Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Wat zijn de meest voorkomende blessures bij triatleten? – enquete

3athlon.nl 4 hours 3 min ago

We hebben jullie er al eens in onze eigen Instagram-poll naar gevraagd: wat is nu eigenlijk de meest voorkomende blessure onder triatleten? Die vraag wordt nu wat breder getrokken, in ieder geval wel als het ligt aan de Belgische laatstejaarsstudenten bachelor LO Devlin Derudder (zelf ook triatleet) en Jonas Haegeman. Via een enquete willen zij deze vraag namelijk beantwoord zien, teneinde behandeling en vooral preventie hierop te kunnen afstemmen. Namens 3athlon.nl werken we graag mee aan deze enquete en later zullen wij de uitslagen van de enquete dan ook met je delen. Maar, dan moet de enquete dus wel worden ingevuld.

Het invullen van de enquete duurt slechts een paar minuten en is volledig anoniem. Derudder en Haegeman hopen in juni aan de slag te gaan met de resultaten. De enquete is hier in te vullen.

The post Wat zijn de meest voorkomende blessures bij triatleten? – enquete appeared first on 3athlon.nl.

Preview op Ironman Lanzarote met Tessa; 33 Dutchies op Lanza; SwimRun en Thomas – WTJ 1178

Trikipedia 10 hours 50 min ago

DONDERDAG – Jullie doen minder aan Ironman Lanzarote dit jaar, zo kreeg ik deze week te horen. Klopt, geven we ruiterlijk toe. Na vijf jaar trouwe dienst was compagnon Ruud de Haan als wedstrijdmicrofonist niet meer nodig. Belangrijke factor daarin was natuurlijk Kenneth Gasque, die meer op de achtergrond meedraait bij Lanzarote.


Tessa Kortekaas heeft nog hemel en aarde bewogen bij de Spaanse organisatoren hen te overtuigen dat een flinke brok deskundigheid aan de finishlijn zal ontbreken dit jaar, maar tevergeefs. Van Ruud hoorden we wel vaker dat zijn Spaanse collega’s het ook niet zo nauw nemen met het binnenpraten van alle finishers, waarvan wij dan weer vinden dat het toch wel een essentieel onderdeel van toch zeker een Ironman is. Goed, niet te lang getreurd. Ruud kan er in elk geval zijn nieuwe thuiswedstrijd voor meepakken op de Brouwersdam en is zondag als vanouds in Amsterdam Nieuw-West. En voor volgend jaar zijn de afspraken al weer gemaakt!

Gaat Tessa stunten?


En Tessa? Die redt het ook zonder Nederlands commentaar, al zal ze als mogelijk winnares heus de gelegenheid te baat grijpen om haar gram hierover te halen. Uit de berichtenwisseling tussen beiden haal ik de volgende reactie nadat Ruud haar succes wenste voor zaterdag:
He Ruudje! Dankjewel!
Zo shit dat je hier niet met die micro bij de finish staat.. hoop dat je het tussen de bedrijven door kunt volgen en daar een feestje met me mee kunt vieren. Want ik ga wel voor een feestje, podium moet erin zitten en wie weet…….Zoals gewoonlijk (nog) geen zenuwen, benen en koppie zijn er klaar voor.
Intussen vragen we naar haar kansen. Antwoord is weer typisch Tessa:
Eitje Wim Ik schat ze in ieder geval niet veel sterker in.. 90% zit tussen de oren he, Rachel McBride heeft 2 weken terug een schuiver gemaakt in Frankrijk en kan waarschijnlijk nog niet met d’r elleboog op het stuur liggen en overweegt roadbike, rot voor d’r. En Nikki Bartlet vroeg of er een aparte tent is voor de dames dus gaat waarschijnlijk tussen fiets en lopen uit de kleren, ik zou zeggen neem je tijd meid!

Als je zo ontspannen en vol humor een belangrijke wedstrijd tegmoet treedt, dan kan het inderdaad haast niet fout gaan. Natuurlijk is Tessa niet onze enige troef op Lanzarote, maar wel een hele belangrijke. Ze neemt het bij de profi’s op tegen Emma Pallant, Maja Stage Nielsen en genoemde Rachel McBride en Nikki Bartlett. Cadeautjes worden – ook aan eilandbewoners – niet uitgedeeld. Bij de mannen maakt Hawaii-winnaar 2013 Frederik van Lierde zijn debuut in deze eveneens Lava-wedstrijd. Om te winnen moet de Belg onder meer Alessandro Degasperi, Ivan Rana, Andreas Raelert, maar ook zijn landgenoten Seppe Odeyn en Diego van Looy verslaan.

Iets minder Nederlanders op Lanza


In totaal 33 Nederlandse deelnemers (minder dan voorgaande jaren, maar ja Ruud promoot het nu minder hè) doen mee aan de 28e editie van de Club La Santa Ironman Lanzarote. Naast Tessa is dat bij de profi’s de Amerikaans/Nederlandse Lenny Ramsey, die trouwens komende maanden nog wat races in Nederland wil doen. Verder komt Rahel Bellinga voor het eerst niet bij de profs uit maar in haar eigen F50-categorie. Zou ons niet verbazen dat ze zich prompt kwalificeert voor Hawaii. Verder zijn er zowel Bart als Corné Klein, al is het dan geen familie van elkaar. Nederlandse iconen van de IM Lanza zijn de Haagse topzwemmer Michel van der Hoeven, die zijn elfde finish hoopt de halen en absolute (wereld-)recordhouder Albert Coreveleijn, die zo vergroeid is met het eiland dat ie er van de 28 edities slechts vier gemist heeft. 24 keer finishen op deze Ironman: buiten Albert kan niemand dat zeggen. De zeewatertemperatuur op Lanzarote is momenteel 19 graden. De temperatuur loopt zaterdag op tot 28 graden, maar het kan wel bewolkt zijn. Uiteraard hebben we onze waarnemers en fotografen ter plaatse die ons op de hoogte zullen houden van deze Ironman, die in vele opzichten afwijkt van hoe de World Triathlon Corporation het voorschrift. Maar ook daar zit een stukje Spaans temperament en eigenzinnigheid in.

