de ON Runningshoes aangebonden voor een offroad loop langsheen de kustlijn. Een aftermovie van zowel de avonturen van de Belgische jeugdselectie als een montagefilm van het Vuelta Turistica van Inge en Jurgen is iets wat je op 3athlon.be later deze maand nog te goed hebt! Wij kijken alvast uit naar wat de laatste dag in Calpe nog in petto heeft…

De benen testen in de snelle groep – 3athlon.be goes Calpe 4

3athlon.be 1 week 1 day ago

Terwijl we ons in België opmaken voor een nieuwe laag sneeuw, zijn de omstandigheden in Calpe een stuk beter om te fietsen. En ook de benen van onze redacteur Gert-Jan D’haene zijn er duidelijk goed want op dag 4 van de 3athlon.be Calpe stage bij Vuelta Turistica besloot hij vandaag op rijn Ridley Fenix SL aan te sluiten bij de snelle groep.

Dag  vier van deze 3athlon.be stage in Calpe zit erop en dat vraag uiteraard om een nieuw verslag om toe te voegen aan onze dagboek. Op woensdag stond in de voormiddag opnieuw een pittige fietsrit op het programma. Zoals elke ochtend wordt er verzamelen geblazen bij Vuelta Turistica, waar de huurfietsen klaar staan voor de atleten. Ook onze Ridley Fenix SL is helemaal klaar voor het betere werk en dus sloot onze man ter plaatse aan bij de groep waar het al eens wat sneller mag gaan. Bij Vuelta Turistica hanteren ze een formule waarnij er gekozen kan worden uit groepen van verschillende niveau’s.

Gert-Jan geloofde vandaag in goede benen en sloot aan bij de groep waar Jef de Batist (meneer Sofie Goos) gids van dienst was. In deze rit deden we opnieuw de Coll de Rates aan, maar boven besloten we wijselijk om langs dezelfde kant terug af te dalen, om het regenweer wat verderop uit de weg te gaan. We bereikten met verve de kaap van de 100 km. Ons trainingsleven bestaat niet alleen uit fietsen en dus kwam er nadien nog een korte duurloop bovenop.

Na op stap te gaan met de heer des huizes Jurgen Van Goolen bracht Gert-Jan ook nog een kort bezoek ten huize Goos-de Batist voor een verse soep. Zo kon hij de babbel van de dag ervoor verderzetten met La Goos. Het werd opnieuw een goedgevulde dag die afgesloten werd aan de toog van Vuelta Turistica waar gastheer Jurgen ons nog een goudgele slaapmuts inschonk… En die hadden we vandaag dik verdiend, al zeggen we het zelf!

“Eerst een hert aangereden, dan een kat” – 3quest: Wim Van Linden

3athlon.be 1 week 1 day ago

Het beest moet echter even hard geschrokken zijn, dat het ineens de baan oversprong en ik hem zwaar in de flank trof.

1. Wim je hebt 3 kinderen en een vrouw, werkt voltijds, bouwt een huis, je hebt een bijberoep met Cycosports en je traint voor triatlon. Hoe krijg je dat allemaal voor elkaar?

Een strakke planning, een flexibele werkgever, een sterke vrouw en fantastische kinderen. Een ideale combinatie. Het lukt niet altijd even goed en mijn trainingen zijn niet even consequent en kwalitatief als vroeger, maar we doen ons best. En zo lang het leuk blijft, doen we voort. En eigenlijk gaat het dikwijls beter tijdens werkperiodes dan in de vakantie omdat ik weet wat er op de planning staat en er dan ook naar leef. Dikwijls train ik wel laat op de avond en lijdt mijn slaap er wat onder.

Mijn werkgever is ook de sponser geweest van de ploeg rond Rutger Beke en weet dus goed wat triathlon inhoudt. Ze hebben dan ook respect voor mijn planning en flexibele werkrooster.

