Nieuws van de Nederlandstalige nieuwssites

Trainen met Marco Akershoek: woensdag

3athlon.nl 8 hours 30 min ago

Een nieuw jaar en dus kijken we ook de komende weken met een aantal atleten naar hun trainingsschema. Want hoe trainen die triatleten die van voren meedoen tijdens Long Distances, halve afstanden en ITU/ETU Cups eigenlijk? Hoe ziet hun schema eruit, wat doen ze op een dag?

Deze week kijken we naar het schema van Marco Akershoek, die zich doorgaans richt op halve triathlons en daar steevast met de top meedraait. Na zijn trainingen van gisteren, kijken we nu naar zijn dinsdag.

Maandag: rustig begin van de week
5.45 uur: 4.2km zwemtraining – Easy duur (rustig aan begonnen na 2 weken zonder zwemmen tijdens de 2 weken van kerst en oud en nieuw)
9.00 uur: 19km easy duurloop
11.10 uur: 20km fietsen richting mijn werk als activiteitenbegeleider in Valkenburg (inclusief rugzak met werkkleding)
15.45 uur: 20km fietsen richting huis.
Totaal:                    4u

Dinsdag: Loop intensiteit
7.00 uur: 7.1km zwemtraining – duurtraining met enkele sprints, NTC programma
13.45 uur: 14km looptraining – 8x heuvelherhaling opbouwend van Z4 naar Z5. Elke herhaling is    ongeveer 1 min 50
15.45 uur: 28km losrijden na de pittige heuveltraining
Totaal:                    4u

Woensdag: Lange duur dag
5.45 uur: 3.2km zwemtraining – rustige training met scull oefeningen en korte sprints
7.00 uur: 13km loslopen
13.00 uur: 88km duurrit met 2x(8x30sec max 30sec easy) 8min serie pauze. Om wat snelheid en power in de benen te krijgen
Totaal:                    5u

The post Trainen met Marco Akershoek: woensdag appeared first on 3athlon.nl.

Triatleet Arno van Triest gaat op 7 continenten in 7 dagen 7 marathons lopen – WTJ 1035

Trikipedia 16 hours 2 min ago

DINSDAG – Weten jullie nog dat we het vorige week over Koen Peeters hadden? De Groninger, die in twaalf maanden tijd, twaalf marathons in twaalf provincies gaat doen. Toen triatleet Johan Neevel dat las, wees hij ons op iemand, die daar op een haast bizarre wijze overheen gaat. ,,En hij woont niet eens zo ver bij je vandaan, Wim!’’

Hou je vast, mensen want de uitdaging die triatleet Arno van Triest te wachten staat, gaat werkelijk elke verbeelding te boven. Dat een triatloot als Petr Vabrousek het doet, oké. De Tsjech staat nu eenmaal symbool voor bovenmenselijke prestaties op elk stukje van deze aardkloot. Maar dat de 38-jarige Arno van Triest uit het Brabantse grensplaatsje Putte ook het lieve sommetje neer zou tellen voor deelname aan de World Marathon Challenge, nee dat had zelfs deze streekgenoot niet verwacht. Voordat we verder gaan: Koen Peeters, jouw prestatie wordt er niet minder om hoor!

World Marathon Challenge

Even de feiten op een rijtje. De World Marathon Challenge is een haast niet te bevatten duursportevenement. Het selecte groepje deelnemers gaat in zeven dagen naar zeven continenten om er zeven marathons af te leggen. Binnen 168 uur moeten de 7×42 kilometers zijn volbracht. Daartussen maken de deelnemers behoorlijk wat vlieguren (59 om precies te zijn), anders krijg je het nooit voor elkaar. Lees mee in het bizarre schema van marathons en vluchten.

Alle veertig deelnemers worden op 29 januari verwacht in Kaapstad, Zuid-Afrika. De dag erna is de briefing en op de laatste januaridag vliegen de atleten naar Novo op Antartica voor de Zuidpoolmarathon. ’s Avonds vliegt het gezelschap terug om op 1 februari in Kaapstad de Afrikaanse marathon te doen. Na de finish meteen de Boeing in richting Perth voor de 42 Australische kilometers. Niet te lang uithijgen daar, want Dubai wacht op de komst van de marathonners, zodat ook Azië van de bucketlist af kan.