Uitslagen SwimRun 010


Over de sfeer in de kleine wedstrijden hadden we het gisteren. Maar en passant vermeldden we ook uitslagen, zoals van die X-Triathlon Venray. Echter nog niet van de SwimRun 010 en die had Michel Siep voor ons wel degelijk.
Bij de mannen won het duo JaBa oftewel Jaco van den Aardweg en Bas van den Nouweland. Niels Bourgonje en Carsten Brunsveld werden tweede en Ernst van Knobelsdorff en Martin Verheesen derde. Bij de vrouwen won het Team Touche met Fleur Poiesz en Petra Pleunis. Tweede werd Jip & Ca met Janneke Bik en Catherlijne Huis in ’t Veld en derde Villa Dramatica met Roxanne en Manuela Koopman. Het beste gemengd duo waren The RollBalls met Soraya Bouzidi en Michiel Kroese.
En het zwemmen voor goede doelen blijft doorgaan in het Rijnmond gebied. Michel kondigde al de 010 City Swim aan, een zwemtocht in het centrum van Rotterdam over anderhalve kilometer. ,,Mischien wat kort voor tritleten, maar zeker weer geschikt want middenin het triathlonseizoen op 1 juli. We zwemmen die dag voor de Daniel de Hoed stichting.’’ Goed bezig Michel en iedereen betrokken bij deze zwemtochten.

Thomas twaalfde in Frankrijk


Tot slot toch nog een uitslag uit het voorbije weekend. De D2-triathlon in Chateauroux, Frankrijk. Het niveau moet zo’n beetje tussen onze Ere- en 1e Divisie in hangen, al is dat moeilijk inschatten. Thomas Cremers koos hiervoor en werd twaalfde. Het zwemmen ging hem nog niet zo goed af, met de snelste fietstijd en een solide loopnummer keerde de Elstenaar terug in de top[ 15. Zijn team US Palaiseau Triathlon werd vijfde.

Morgen previewen we verder. Met in eigen land triathlons in Amsterdam Nieuw-West, UT Enschede, Markelo en Staphorst. En ook de RBR Series Groningen en 70.3 IM Sankt Pölten. Tja, en dan zullen we zo zoetjes aan toch ook meer over EK Weert gaan melden. Want dat begint over precies een week.

12 meter of 25 meter? – een non-drafting discussie

3athlon.be 23 hours 48 min ago

Zouden triatleten het non-drafting spel eerlijker spelen als de afstand tussen twee fietsers verhoogd zou worden van 12 naar 25 meter? Die vraag stelden we in onze Poll Van De Week op Instagram. Na elke non-drafting wedstrijd is het opnieuw hommeles op sociale media. Atleten uiten hun ongenoegen wanneer ze tijdens hun – naar eigen zeggen – eerlijke wedstrijd voorbij geracet worden door een stayerpeloton of wanneer ze de aansluiting met de kopgroep niet kunnen maken omdat daar een uit de kluiten gewassen samenwerking plaatsvindt.

Elk verhaal heeft twee kanten en deze drafting discussie waarschijnlijk nog meer: er is het (zelf)respect van atleten, het optreden van officials, een rol van de organisatie en, tot slot, hebben we nog maar heel zelden een atleet horen toegeven dat zijn verworven penalty terecht was.

Fair play en pragmatiek

Het meest gesuggereerde topic in onze poll was dat de afstanden behouden dienden te worden en dat atleten de hand in eigen boezem moeten steken. Een wedstrijd wordt pas fair wanneer iedereen volgens de regels speelt. Het zal weinig tot geen verschil maken dat een atleet nu op 10 meter of 12 meter rijdt, zolang de afstand maar voldoende is dat er niet in-your-face overtreden wordt. Fair play en pragmatiek.

Wat als je geen official ziet?

Waar voor vele atleten het schoentje knelt, is bij de grote afwezigen. Veel wedstrijden verlopen zonder dat de fietsers één enkele official tegengekomen zijn. Laten we dan nog in het midden of het over een “officiële” of een “zwarte” wedstrijd gaat, maar officials zijn een minimum voorwaarde om overtreders te kunnen bestraffen. Als ze er dan toch zijn, worden er weinig kaarten uitgedeeld en de kaart die uitgedeeld worden zijn – volgens betrokken atleten – nooit terecht. Waar rook is, is vuur. Zolang dit laatste niet verandert en het stigma van een penalty onoverkomelijk blijft, zal er niets veranderen.

Veel starters op “korte” parcoursen

Als laatste kunnen we kijken naar de organisaties. Met een beetje simpele wiskunde kunnen ook zij een bijdrage leveren aan de draftingdiscussie. Een mooi voorbeeld hiervan vinden we op de blog van Trisutto, naar aanleiding van gelijkaardige discussies in Kona (2016).

Hoe je als atleet door de organisatie verplicht wordt om te stayeren.