2. Trainen is voor jou vaak een avontuur. Welke straffe stoten maakte je al mee?

Het coolste dat ik al meegemaakt heb, is toen ik ’s avonds laat nog aan het fietsen was in de buurt van Asse. In een flits zag ik een groot hert aan de kant van de weg staan. Het beest moet echter even hard geschrokken zijn, dat het ineens de baan oversprong en ik hem zwaar in de flank trof. Ik vloog er over en landde op mijn rug op het asfalt. Ik moest nog 40 km naar huis en achteraf bleek dat mijn heiligbeen gebroken was… Lopen kon ik niet meer, maar fietsen nog wel. Een maand later heb ik dan nog een kat overreden met mijn fiets.

Verder ben ik nogal slecht in de voorbereiding voor een training en ik denk ook dikwijls dat ik de training nog wel binnen een bepaalde tijd haal, terwijl ik dan veel te nipt reken. Ook op wedstrijden kom ik meestal nipt voor de start toe (met de nodige stress als gevolg)… Ik heb ook al verschillende leden van de familie moeten inschakelen om mij op te halen toen ik ergens compleet uitgedroogd of onderkoeld gestrand was.

En zo heb ik nog enkele anekdotes:

Toen ik de eerste maal met een GPS reed, had ik mijn route naar het familieweekend zo slecht uitgetekend dat ik heel de N4 moest afrijden. Je mag daar eigenlijk met de fiets niet op en er was enkel een pechstrook waar ik kon oprijden in het donker. Ik ben toen ook pas om half 2 ’s nachts aangekomen in het vakantiehuisje en mijn schoonouders waren in alle staten. Het jaar daarna terug op familieweekend had ik een halve dag in de regen gereden en was ik veel te licht aangekleed. Mijn schoonouders zijn me dan onderkoeld onderweg komen ophalen. Het jaar erop mocht ik niet meer met de fiets naar het familieweekend komen…

Met Wouter ben ik ook eens naar een MTB toertocht gereden. Daar aangekomen zag ik dat ik mijn sportzak vergeten was. Ik had mijn fietskleren al wel aan, maar verder had ik niets bij. Dan maar 60km op de MTB gereden met mijn gewone schoenen, zonder helm… Ik stond ook al meerdere malen in het zwembad zonder zwembroek, op een wedstrijd zonder helm of bij 13° zwemwater zonder wetsuit… Afgelopen zomer was ik op verlof in Engeland en op mijn eerste fietstocht daar, was ik wat te laat vertrokken zonder licht. Ik dacht nog wel dat ik op tijd terug ging geraken, helaas… Op den duur zag ik geen steek meer, en werd het te gevaarlijk. Een vriendelijk Brit heeft me dan teruggebracht.

3. Je gaat al lange tijd mee in het triatlon wereldje en haalde verschillende jaren terug mooie podium plaatsen en overwinningen in je AG op wedstrijden. Haal je dat niveau nog opnieuw en welke doelen heb je nog?

Mijn planning laat niet dezelfde training toe als toen. Alhoewel ik nog droom om dat terug te halen en terug Ironmans te doen (als ik ooit ook eens van al mijn blessures af geraak). Mijn enige doel in triathlon is om nog Hawaii te halen. Alhoewel ik er vrij zeker van ben dat dat parcours me niet gaat liggen. Maar het is te iconisch om dat niet gedaan te hebben…

Verder zoek ik wedstrijden uit die me aanspreken en waar het fietsparcours me ligt. En dat zijn dan de wedstrijden met zoveel mogelijk klimkilometers…

Wie wordt het volgende slachtoffer voor de 3quest?

Misschien voor een aantal mensen een minder bekende triatleet, maar daarom is hij niet minder straf en dus zijn dit drie vragen voor Tim De Bouw:

1. Je hebt een atletiekverleden, maar ook ervaring in meerdere fietsraces. Wat is je sterkste en/of favoriete onderdeel?

2. Vorig seizoen zette je een sterke prestatie neer in de Ironman van Maastricht. Je miste net kwalificatie voor Hawaii. Droom je daar nog van en wanneer ga je opnieuw proberen?