Knotsgek avontuur

Het zijn VIP-vluchten die de atleten vervolgens in Europa afleveren. Madrid staat op 4 februari klaar voor de Europese inbreng. Na afloop wacht de jet niet te lang, want er volgt een lange vlucht naar Santiago in Chili. Dwars door alle tijdzones heen dus. Van Zuid-Amerika is het nog maar een laatste sprongetje naar Noord-Amerika. De finale wacht in Miami, Florida. Daar moet iedereen op 6 februari zijn of haar 294e kilometer hardlopen hebben voltooid. Pas dan krijgen de World Marathon Challengers hun medaille, T-shirt en andere souvenirs als ultiem bewijs dat ze dit bizarre, heroïsche, knotsgekke avontuur hebben volbracht.

Het kost wat, maar dan heb je ook wat

Even diep ademhalen, want we gaan het over het inschrijfgeld hebben. Wie deze exclusieve trip wil meemaken. En dan hebben we het dus over een goed verzorgde wereldreis in de lucht, de deelname aan zeven professionele marathons, de rustplaatsen op de locaties zijn er, voldoende medische assistentie, voedsel en een prachtfilm voor elke superman of –woman. Goed het bedrag. Meedoen kan al voor 35.000 euro. U zegt? Jazeker een getal met twee cijfers en drie nullen. 35.000 pietermannen. O ja, het is exclusief de vlucht van thuis (Putte, ik neem aan dat Arno vanaf vliegveld Seppe vliegt) naar Kaapstad. Die kosten komen er dus nog bij. Maar daarna kun je dus heerlijk onbezorgd zeven dagen afzien. Zullen we afspreken dat we nooit meer zeuren over hoge inschrijfgelden bij Ironmans. Of laat dit zich moeilijk vergelijken?

 

Er bestaat overigens een kans dat vanwege het weer (strenge winter!) de marathon op Antartica bijvoorbeeld met een dag moet worden uitgesteld. Geen nood. Dan schuift het hele reisschema en de verdere zes marathons gewoon mee op.

Wie is Arno van Triest?

Arno van Triest was tussen 2010 en 2013 vier keer finisher op de Holland Triathlon/Challenge Almere. In de 2014 deelnemer aan de Ironmans in Frankfurt (net onder de 10 uur) en Mallorca (net erboven). Op de halves van Terheijden, Klazienaveen en 1/3e Oud Gastel eindigde hij al eens in de top tien. Hij won vorig jaar de Brabantse Wal marathon. Lopen is wel zijn sterkste onderdeel. Johan Neevel kent Arno van een trainingsstage op Gran Canaria, die Johan samen met Bert Flier organiseerde. ,,Sindsdien zijn we vrienden. Zijn plan is om bij terugkeer nog ergens een snelle marathon te doen en dan keert hij weer terug naar ‘het echte werk’ de triathlon.’’ Arno is de eerste Nederlander die mee doet aan de World Challenge Marathon, want het is geen experiment. Nee, het evenement is al aan haar eerste lustrum toe. In 2015 waren twaalf deelnemers de pioniers. Waar hebben we dat meer gehoord?

Ook mevrouw Van Triest doet mee!

Maar het gaat nog verder. Want Arno gaat niet alleen mee doen. Zijn Spaanse vrouw Meriem van Triest Achab Zekri doet hetzelfde (of er ook gezinskorting is op het inschrijfgeld weten we niet). We spreken Arno de komende dagen. Johan vertelt alvast dat Meriem helemaal ‘een bijzonder geval’ is. ,,Ze was ooit wereldkampioene jiu jitsu. Pas een jaar geleden begon ze met hardlopen en nu al dit. Arno trouwde met haar in augustus vorig jaar. Ik vermoed dat dit hun verlate huwelijksreis is.’’ Arno is directeur van Marine Olie Handelmij, een internationaal handelsbedrijf in plantaardige oliën en vetten. Uit het deelnemersveld kennen we dus ook Petr Vabrousek, die in 2017 al eens mee deed en toen tweede werd. Om een idee te geven: hij deed over de zeven marathons iets meer dan 22 uur. Snelste toen en tevens van alle vier voorgaande edities was de Amerikaan Michael Wardian in 19.21 uur.