“Op 5 minuten kwamen we met 350 atleten uit het water, allen tussen de 60 en 65 minuten. Om de reglementaire 12m te handhaven zou dit een onafgebroken sliert van 4,2km aan fietsers veroorzaken. Met een gemiddelde snelheid van 36km/u duurt het 7 minuten om deze afstand te overbruggen: 40% van deze groep heeft bijgevolg zelfs niet de plaats om in regel te kunnen rijden. Deze zelfde analyse gaat op voor deelnemers die tussen de 55 en 60 minuten gezwommen hebben en tussen de 65 en 70. Meer zelfs, hoe trager de atleten fietsen, hoe meer tijd ze nodig hebben om die 4,2km te overbruggen en hoe groter het percentage dat simpelweg niet in de regel kan zijn.

En inhaalmaneuvers? Stel dat iemand dit monster van 4,2km dat voortbeweegt aan 36km/u wilt in halen binnen het uur dient deze 4,2km/u sneller te rijden. Deze 40,2km/u gedurende 40km is een snelheid die pro’s met moeite halen in Hawaii. Meer realistisch is 38km/u, wat een inhaalmaneuver van 2 uur en 76km in parallel rijden impliceert.”

Gewoon olympisch: draften zonder discussie

Andere suggesties die binnenkwamen via instagram opteerden voor meer stayer wedstrijden. Deze zorgen niet enkel voor extra spanning en tactiek, ze waren in 2000 ook de reden dat triatlon opgewaardeerd werd tot Olympische discipline.

Drafting races, in het leven geroepen met het oog op Sidney 2000 (foto: 3athlon.be)

Non-drafting races schrappen is volgens ons weliswaar een brug te ver, het is en blijft tenslotte hoe onze geliefde sport ontstaan is.

ITU voorzitter Marisol Casado onderdeel van Olympische Commissie 2028

3athlon.nl 1 day 23 min ago

De International Triathlon Union (ITU) kondigde recent aan dat haar voorzitter en International Olympic Committee (IOC) lid Marisol Casado is aangewezen als onderdeel van de coördinatie commissie voor de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles.

,,Ik ben ontzettend trots en verheugd over deze nieuwe aanstelling”, verklaart Casado na de nominatie. ,,Als onderdeel van de Parijs 2024 commissie, ben ik bekend met de verantwoordelijke taak. Ik zal zorg dragen dat de belangen vanuit de federaties en onze atleten worden gehoord en in overweging worden genomen bij belangrijke beslissingen. Het is mooi om door te werken in deze lijn en een ongetwijfeld fantastisch evenement te realiseren waarin, uiteraard, de atleten centraal staan.”

Verbeterde balans tussen het aantal mannen en vrouwen in de sport

De aanstelling heeft Casado te danken aan, onder andere, haar specifieke deskundigheid, de Europese vertegenwoordiging en het streven naar een betere balans tussen mannen en vrouwen in posities als deze. De IOC voegt daad bij woord als het aankomt op initiatieven voor een betere genderbalans. Momenteel worden 45,4% van de verschillende posities over de 27 commissies bekleed door vrouwen. Sinds 2013, als gevolg van de Olympische agenda van 2020, is het aandeel van vrouwen meer dan verdubbeld.

,,Genderbalans, zowel in de sport als binnen het bestuur, is één van de belangrijkste aandachtspunten voor de spelen van 2020’’, verklaart IOC voorzitter Thomas Bach. Behalve genderbalans, is groei in het aandeel van jonge leden in commissies een andere prioriteit voor het IOC. ,,Om relevant te blijven is het essentieel om aandacht te hebben voor de ideeën van de jeugd”, geeft Bach aan.

Marisol Casado. (Foto: IOC/Richard Juilliart)

The post ITU voorzitter Marisol Casado onderdeel van Olympische Commissie 2028 appeared first on 3athlon.nl.

Voormalig bondscoach John Hellemans: ‘Van pionieren tot stabiele sport’

3athlon.nl 1 day 5 hours ago

Hij maakte het ontstaan van de triathlonsport mee, hij emigreerde tientallen jaren geleden naar Nieuw-Zeeland en werd daar vijf keer Nationaal Kampioen bij de elite en op latere leeftijd acht keer Wereldkampioen binnen zijn Age Group, hij was bondscoach bij de NTB en onder zijn leiding nam het NTC in Sittard vorm aan en wisten Maaike Caelers en Rachel Klamer zich te plaatsen voor de Olympische Spelen van Londen. En dan hebben we het nog niet eens over de tientallen andere atleten die hij gedurende zijn loopbaan als coach heeft begeleid. We hebben het natuurlijk over John Hellemans, die onlangs nog het boek ‘Never, Ever Give Up?’ schreef. Deze week kwam hij langs bij AthleteSportsWorld en daar spraken wij hem. Niet alleen over het boek, maar eigenlijk nog veel meer over de sport in het algemeen.

Pionieren

Vanzelfsprekend wordt er eerst teruggeblikt naar de beginjaren van de triathlon. ,,Ik was één van de weinigen die een achtergrond in alle drie de disciplines had. En één van de weinigen die ook op die manier trainde. Ik liep regelmatig naar het zwembad, zwom dan en liep weer terug. Ik fietste naar de heuvels, liep daar hard en fietste dan weer naar huis. Toen de sport nog niet bekend was, werden we behoorlijk raar aangekeken. In die tijd was er trouwens nog helemaal niks bekend. Schema’s waren er niet, iets opzoeken kon niet. Het was vrij snel duidelijk dat koppeltrainingen noodzakelijk waren, maar het was écht pionieren. En hartstikke leuk om te doen.”