3. Je hebt een drukke job en een actief gezinsleven. Je vrouw heeft ook een atletiekverleden en geeft nu atletiektraining. Kunnen jullie je sportieve schema’s makkelijk op elkaar afstemmen?

Zes Nederlanders in seizoensopener Kaapstad

transition.nl 1 week 2 days ago

KAAPSTAD (RSA) – Zes Nederlanders komen dit weekeinde in actie in de eerste World Cup van het seizoen in het Zuid-Afrikaanse Kaapstad. Marco van der Stel, Menno Koolhaas, Rachel Kramer, Rani Škrabanja en Kirsten Nuyes reisden vanuit Namibië naar de seizoensopener in Kaapstad. Daarnaast komt ook Donald Hillebregt aan de start. De Nederlandse delegatie was […]

Het bericht Zes Nederlanders in seizoensopener Kaapstad verscheen eerst op Transition.

Met Sofie Goos over de Coll de Rates – 3athlon.be goes Calpe 3

3athlon.be 1 week 3 days ago

De kilometers vliegen voorbij in Calpe waar deze week 3athlon.be op stage is met redacteur Gert-Jan D’haene en fotograaf Mario Vanacker. Ze brengen elke dag verslag uit van hun belevenissen in het zuiden van Spanje, waar het net iets warmer is dan bij ons al zagen we op dag drie nog steeds lange mouwen en beenstukken tijdens het fietsen.

Met onze derde dag in Calpe zijn we halverwege onze stageweek in Calpe aanbeland en vandaag lieten we de dames aan het woord. We zochten onder andere Sofie Goos op maar ook de jeugd mocht nog rekenen op een kort bezoek.

Zoals we het inmiddels gewoon zijn, trokken we na het uitgebreid ontbijt in Hotel Diamante Beach richting het ‘Vuelta Turistica’ van Inge en Jurgen. Deze keer niet om in groep aan te sluiten voor onze dagelijkse rit doorheen de heuvels rond Calpe maar deze keer genoten we het privilege om met Sofie Goos op pad te gaan. De rit trok richting Coll de Rates, een stevige bult van een goeie 6 km maar met ‘La Goos’ als gezelschap zijn die klimkilometers voorbij voordat je het weet. Eenmaal terug in Calpe werd er genoten van het uitgebreide buffet dat er in het hotel iedere dag ter beschikking staat en onze fotograaf Mario Vanacker dook nog eens achter de lens om een privéshoot te maken van onze gastvrouw Inge Van den Broeck.

De dames centraal en die lijn trokken we ook door bij de jeugd. Onze vragenlijst werd terug naar voor geschoven en deze keer haalden we onze belofte van het jaar, Laura Swannet, voor de camera voor een kort gesprek. Alle interviews vinden jullie weldra terug op onze nieuwssite. De niet optimale wifi verbinding houdt ons even op maar krijgt ons alvast niet klein! Binnenkort alle interviews op een rijtje dus op 3athlon.be!

“Dubai, part 2 of the world tour” – Seppe Schrijft

3athlon.be 1 week 3 days ago

Seppe Schrijft… Het was een van onze goede voornemens voor 2018 om de schitterende vertelseltjes van ex-wereldkampioen duatlon Seppe Odeyn ook tot bij onze trouwe lezers te brengen. Want Seppe schrijft zoals hij duatlont en triatlont… Met veel overgave en passie, met een hoge intensiteit en altijd met een heel brede glimlach en hier en daar een korreltje zout. Geniet van het relaas van zijn Dubai-trip, waarmee we deze nieuwe reeks beginnen… De eerste aflevering van het jaar krijg je later van ons, beloofd! “Triathlon kan je een heel jaar door doen, het enige nadeel is dat wanneer je begin februari een wedstrijd wilt doen, je dan wel even moet vliegen wil je water hebben waar ’s morgens geen ijspel op ligt…”