Jetlags, tijdzones, temperatuurverschillen, afzien enzovoorts. Tegelijkertijd een schitterende ervaring, wat een avontuur. Morgen toch maar eens aan de baas vragen of er geen live-wedstrijdverslag voor BNDeStem gemaakt kan worden. Of had jij nog ergens 35.000 euro in een sok, Ruud?

 

De winter van Menno Koolhaas: ‘Ik voel me fitter dan ik vorig seizoen ben geëindigd’

3athlon.nl 23 hours 56 min ago

Het triathlonseizoen staat op het punt aan te breken en langzaamaan zullen veel triatleten zich op gaan maken voor hun eerste wedstrijd. Hoe zijn de atleten de winter doorgekomen? En waar zullen zij zich komend seizoen op richten? Menno Koolhaas vertrekt vandaag naar Namibië om de Nederlandse winter te ontvluchten.

Koolhaas sloot zijn seizoen vorig jaar af bij de ITU World Cup Miyazaki in Japan, waarna een rustperiode van twee weken volgde. ,,Ik heb mijn seizoen vorig jaar lang doorgetrokken en kon daardoor niet heel veel rust pakken, omdat ik dan met het volgende seizoen in de knoop zou komen”, legt Koolhaas uit. ,,Maar die twee weken rust waren lang zat. Het heeft mij goed gedaan om even niet met de sport bezig te zijn. Daarna was ik weer gretig om te beginnen en lekker te gaan trainen.”

Volop in training
Sinds zes weken is Koolhaas nu weer volop ‘in training’. ,,De afgelopen weken heb ik met duurtrainingen voornamelijk aan mijn basis gewerkt”, vertelt Koolhaas, die eind vorig seizoen tot de conclusie kwam dat zijn trainingsaanpak moest veranderen. ,,Het belangrijkste voor mij is dat ik rustig train op momenten dat het rustig moet en hard train op momenten dat het hard moet. Dat gaat nu een stuk beter.”

Voorheen kon Koolhaas zichzelf nog weleens te ver pushen, waardoor trainingen vaak te hard gingen. ,,Binnen het NTC zijn wat dingen veranderd, waardoor we nu met meerdere atleten onder leiding van Jordy Meulenberg trainen. Vorig jaar was het ieder voor zich, nu vormen we een hechte groep en trainen we veel samen”, vertelt Koolhaas voor wie deze verandering veel positieve effecten heeft. ,,De drang om te hard of te lang te trainen is nu een stuk minder. Ik trainde altijd veel voor mezelf en was alleen bezig met snelheid en tempo, nu hebben we ook lol en verlopen de trainingen veel makkelijker.”

(tekst gaat verder onder foto)

Het accent lag bij Koolhaas de laatste weken vooral op het zwemmen en lopen. (Foto: Instagram Menno Koolhaas)

De aandacht ging bij Koolhaas de afgelopen weken vooral uit naar het zwemmen en lopen. ,,Ik heb wel wat fietstrainingen op de Taxc gedaan, maar in de winter fiets ik liever niet buiten in de regen en kou, omdat ik dan risico loop om ziek te worden. Dat kan mijn volgende trainingen in de weg zitten”, legt Koolhaas uit.

Ondanks de relatief korte trainingsperiode die Koolhaas achter de rug heeft, liep hij onlangs nog een nieuw PR op de 10 kilometer. ,,Ik voel me fitter dan ik vorig seizoen ben geëindigd. Het is nu een kwestie van doorpakken en de vorm nog beter maken.”