In de jaren tachtig zag Hellemans de sport groeien, in de jaren negentig écht ontwikkelen. ,,Het is schitterend, zelfs een voorrecht dat ik die ontwikkeling heb mogen meemaken. De meeste sporten zijn heel statisch, terwijl er binnen de triathlon ieder jaar wel weer iets nieuw was. Een jonge sport, altijd dynamisch. Natuurlijk is het zo dat triathlon tegenwoordig veel meer is gestandaardiseerd, het echte avontuur zijn we wel een beetje kwijt, maar ik geniet er nog steeds van.”

‘Het verhaal rondom stayeren is één grote grap’

Toch zijn er ook ontwikkelingen waar Hellemans minder van geniet. Het vervelendste vindt Hellemans het ‘gedoe’ rondom de vele regeltjes. ,,Ik ben wel een beetje een vrijbuiter, dus dat is soms wel eens frusterend. Al dat gezeur over stayeren, om maar iets te noemen. Dat past helemaal niet bij deze sport. Triathlon is een individuele sport, maar dat kan niet meer. Wedstrijden zijn daar te druk voor en het niveau van topatleten ligt te dicht bij elkaar. Eigenlijk kun je stayeren dan helemaal niet meer tegengaan. Ondanks dat je een hele andere dynamiek aan de sport geeft, zou het toestaan van stayeren veel eerlijkere wedstrijden geven. Wat je nu soms ziet gebeuren, de willekeur waarbij sommige atleten uit het niets een penalty kunnen krijgen, is eigenlijk gewoon een grote grap.”

(tekst gaat verder onder foto)

In het boek van Hellemans tientallen inspirerende, soms ook confronterende verhalen. (Foto: Twitter John Hellemans)

Long Distance gezond? ‘No way!’

En dan de medische kant van het verhaal. Zo’n Long Distance, is dat nu eigenlijk wel gezond? ,,Vanuit medisch oogpunt zeker niet. Omdat ik sportarts ben, zie ik ook wel de schade van de sport. Sommige mensen kunnen de afstanden heel goed aan, fysiologisch ook, die zijn ervoor gebouwd. Dave Scott is daar een goed voorbeeld van. Maar veel anderen, veel meer, hebben helemaal niet de fysiek om het te kunnen doen. Zij lijden echt. Je moet dingen ook altijd in perspectief blijven zien. Vaak wordt zo’n Long Distance ‘all consuming’. Triatleten vergeten hun werk, hun gezin. En veel triatleten eindigen met chronische vermoeidheid. Die andere kant zie ik heel goed.”

Respect hebben voor de afstand

Volgens Hellemans speelt leeftijd zeker een rol, maar moeten we de gevolgen van een Long Distance absoluut niet onderschatten. ,,Hoe jonger je bent, des te beter je lichaam herstelt. Maar tóch loop je subtiele schade op. Duursporters hebben een grotere kans op een onregelmatige hartslag, meer ontstekingsverschijnselen in de spieren die ook nog eens chronisch worden en je imuunsysteem wordt erg onder druk gezet. Eerlijk: ik raad veel mensen af om een Long Distance te doen. Je moet er heel goed over nadenken. En je moet er écht klaar voor zijn. Het is een afstand waar je respect voor moet hebben.”

‘Nationaal waren het helden, internationaal kwamen ze veel tekort’

Het zijn allerlei onderwerpen die ook in het boek van Hellemans naar voren komen. Allemaal interessant en vooral ook met passie beschreven. In alles sijpelt zijn liefde voor de sport door, maar kritische kanttekeningen worden er dus ook gemaakt. Bijvoorbeeld over de topsport. ,,Iedereen ziet de ‘glamorous’ kant van de sport. In mijn boek beschrijf ik een beetje wat er achter de schermen gebeurt.” Hellemans wijst op een situatie van zo’n zeven jaar terug. ,,De dames van de Nederlandse ploeg waren toen allemaal heel gemotiveerd, maar bij de mannen was dat anders. Er liep toen een heel stel talentvolle jongens bij Team4Talent rond, maar niemand van hen wilde het Olympische traject in. Ze hadden het in eigen land te makkelijk met de races die ze er deden en waar ze als helden werden gezien. Nationaal waren het ook helden, maar bij internationale races kwamen ze niet verder dan top dertig. Dat niveauverschil is zo groot. Dat moet je gewoon leren.”

‘Nederlandse atleet snel op de teentjes getrapt’

Hellemans legt uit dat Nederlandse topatleten soms best snel ‘op de teentjes getrapt’ kunnen zijn als ze kritiek krijgen. ,,Dat past een beetje bij de Nederlandse cultuur. Een Nieuw-Zeelander steekt meteen zijn hand op en zegt ‘dat was klote’. Die kijkt naar zichzelf. In Nederland wordt vaker een excuus gezocht of wordt de schuld bij een ander gelegd. In Nieuw-Zeeland is heel veel passie, terwijl er in Nederland focus is op het analytische. Als je dat zou combineren, zou je Wereldkampioenen maken. Maar, dat combineren is me helaas nooit gelukt.”