“Zo kwamen we voor deel 2 van de wereld tour dus in Dubai terecht. Jawel het Midden-Oosten en dus de echte aftrap van de world tour. Omdat nadeel van het ver vliegen meteen te tackelen vlogen we in business class dankzij een upgrade. Zo vloog die 7 uur durende vlucht in onze zetels/bedden werkelijk voorbij. Natuurlijk is onze world tour veel meer dan alleen maar sport. Je moet dat als een soort reizen Waes zien waarbij Stefaan en ik voor jullie de Verenigde Arabische Emiraten gaan verkennen. Na onze eerder decadente start in business class was het in Dubai toch even wennen aan de skyline vol hoge gebouwen en de autostrades met een rijvak of 9 met de nodige klaverbladen. Koppel dat aan een Arabische GPS in onze huurauto en ons hotel vinden werd toch al een hele opgave. Het enige Arabisch dat wij namelijk machtig zijn, komt uit de nummers van Boef en dat is slang en dat sprak onze GPS jammer genoeg niet.

Wereldproblematiek door Seppe Odeyn

Ons hotel was eerder klein naar Dubai normen want slechts een verdiep of 50 hoog. Vervolgens haalden we onze startnummers en gingen naar de pro briefing. Die avond trokken we naar de voet van de torens der torens de Burj Khalifa, ofwel de grootste toren ter wereld. Dat was toch allemaal wat overweldigend, eerst door een groot shopping center met een gigantisch aquarium met een haai of 10 er in, om vervolgens buiten te komen waar er een fontein of 50 ritmisch danst met op de achtergrond de Burj die de volle 828 meter in de hoogte opflikkert op de tonen van Michael Jackson.

Een geweldig spektakel, je zou denken dat doen ze eens om de 4 jaar maar blijkbaar was dat elk halfuur zo. Het was al snel duidelijk dat ze in Dubai graag laten zien wat je met geld allemaal kan doen. Je kan dat patsergedrag noemen. Maar uiteindelijk moeten we gewoon blij zijn dat ze daar in de Verenigde Arbaische Emiraten hun geld steken in torens, sportploegen, pretparken en andere opgespoten eilanden en niet in bijvoorbeeld kernwapens of een leger. Tot zover wereldproblematiek door Seppe Odeyn!

Als een scene in Titanic

Natuurlijk zitten jullie allemaal te wachten op het grote zwemdebuut van die Seppe Odeyn. En ik moet zeggen ikzelf ook. Ik begon even te vrezen voor een duathlon scenario, aangezien de dagen voordien zwemmen verboden was. Maar gelukkig werd de dag van de wedstrijd al snel verteld dat we het volledige zwemparcours mochten doen. Er was nog altijd wel wind maar aangezien de prins van Bahrein ook aan de start stond zouden ze ons wel niet laten zwemmen als de zee wat wild was, zeker? Ik startte dus vol vertrouwen tussen de jachten en andere boten in de haven aan de voet van een 7 sterrenhotel. En inderdaad er was geen golfje te bespeuren in de haven. Ik volgde goed in de benen tot we de haven uitzwommen, wat ik daar zag, had ik alleen nog maar gezien in van die apocalyptische films waarin er een tsunamigolf op New York afstormt en in Windkracht 10.