Op trainingsstage in Namibië
Het trainingsblok waar Koolhaas momenteel in zit, zal hij voortzetten in Namibië, waar hem een trainingsstage van een kleine maand te wachten staat. ,,Met een groep atleten van het NTC gaan we voor het derde jaar op rij naar Windhoek om te trainen. Dat is de ideale trainingslocatie. Windhoek ligt op 1800 meter hoogte en het is er nu een aangename 35 graden”, vertelt Koolhaas. ,,Ik zal daar wat meer aan mijn snelheid werken en meer tijd op de fiets doorbrengen, maar in feite zien mijn trainingen er niet heel anders uit dan wat ik de afgelopen weken in Nederland heb gedaan.”

Na de trainingsstage in Namibië zal Koolhaas doorreizen naar Kaapstad, waar hij zijn seizoen zal openen met de eerste World Cup van het seizoen. ,,Ik sta nog op de wachtlijst, maar de kans is groot dat ik mag starten. Het trainingsblok van zes weken dat ik nu achter de rug heb is natuurlijk niet heel veel en er zal een sterk veld van start gaan in Kaapstad, maar we zullen zien hoe het gaat uitpakken.”

Het grote doel komend seizoen wordt voor Koolhaas om zijn positie op de ITU-ranglijst te verbeteren. ,,Om als reserve uiteindelijk met de Mixed Team Relay naar de Olympische Spelen te mogen – als het team zich plaatst – moet ik bij de 140 beste atleten op de Olympische Ranking horen. Momenteel sta ik rond plek 140 en met een paar goede wedstrijden hoop ik rond de 100e plaats te komen staan, zodat ik op zeker speel”, laat Koolhaas weten. ,,En ik wil mezelf verder ontwikkelen op de korte afstand, zodat ik mezelf van mijn beste kant kan laten zien als ik dan ooit een keer mag starten bij de Mixed Team Relay doordat een van de andere jongens uitvalt.”

The post De winter van Menno Koolhaas: ‘Ik voel me fitter dan ik vorig seizoen ben geëindigd’ appeared first on 3athlon.nl.

Column Daan: Een verhaal over moeilijke dingen (2/2): Zwemmen

Trikipedia 1 day 54 min ago

Duathlonsport mag wat ons betreft geen ondergeschoven kindje zijn. We willen er meer aandacht voor vragen op Trikipedia (Dukipedia, zo je wil). Wie kunnen beter over duathlon laten vertellen dan ‘s lands beste duatleet op de midden afstand.

Daan de Groot schrijft de moeilijkste dingen het eerst op. Dan is ie daar vanaf. Zelfreflectie oftewel zichzelf omschrijven was het eerste moeilijke ding. Vandaag volgt het tweede. Over apen, die niet goed kunnen klimmen en meer.

 

Een verhaal over moeilijke dingen (2/2): Zwemmen

In het eerste deel van dit “verhaal over moeilijke dingen” heb ik mezelf, met wat moeite, voorgesteld. In dit tweede deel zal ik kort vertellen wat ik van plan ben. Voor Trikipedia zal ik de komende maanden een aantal columns schrijven. Er zal weinig lijn zijn in de timing van deze columns, en er zal nog minder lijn zijn in hun inhoud. Ik zal hoofdzakelijk schrijven wanneer ik zin heb, en wanneer ik een geschikt onderwerp heb gevonden. Die onderwerpen zal ik wel tegenkomen, want dit jaar wil ik naar het EK en WK non-stayer duatlon, en met grote doelen komen grote verhalen.

 

Nou zou iemand kunnen opmerken dat een duatlon onmogelijk als groot doel kan gelden, want: duatleten zijn triatleten die niet goed genoeg zwemmen. En anders zijn het wel wielrenners die niet hard genoeg fietsen. Zo ook zijn alle mensen eigenlijk apen die niet goed kunnen klimmen. En anders zijn het wel computers die niet goed genoeg rekenen.