Internationaal niveau: ‘We zitten er dichtbij’

Toch benadrukt Hellemans dat Nederland best nog wat kan gaan betekenen op internationaal niveau. ,,We zitten er dichtbij, er lopen jonge talenten en er is in Louis Delahaije een uitstekende coach. Het lastige alleen is: in Nederland komt er altijd iets tussen. Dan moeten die talenten ineens weer naar school en zo. Zo werkt het in de topsport helaas niet. Die mentaliteit zouden we eigenlijk een beetje kwijt moeten. En dan nog het gepamper. Als ik met de Nederlandse ploeg op reis was, vond iedereen het belangrijk hoe het hotel eruit zag. In Nieuw-Zeeland is dat heel anders. Daar zouden ze nog onder een brug slapen als ze bij een race mogen starten. Dat is geen kritiek, maar gewoon een cultuurverschil. Dit zijn echt mijn observaties.”

Lezing en gesigneerd boek

Op 24 juni houdt John Hellemans in de showroom van AthleteSportsWorld een lezing over zijn boek, maar ook over zijn ervaringen binnen de triathlonwereld. Natuurlijk krijg je er ook de kans om hem het hemd van het lijf te vragen. Daarnaast kun je een gesigneerde versie van het boek – dat je nu ook via AthleteSportsWorld kunt kopen – aanschaffen tegen een gereduceerd tarief.

The post Voormalig bondscoach John Hellemans: ‘Van pionieren tot stabiele sport’ appeared first on 3athlon.nl.

Welke voedingssupplementen zouden je kunnen helpen?

3athlon.nl 1 day 6 hours ago

Sommige triatleten trainen veel, waardoor hun lichaam zoveel voedingsstoffen nodig heeft dat het moeilijk is om dit allemaal uit de normale voeding te krijgen. Het gebruik van voedingssupplementen kan voor sommige atleten een hulpmiddel zijn om toch aan alle benodigde bouwstenen voor het lichaam te komen.

Er zijn echter zoveel voedingssupplementen dat je door de bomen het bos niet meer kunt zien. Welke hebben nu eigenlijk wél en welke hebben minder zin? ‘Triathlon Taren’ legt in onderstaande video uit waar de verschillende voedingssupplementen je bij zouden kunnen helpen en welke supplementen minder tot geen zin hebben.

The post Welke voedingssupplementen zouden je kunnen helpen? appeared first on 3athlon.nl.

Triathlon Gorinchem; Zwelo Zuidwolde; Gezelligheid in SwimRun en X-Triathlon; Edith derde – WTJ 1177

Trikipedia 1 day 11 hours ago

DONDERDAG – Vergeet de kleintjes niet, zei Albert Heijn vroeger al. En dus komen we ook terug op de Merwede triathlon van Gorinchem. Staat misschien niet eens op de NTB-kalender, maar is evengoed een leuke wedstrijd met zwemmen in het Caribabad, fietsen met de vrij steile Merwedebrug als scherprechter en lopen op door fraai natuurgebied. Tijn Huberts won de wedstrijd, maar de wielrenner uit Korendijk was niet de eerste uit het zwembad. Dat was Harry Cornet, die later terugzakte naar een derde plaats. Niels Koole tikte als tweede aan maar beide snelste zwemmers hadden een minder hoog fietstempo als Tijn en ook de later als tweede gefinishte KLM-piloot Lionel Wille. Ongeveer gelijk begonnen ze aan de laatste vijf kilometer lopen, waarin Tijn een dikke minuut uitliep op Lionel. Met Harry op drie en Niels op vier was het eerste kwartet binnen.

Als vijfde kwam prompt Heleen van der Meijden al over de streep. Op de mannen verspeelde ze enkel bij het fietsen wat terrein. Concurrentie had Heleen al bij het zwemmen in de vorm van Chantal Koole, eega van Niels. Uiteindelijk zou het verschil oplopen tot negen minuten. De derde plaats ging naar Melissa de Bruin.

Zwemloop Zuidwolde

Leuk was woensdagavond ook de kleine zwemloop in Zuidwolde. Zwemmen in het bad van De Waterlelie en vervolgens lopen. Het snelst waren Erwin Akkerman en Ine Strijker uit Ruinen. De laatste kreeg Stefanie Bouma op de hielen. De verschillen na het zwemmen waren nog groot, maar de voormalig international op de marathons kwam in galop dichterbij. Het scheelde slechts twee seconden. Derde werd Friederike Rost. Bij de mannen had Meppelaar Erwin Akkerman het iets makkelijker. Anderhalve minuut later volgden Maarten van Dijk en Leonardo Hassing. Bij de duo’s wonnen Sander en Bram Hoogeveen. Op de korte afstanden waren Lieke Stroeken, Koen Streutker, Lieke Holtmaat, Felix Kouwenhoven, Paula Spans, Matthijs Wierbos en Esmee Mulder.

SwimRun 010

Zo mogelijk nog gezelliger waren twee evenementen waar iedereen, die er bij was met heel veel plezier op terug kijkt. De eerste was de SwimRun 010. Wellicht dacht Michel Siep dat we het voorbij zouden laten gaan, maar nee. Het succes van dit soort evenementen is bepalend voor de toekomst van duursport in Nederland. SwimRun doe je als duo’s en meer nog dan in de teamtriathlons zie je de koppels als maatjes op elkaar wachten na het zwemmen en tijdens het lopen, elkaar helpen bij het uit het water klimmen. En, zo merkte mede-organisator Michel Siep terecht op: ,,vooral zagen we van start tot finish, van de eerste tot de laatste, 1 grote, stralende lach op de gezichten. En dat gold ook voor de vele familie en supporters langs de oevers en het loopparcours. Hulde Michel en jouw team voor zoveel sportvreugde. We plaatsen enkele foto’s, die zeggen alles.