Ik keek echt tegen bergen van water aan en had geen flauw idee waar ik naartoe moest zwemmen want boeien zag ik niet. Mijn groepje werd ook meteen uit elkaar geslagen. Het leek een beetje op die scene in Titanic waar iedereen in het water ligt en alleen Rose op een stuk wrakhout kon kruipen. Ik kan jullie verzekeren, had ik in de Perzische golf op dat moment een stuk wrakhout gevonden, ik had er ook opgekropen. Maar kijk, we waren niet helemaal in business class gekomen om vervolgens op te geven na 600 meter zwemmen, dus ik moest wel verder roeien met de riemen die ik had. Ja jullie mogen allemaal denken die flauwe duathleet moet ook eens in de zee zwemmen, maar ik werd achteraf gerust gesteld door menig Ironman dat het zwemmen wel als choppy beschouwd mocht worden. Na een halfuur van boei naar boei sukkelen en af en toe een slok zout water werd ik op het strand gesmeten op zoek naar mijn fiets.

Belgian beer cafe in de woestijn

Vervolgens begon ik aan een eenzame 90 km rit door het Dubaise landschap van wolkenkrabbers, bouwwerven en woestijnen. We reden eerst 45 km wind tegen om dan dezelfde weg terug te keren. Ik reed een aantal mensen voorbij en kon goed tellen dat ik in 30ste positie reed op het keerpunt. De laatste kilometers kreeg ik het wat moeilijk en ook de overgang naar de afsluitende 21 km lopen ging niet zo vlot als anders. Ik eindigde uiteindelijk als 25ste en 18de pro. Ik ben wel tevreden over mijn eerste triathlon van 2018. Ik had misschien op een iets snellere tijd gehoopt maar goed. Koen Lintermans, de Chimay man, deed het super en werd 2de in zijn agegroup en coach Stefaan brak zijn PR en mocht zijn slot voor het WK ophalen op de prijsuitreiking. Uiteraard moest dat gevierd worden, maar zoals jullie ongetwijfeld weten is alcohol en Dubai niet echt een goeie legale combinatie. Ik had mijn Chimay tattoos al aangebracht met in het achterhoofd de uitleg dat ik reclame maak voor de Chimay kaas en dat ik nog nooit van Chimay bier heb gehoord voor ze me daar zouden veroordelen voor 105 stokslagen.

Maar goed ik ga verder met het Vlaanderen vakantieland verhaal want we hadden nog wat extra dagen om voor jullie trouwe lezers de Emiraten te verkennen. De dag na de wedstrijd reden we naar Abu Dhabi en bezochten we Ferrari World. Ik ging voor het eerst in een rollercoaster, na mijn zwemnummer ook hier weer zwaar uit de comfort zone, maar kijk de snelste achtbaan ter wereld en de grootste looping ter wereld kunnen we ook alweer afvinken als dat al ooit ergens op een lijst van mij gestaan had. Die avond vonden we werkelijk een oase in de woestijn namelijk het Belgian beer cafe. We dronken daar lichtjes clandestien de voorraad blauwe Chimay op en aten verdekke goeie stoverij. Ja ik weet het, we zouden beter de lokale specialiteiten gaan proberen maar ik kan toch moeilijk een vat ruwe olie gaan opdrinken. Uiteraard werd er nog gesport. Ik liep wat op en af de autostrade langs de Pearl en we gingen fietsen in de woestijn op een fietspad van 90 kilometer. Afsluiten deden we met een Barbecue in de woestijn na een kus aan een kameel (eigenlijk een dromedaris maar dan zou mijn alliteratie naar de kloten zijn) en een quad ritje. Uiteraard met de nodige vuurspuwers en buikdanseressen. Om uiteindelijk terug te vliegen in economy tussen het andere plebs. Dubai is dus zeker een aanrader voor mensen die houden van wolkenkrabbers en stoofvlees friet!

Next up powerman Mallorca.”