 

Toch moet ik toegeven dat dat zwemmen ook echt wel ontzettend lastig is. Laatst probeerde ik mee te doen aan een 100x100m en toen stond ik met wetsuit aan in het verkeerde zwembad, zodat ik in wetsuit dwars door Utrecht op mijn stadfiets naar het andere zwembad ben geracet. Toen bleken we uiteindelijk helemaal geen wetsuit nodig te hebben. Nee echt, het zwemmen vlot maar moeilijk. Tijdens de Hellas-zwemtrainingen zijn baantjes “wrikken” een terugkerende traktatie. Voor de mensen die het niet kennen: je beweegt je handen van links naar rechts en bidt dat de overkant van het zwembad snel naar je toe komt. Na dit een jaar lang vol overtuiging te hebben geprobeerd, merkte zwemtrainster Danielle Vermeulen op dat er meer opwaartse beweging ontstond dan voorwaartse: als een soort mislukte rog dus. Super leuk, dat zwemmen.

 

Toch is mijn inefficiënte zwemslag niet de enige reden dat ik mezelf duatleet in plaats van triatleet noem: ik vind duatleet zijn namelijk veel stoerder. Het afgelopen jaar heb ik een paar duatlons én triatlons gedaan, en heb ondervonden dat duatlons gewoon een stuk zwaarder zijn. Stoer hoor: drie sporten na elkaar doen, maar na dat stukje zwemmen begin je met behoorlijk frisse benen aan het fietsgedeelte. Vergelijk dat maar eens met de eerste fietskilometers in een duatlon, die zijn verschrikkelijk: tong op het asfalt, kramp tot over je oren, pap in de benen.

 

Om dat duatleet zijn zo stoer is, wil ik dit jaar naar het WK duatlon: de Powerman in Zofingen. Zwaar door de afstand (10-150-30) en door de heuvels, maar meer nog doordat je zo hard mogelijk moet. Op mijn weg ernaartoe zal ik trainen met bijzondere duatleten, triatleten en coaches, en zullen er vast verhalen te vertellen zijn. We zijn een raar volkje namelijk.

Dames landskampioen Ferro Mosae verkozen tot sportploeg van het jaar in Maastricht

3athlon.nl 1 day 1 hour ago

Feest voor Maya Kingma, Sarissa de Vries, Sophie van der Most, Tessa Witteveen, Anna Witteveen, Eline Thijssen en Rani Skrabanja. De zeven triatleten, die samen de damesformatie Ferro Mosae vormen, hebben een uitstekend seizoen achter de rug en zijn daarom In Maastricht uitgeroepen tot sportploeg van het jaar.

Daarmee versloeg Ferro Mosae, dat dit jaar onder andere voor de tweede keer op rij landskampioen in de Eredivisie werd en daar van de vijf wedstrijden maar liefst vier keer won en één keer tweede werd, een judoploeg en een hockeyteam.

Voor Sophie van der Most, die ook was genomineerd in de categorie ‘sportvrouw van het jaar’, kon het een avond van dubbel feest worden. Dat gebeurde helaas niet: ze moest het uiteindelijk afleggen tegen karateka Ingrid Creemers.

V.l.n.r.: Anna Witteveen, Sarissa de Vries, Rani Skrabanja, Eline Thijssen, Tessa Witteveen, Sophie van der Most en Maya Kingma. (Foto: aangeleverd)

The post Dames landskampioen Ferro Mosae verkozen tot sportploeg van het jaar in Maastricht appeared first on 3athlon.nl.

Javier Gomez richt pijlen tóch op Tokyo

3athlon.nl 1 day 6 hours ago

De Olympische Spelen van 2020: Tokyo. Daar richt de Spaanse Javier Gomez zijn pijlen op. Een aantal dagen terug liet hij nog weten heel erg te twijfelen of hij zich moest focussen op het langere werk met als doel te knallen op Hawaii, of dus toch te gaan voor het kortere werk en dan de Olympische Spelen als hoofddoel te hebben. Het is dus dat laatste geworden. ,,En ik wil niet zomaar naar Tokyo. Ik wil er de beste zijn en dus voor goud gaan.”

,,Ik heb al een Olympische medaille (brons, red.)”, gaat de Spanjaard verder. ,,En uiteraard wil je altijd verbeteren. De Olympics vinden maar eens in de vier jaar plaats: beter dan dat vind je niet. Deze keer teken ik niet voor brons. Al kan dat achteraf natuurlijk een geweldig resultaat zijn, een atleet moet altijd naar het maximum streven.”