X-Triathlon Venray

Ook op zondag 19 mei was de tweede X-triathlon in Venray. Niet ver van Beesel vandaan dus feitelijk. Vijftig sporters met een beperking in leeftijd variërend 8 tot 78 jaar. Samen met hun buddy gingen ze prachtige uitdaging aan. De organisaties Iedereen Kan Sporten Noord Limburg en MEE NML hebben een prachtevenement neergezet Eric Brueren van de organisatie zei dat het een fantastische dag was, waar iedereen met welke beperking dan ook aan mee deed. En dat iedereen met een geweldig gevoel de finish haalt, ja daar doen we het voor.’’ Toch zat er nog een wedstrijdelementje in en prijsuitreiking. René Peeters was net even sneller dan Marloes Vos en Omar Daboui. Ook hier een paar prachtige sfeerfoto’s van Francina Kedong.

(Foto’s: Francina Kedong)

Edith Koole derde in halve Mandelieu

We gaan nog even terug over de grenzen, want aan de Franse Côte d’Azur is het triathlonseizoen al volop bezig. Hoofdwedstrijd wordt uiteraard het WK 70.3 Ironman in Nice, misschien wel de grootste wedstrijd dit seizoen in Europa. Zo’n honderd kilometer ten westen van Nice ligt de oude badplaats Mandelieu. Daar waren de zogeheten TriGames met onder meer een halve triathlon. Kevin Maurel won die race. Zijn landgenoot Robin Pasteur volgde op driekwart minuut als tweede en de Spanjaard Jordi Montraveta Moya. Maar er waren ook Nederlandse successen, sterker nog: de drie Nederlandse deelnemers stonden alle drie op het podium. Edith Koole uit Zeeland kwam als derde over de streep. Al waren de verschillen dan groot, derde is derde. Anais Martin won in een scherpe eindtijd van 4.58, tien minuten later volgde de tweede française Fanny Cospain. Edith legde de drie afstanden in 5.41 uur af. Bovendien werd de Tilburgse Monique Haans dertiende en winnares bij de F55 en haar parnter Frank van Laere was de nummer twee bij de M60. Ook voor hen een mooi opwarmertje voor Nice, maar dan de Ironman.

De derde Ocean Lava op Malta was een Maltezer aangelegenheid. De winst ging naar Rudolph Agius en Anjelika Ruggier.

Westland

Wat verder vooruit kijkend is op 23 juni de tweede editie van de AAB Westland triathlon. De organisatie onder de bezielende leiding van Enitha van der Wel had bij de primeur de tegenslag dat het zwemmen moest worden afgelast. Naar de ijverige club is niet bij de pakken neer gaan zitten. Bewust is de triathlon in en nabij Naaldwijk een paar weken naar voren gehaald, opdat de blauwalg minder kansrijk is. Zwemmen doen de deelnemers in De Strijp, fietsen door de Glazen Stad en lopen over de wielerbaan. Er is een estafette voor gezinnen, bedrijven of vrienden. AAB neemt daarin het voortouw met 16 medewerkers aan de start. We kondigen niet alle evenementen ruim tevoren aan, maar vanwege de pech vorig jaar deze wel. Meer info op www.westlandtriathlon.nl

 

 

 

 

Frederik Van Lierde: “Eens zien en voelen of Lanzarote echt zwaarste Ironman is”

3athlon.be 1 day 16 hours ago

Zaterdagochtend staan Frederik Van Lierde en 41 andere Belgische triatleten aan de start van de Ironman Lanzarote. Bij de pro’s is ons land goed vertegenwoordigd met naast Fre ook Seppe Odeyn, Diego Van Looy, Bert Verbeke en Timothy Van Houtem. Voor Van Lierde is het overigens zijn debuut. Ondanks zijn rijkgevulde palmares deed hij nog nooit mee in Lanzarote. “Ik wil eens zien en voelen of Lanzarote echt de zwaarste Ironman ter wereld is…”

“Parcours verkend op stage”

Het parcours van de Ironman is niet nieuw voor Frederik. Hij leerde het kennen eerder dit jaar op stage. “De voorbereiding verliep goed sinds mijn seizoensopener in Mexico halverwege maart,” vertelt Fre. “Het accent lag op volume met nog een extra stage in Spanje en een lange periode slapen in mijn hoogtetent. Het is voor mij de eerste deelname in Lanzarote. Het parcours op Lanzarote verkende ik al op stage in februari. Ik kijk er naar uit om de wedstrijd die wel eens ‘de zwaarste Ironman ter wereld’ wordt genoemd, te gaan betwisten! Eens zien en voelen of dat wel klopt ;-)”

“Ironman Nice is hoofddoel”

Voor de wereldkampioen Ironman van 2013 breekt er nu een belangrijke periode aan, die er heel anders uitziet dan zijn normale voorbereiding op het hoofddoel: een zesde zege in Nice. “Met de Ironman Lanzarote breekt een belangrijke periode aan. Kort daarna volgen immers 70.3 Les Sables de’Olonnes op 16 juni en de Ironman Nice op 30 juni. Met die laatste als hoofddoel.Geen aanloop zoals gewoonlijk dus naar Nice, maar ik voel mij wel klaar voor deze uitdaging(en),” aldus Fre.

De triatleten beginnen er in Lanzarote aan op zaterdag om 7 uur ’s ochtends plaatselijke tijd, bij ons is het dan 8 uur. Wij volgen het op de voet en brengen zaterdag natuurlijk verslag van de wedstrijd die al zoveel Belgische topprestaties heeft opgeleverd.