Het volledige verhaal en zijn vorige verzinsels lees je op de persoonlijke blog van Seppe Odeyn

Recordzege Geert Lauryssen in Etten-Leur

3athlon.be 1 week 3 days ago

Geert Lauryssen (vorige week nog 2de in de Heicross) Foto: Paul Van Riel

De cross-duatlon van Etten-Leur kreeg in het verleden al elf keer een Belgische winnaar. Daar kwam zondag net over de Belgische grens een twaalfde zege bij. Zoals een uur later Wout Van Aert op het WK veldrijden in Valkenburg te keer ging, zo speelde ook Geert Lauryssen op zijn Van Aert’s met de concurrentie. En nog een overeenkomst met het WK: ook in Etten-Leur gingen twee Belgen een Nederlander vooraf op het podium, al had daar voor hetzelfde geld een Roemeen bij gestaan.

Ciprian Balanescu werd in 2016 nog derde op het EK cross-duatlon in Targu Mures en verzamelde in Roemenië al een pak nationale titels in tri- en duatlon. Hij was de enige die Geert Lauryssen en Wouter Wuilmus kon volgen in het eerste lopen. De Roemeen traint dit seizoen bij Nederlands bondscoach Armand Vander Smissen en kon via Armand een geleende mountainbike gebruiken. Door materiaalpech verdween hij echter in de eerste ronde. Geen pech bij Geert Lauryssen die er stevig tegenaan ging en Wouter Wuilmus op een steeds grotere achterstand zette. Wouter, winnaar in Etten-Leur in 2015, moest na het mountainbiken twee minuten toestaan op Geert, winnaar van de edities 2012 en 2016. Die liep vlot naar zijn derde zege in Etten-Leur, een record, want nooit eerder wist iemand drie keer de zware crossduatlon te winnen. Wuilmus werd tweede en Arie De Jong werd op ruim vijf minuten eerste Nederlander op drie.

Voor Geert Lauryssen is het al de tweede zege van het jaar na de winst in de Nieuwjaarsrun in Antwerpen. Deze winter was hij ook al de beste in de cross duatlons van Wommelgem, Wuustwezel en Maastricht. 

 

In het spoor van de nationale jeugd – 3athlon.be goes Calpe 2

3athlon.be 1 week 4 days ago

DCIM100GOPROG0010495.JPG

We hebben met 3athlon.be een goeie periode uitgekozen om in Calpe wat extra te trainen. Want naast redacteur Gert-Jan D’haene en fotograaf Mario Vanacker zitten er bij Vuelta Turistica nog heel wat triatleten deze week. De Belgische jeugdselectie is er namelijk op stage Dag 2 van ons bezoek in Calpe zit er alweer op en uiteraard hoort daar opnieuw een uitgebreid verslag bij om aan ons 3athlon.be dagboek toe te voegen. Maandag stond vooral in teken van het volgen van onze nationale jeugdselectie van Belgium Triathlon…

Net zoals op zondag nam onze redacteur Gert-Jan zijn oranje Ridley bolide bij de beugels om samen met de jonge garde opnieuw de wegen in en rond Calpe onveilig te maken. Deze keer ging het noordelijk maar nu met passages doorheen Senija, Xalo, Beniarbeig en Alcalali… dorpsnamen die je nu al in die verleidelijke vakantiesfeer brengen maar met een scherprechter als ‘La Fustera’ was er van vakantie nemen voor onze jeugd niet veel sprake.

 

Op dag 2 van deze stagedag werd er hard getraind door onze jeugd. Net voor de ochtendrit stond er al een korte duurloop op het programma en na de rit trok het hele gezelschap richting het zwembad van Calpe om ook de zwemkilometers de hoogte in te jagen. Onze man deelde mee in het leed maar liet de avondloop voor wat het was. Hij koos er voor onze lieftallige Sofie Goos te vergezellen bij het nemen van een kopje koffie aan de bar van Vuelta Turistica en wie kan hem ongelijk geven.

Bij deze is de toon gezet want morgen volgen we ‘La Goos’ op de voet op de 3de dag van 3athlon.be in Calpe. Het avondgesprek zijn we natuurlijk  niet uit het oog verloren. Deze keer is youngster Joris Basslé aan het woord.

Pages