De komende maanden zal Gomez zich weer gaan richten op de korte afstand. ,,En ik zal meedoen aan de World Triathlon Series. In de eerste plaats om te zien hoe goed ik ben, want na een jaar op de lange afstand is het nog afwachten. Het eerste doel wordt om bij de drie beste Spanjaarden te zitten en me zo te kwalificeren voor de Spelen. Ik neem nog niet deel in Abu Dhabi, maar start in Bermuda en later in Yokohama en Leeds. Ook het Olympisch test-event in Tokyo zelf staat op mijn planning.”

Terug naar Kona

Overigens hoeven we niet bang te zijn dat we Gomez nooit meer op Hawaii gaan zien. ,,Vroeg of laat zal ik daar terugkeren. Ik heb een goede eerste ervaring met de Ironman afstand gehad. De Ironman van Cairns was super met een tweede plaats en een sub-8 finish. Op Hawaii heb ik misschien wat fouten gemaakt en had ik me wat meer moeten sparen op de fiets. Ik heb vooral geleerd dat Hawaii een zeer specifieke en complexe wedstrijd is. Bijna alle kampioenen die er gewonnen hebben, hebben zelf ook meerdere jaren nodig gehad. Je moet die wedstrijd leren kennen, er beter worden. Het weer speelt er een grote rol en als je een foutje maakt, komt dat je duur te staan”, aldus de nummer elf van Hawaii 2018.

The post Javier Gomez richt pijlen tóch op Tokyo appeared first on 3athlon.nl.

Trainen met Marco Akershoek: dinsdag

3athlon.nl 1 day 9 hours ago

Een nieuw jaar en dus kijken we ook de komende weken met een aantal atleten naar hun trainingsschema. Want hoe trainen die triatleten die van voren meedoen tijdens Long Distances, halve afstanden en ITU/ETU Cups eigenlijk? Hoe ziet hun schema eruit, wat doen ze op een dag?

Deze week kijken we naar het schema van Marco Akershoek, die zich doorgaans richt op halve triathlons en daar steevast met de top meedraait. Na zijn trainingen van gisteren, kijken we nu naar zijn dinsdag.

Maandag: rustig begin van de week
5.45 uur: 4.2km zwemtraining – Easy duur (rustig aan begonnen na 2 weken zonder zwemmen tijdens de 2 weken van kerst en oud en nieuw)
9.00 uur: 19km easy duurloop
11.10 uur: 20km fietsen richting mijn werk als activiteitenbegeleider in Valkenburg (inclusief rugzak met werkkleding)
15.45 uur: 20km fietsen richting huis.
Totaal:                    4u

Dinsdag: Loop intensiteit
7.00 uur: 7.1km zwemtraining – duurtraining met enkele sprints, NTC programma
13.45 uur: 14km looptraining – 8x heuvelherhaling opbouwend van Z4 naar Z5. Elke herhaling is    ongeveer 1 min 50
15.45 uur: 28km losrijden na de pittige heuveltraining
Totaal:                    4u

The post Trainen met Marco Akershoek: dinsdag appeared first on 3athlon.nl.

Nieuwsrijke maandag; Ferro Mosae sportteam; Ironmanhelden; Wang; Javi en Ali en Jetze – WTJ 1034

Trikipedia 1 day 14 hours ago

MAANDAG – Veel tri-nieuws op de doorgaans rustige maandag. Voor veel sportredacteuren als vanzelfsprekend hun vrije dag na een druk weekeinde. Een weekeinde waarin mijn collega’s bij de Persgroep terug kwamen met verhalen over de tiende Europese titel van Sven Kramer, eindelijk een Europese titel voor Antoinette de Jong, het Europees goud van shorttrackster en sportvrouw van 2018 Suzanne Schulting. De nationale veldritkampioenen Mathieu van der Poel en Lucinda Brand. Ja, zelfs van de nationale biljarttitel van Dick Jaspers wisten ze nog iets moois te brouwen.