Sterke age groupers

Ook bij de age groupers veel bekend volk, met op kop onze Sebbe Verhaert van het Sportoase Triatlon Team. Wij reserveren alvast een plaatsje in het 3athlon.be house in Kona in oktober Sebbe! Ook Hank Mees, Johan Pauwels, Mike Ley, Sven Lenaerts, Wim Verstraeten, Luk Tijsmans, Annick Vande Kerckhove en alle andere Belgen wensen we heel veel succes toe. Maak er een mooi Belgisch feestje van zaterdag!

Startlijst Ironman Lanzarote 2019

Maya Kingma over haar zevende plaats in Japan: ‘Wow Maya, rustig blijven’

3athlon.nl 1 day 19 hours ago

Afgelopen weekend wist Maya Kingma de triathlonwereld omver te blazen met een zevende plaats tijdens de WTS in Yokohama, Japan. Terwijl Kingma zelf al maanden en volgens een zorgvuldige opbouw toewerkt naar een comeback, is menig triathlon-fan positief verrast over haar wereldse prestatie in Japan. Op de vraag of zij zichzelf verbaasde antwoordt Kingma: ,,Ik weet dat ik bij de beste zwemmers en fietsers hoor en dat top vijftien in een wedstrijd als deze een realistisch doel is. Toch kon ik mijn positie tijdens het lopen nauwelijks geloven: ‘wow Maya, rustig blijven’, dacht ik.”

(tekst gaat verder onder foto)

De zwemstart. (Foto: Tommy Zaferes)

Zeven seconden verwijderd van de Olympische Spelen

Het grote doel voor Kingma is, uiteraard, een deelname aan de Olympische Spelen in Tokyo. Eén van de vereisten hiervoor is een top zes finish bij een WTS race. Dit betekende dat Kingma haar kwalificatie afgelopen weekend op slechts zeven seconden misliep. Toch was dit niet het enige dat haar bezig hield. ,,Het voelde allemaal heel dubbel toen ik finishte, mede doordat ik het best zwaar had op de fiets. Normaal weten de dames dat ik bereid ben hard te werken tijdens het fietsen, maar dat kon ik nu niet. Ik had slechte fietsbenen, waarvoor in ruil, bleek later, goede loopbenen. Maar ik heb me nooit bewust willen sparen en ik wilde niet dat ze dat zouden denken. Toen ik na het fietsen sterk liep, voelde ik mij daar eigenlijk schuldig over.”

(tekst gaat verder onder foto)

De kopgroep tijdens het fietsen. (Foto: Tommy Zaferes)

Dat Kingma haar bijdrage wil leveren is begrijpelijk, aangezien de voorste dames, de harde zwemsters, elkaar hard nodig hebben op de fiets in een wedstrijd als deze. In Yokohama liep wat dat betreft alles volgens het plan: hard los zwemmen en het gat vergroten op de fiets. ,,Hierover maken wij vooraf geen afspraken. Als goede zwemmers en fietsers kijk je elkaar aan en weet je eigenlijk al dat we samen hard moeten gaan werken.”

Terug naar de top en blessurevrij blijven

Na een periode met veel blessureleed is het pas sinds een ruim jaar dat Kingma weer veel in beeld komt tijdens de grote triatlons. ,,Wat ik veranderd heb is dat ik meer ben gaan focussen op techniek. Ik merk dat dit met zwemmen weer grote stappen oplevert. Daarnaast loop ik onverhard, slechts drie keer per week en wissel ik hardlopen soms zelfs af met wandelen om blessures te voorkomen.”

Deze bijzondere kijk op training komt bij trainer George Sieverding vandaan, bij wie Kingma – na enkele jaren zonder elkaar – opnieuw is gaan trainen in 2018. Kingma had geen moeite zich over te geven aan de voorzichtige aanpak die George hanteert ,,Ik heb veel vertrouwen in George, omdat ik hem al zo lang ken. Als zwemster sloeg ik vroeger nog geen deuk in een pakje boter, en toch zag hij dat ik aanleg had en zorgde hij dat ik behoorlijk wat Nederlandse titels binnen kon slepen.” Naast Sieverding wordt Kingma vanuit het NTC begeleid door Louis Delahaije, die de beslissingen neemt over haar programma.

Een perfecte voorbereiding

De voorbereidingen in aanloop naar de World Cup in Yokohama waren perfect. Had er iets beter gekund? ,,Ik had wat meer willen genieten van het finish moment.” Achteraf bleken haar zorgen om het mindere werk dat ze had kunnen verrichten tijdens het fietsonderdeel overigens onnodig, ,,Ik heb na de finish met de dames gepraat over het fietsen, niemand reageerde daar gelukkig vijandig op. Dus dat zit allemaal gewoon goed.”

Op 2 juni komt Kingma opnieuw in actie. Dan tijdens het EK Mixed Team Relay in Weert.

Maya vlak voor de finish. (Foto: Tommy Zaferes)

The post Maya Kingma over haar zevende plaats in Japan: ‘Wow Maya, rustig blijven’ appeared first on 3athlon.nl.

Zes dingen die triatleten van zwemmers kunnen leren

3athlon.nl 1 day 23 hours ago

Als triatleet ziet jouw zwemslag er waarschijnlijk anders uit dan die van een ‘pure zwemmer’. Het doel is dan ook verschillend: 100 meter in het zwembad of 500-3800 meter in open water. Toch kunnen triatleten veel leren van de ‘pure zwemmers’, die vele uren in het water liggen om hun slag, keerpunten en duikstarts perfect te maken. Veel triatleten zouden sneller kunnen zwemmen wanneer ze meer als zwemmers zouden trainen. Hieronder vijf punten waar triatleten winst zouden kunnen halen.

Efficiënte beenslag

Veel atleten en zelfs coaches zeggen dat triatleten hun benen niet hoeven te gebruiken bij het zwemmen, wat die blijven met een wetsuit sowieso drijven. De beenslag doet echter meer dan voorwaartse kracht genereren. Het zorgt voor balans bij het zwemmen, waardoor je uiteindelijk minder weerstand in het water hebt.

Daarnaast zijn er atleten die voor iedere training van de beenslag flippers gebruiken en een pull buoy voor de rest van de training omdat ze daarmee makkelijker zwemmen dan zonder. Dat komt juíst omdat iedere training met hulpmiddelen wordt gedaan. Flippers en pull buoys hebben zeker een plaats in de training, maar niet voor de hele training. Flippers bevorderen knie-buiging in de beenslag: ze helpen niet aan je een efficiëntere beenslag.

Wanneer je een efficiëntere beenslag wil trainen, kan je beter alle hulpmiddelen thuis laten en op je zij, met de armen naar voren en met alleen de benen heen en weer zwemmen. Daarnaast kun je dit ook op de rug doen, met de armen wederom in de zwemrichting. Concentreer je er dan op dat de knieën niet boven het wateroppervlak uit komen.

(tekst gaat verder onder de foto)

Ademen aan beide kanten maakt de slag stabieler. (Foto: 3athlon.nl)

Bilateraal ademhalen

Het is vooral aan het begin onwennig, maar wanneer je aan beide zijden leert ademen, wordt je slag symetrischer en daarmee stabieler en dus sneller. Wanneer er aan één kant geademd wordt, is de kans groot dat dat de armbeweging aan de andere kant beïnvloedt, om maar te zwijgen over de beenslag.

Daarnaast geeft het kunnen ademen aan beide kanten een groot voordeel bij het zwemmen in open water, wat bij het overgrote deel van de races het geval is. Het kan zijn dat de zon opkomt aan de kant waar jij graag ademt, waardoor je niks kunt zien tijdens het zwemmen. Het kan ook zijn dat er golfslag is aan jouw favoriete kant, of de boeien juist aan de andere kant liggen. Dat maakt navigeren lastiger.

Je kunt beginnen met het bilateraal ademen te oefenen tijdens het in- en uitzwemmen, waardoor het nauwelijks invloed heeft op de rest van de training. Wanneer het beter gaat, kun je tijdens de zwemset spelen met verschillende ademhalingspatronen, bijvoorbeeld één op de drie slagen ademen op de oneven banen en één op de vijf slagen bij de even banen.

Verschillende slagen

Veel atleten zwemmen vrijwel alleen borstcrawl, terwijl er veel meer slagen zijn. Het is goed om tijdens een zwemtraining verschillende slagen te gebruiken, omdat het voor een minder monotone training zorgt. Daarnaast vergroot het het gevoel voor het water, de balans, het gevoel voor je houding in het water en train je kracht en lenigheid in andere spiergroepen die je ook bij borstcrawl nodig hebt. Let echter wel op wanneer je nieuwe slagen introduceert in je training, het is het beste om een (zwem)coach je hierbij te laten helpen.

(tekst gaat verder onder de foto)

Duiken

De duik is een belangrijke techniek voor triatleten. De meeste races starten weliswaar vanuit het water, een helling of het strand, maar er zijn genoeg races die vanaf een steiger of een boot beginnen. Atleten die dan duiken winnen al bij het startschot kostbare seconden op de concurrentie.

Let bij de zwemtraining echter wel goed op de andere zwemmers en of het überhaupt toegestaan is om te duiken op die plek. Het is natuurlijk niet handig om tijdens de training een ongeluk te krijgen.

Train gericht

Veel atleten trainen al met een coach of een specifiek zwemprogramma, maar er zijn nog steeds atleten die een uur lang continu doorzwemmen of iedere keer dezelfde training doen. Het is zinvoller en efficiënter om met verschillende snelheden en afstanden te trainen. Zwemmen is net als lopen of fietsen, waarbij het ook zin heeft om aan de onder- en de bovengrens van je snelheden te trainen. Hierbij vergroot je de aerobe basis, waardoor je uiteindelijk met minder inspanning sneller kunt zwemmen.

Zwem meer!

Tot slot misschien wel de meest voor de hand liggende tip: zwem meer. De ‘pure’ zwemmers racen meestal over afstanden van ‘slechts’ 50-200 meter, maar zwemmen wel zes dagen per week en dan vaak ook 5000 meter of meer. De beste manier om beter en sneller te zwemmen is door meer te zwemmen.

Wanneer je normaal twee keer per week zwemt, zou je bijvoorbeeld in de herfst en de winter drie tot vier keer kunnen gaan. Dit geeft je tijd om je ook op de techniek te focussen.

Triatleten kunnen veel leren van zwemmers om het meeste uit de training te halen en sneller en beter te leren zwemmen. Over het algemeen zijn de herfst en de winter de beste periodes om nieuwe technieken en vaardigheden te leren. Vergeet alleen niet van de training te genieten en wie weet word je straks wel aangezien voor een wedstrijdzwemmer in plaats van een triatleet.

The post Zes dingen die triatleten van zwemmers kunnen leren appeared first on 3athlon.nl.

Pages