En wij? Wij volgden onze sport, die iets minder krantenkolommen vulde dan de negen (!) pagina’s van bovengenoemde sportprestaties. We hebben al vaker gezegd hier: soms zijn de verhoudingen compleet zoek. Ik doe niets af aan de prestaties in Huijbergen bij het veldrijden, maar vier volle pagina’s hieraan wijden en geen letter over Egmond…. Dat laat zich moeilijk rijmen.

Triathlonsport kleurt Sportgala Maastricht

Het mooiste nieuws kwam ’s avonds toen we de foto’s kregen van team Super-Maan en een stel stralende meiden uit de stad, die bekend staat de mooiste vrouwen te herbergen: Maastricht. Het was de Eredivisieformatie van Ferro Mosae met Sarissa de Vries, Rani Skrabanja, Sophie van der Most, Maya Kingma, Tessa en Anne Witteveen en Eline Thijssen. Het was daar in de AINSI Maastricht toch al triathlon, wat de klok sloeg. Sophie van der Most kreeg immers nog een medaille voor haar nationale duathlontitel, Sarissa mocht een prijs uitreiken en toen was er ook nog de speciale Prijs van Verdienste voor onze Ironman-helden Mathon van Eijsden en Glenn Wijntjens. De pers beschreef het als volgt: na vijftien uur zwoegen, gedragen door een muur van applaus, kwamen ze over de finish. Ze zamelden 66.000 euro voor onderzoek naar spierziekten ALS en AvF. Tijdens het Sportgala weren beelden van hun heroïsche prestatie getoond en kregen ze massaal applaus.

De miljardendans van Wang (pardon, mister Jianlin)

66.000 euro. Een fantastisch bedrag. Wellicht kijkt meneer Wang Jianlin er niet van op. China’s rijkste man is eigenaar van het conglomeraat Dalian Wanda Group. Het bedrijf werkt toe naar een beursgang. Wij kennen de Dalian Wanda Group als eigenaar van het Zwitserse Infront Sports & Media en van de World Triathlon Corporation, promotor van de Ironman-races wereldwijd. Maar ook de Spaanse voetbalclub Atletico Madrid is in bezit van Dalian Wanda. De miljarden dollars vliegen je om de oren. Ironman werd opgekocht voor 650 miljoen dollaar, aan Infront was Wang Jianlin 1,2 miljard dollar kwijt en nu ie met de beursgang ook wat terugzien. Een slordige 500 miljoen dollar. Zou de man er nog mee zitten dat ere in Maastricht een fraai parcours klaar ligt voor de kortere afstanden dit jaar en de verdere plannen van Extra Leisure de komende jaren. Toch Frans Bauer maar eens opzetten denk. Die zei na de opnames van de nieuwe serie: ‘Ik heb de Chinezen echt ontmaskerd!’ Overigens ook grote getallen als het om de kijkcijfers van mijn bijna-buurman Frans gaat: 1,4 miljoen mensen zagen ‘Frans Bauer in China’.

Javi zet Ironman in de fridge

Mooi was vandaag ook het persmoment van een van de grootste triatleten van deze eeuw, Javier Gomez. Voor een echte overstap naar het Ironman-circus heeft de 35-jarige Spanjaard nog alle tijd. Hij nam uitgebreid te tijd om bij zijn hoofdsponsor Banco Santander zijn verhaal te doen. Dat zijn elfde plaats op het WK Ironman een eerste aanzet was tot meer, maar dat toch vooral die Olympische titel lonkt. Vijf wereldtitels heeft ie. Inruilen voor één Olympische is misschien overdreven, maar goud pakken in Tokyo wordt het ultieme doel. In Londen 2012 reikte hij tot zilver, zijn beste prestatie in het vierjaarlijks sportspektakel. Tot juni geeft ie zich de tijd om te zien in hoeverre hij weer mee kan strijden in de World Triathlon Series. Daarna is het zaak tot de beste drie Spanjaarden te behoren en kwalificatie voor Tokyo af te dwingen. De Ironman-afstanden gaan even in de koelkast en de Brownlees, Mario Mola en Vincent Luis kunnen de borst alvast nat maken.

Alistair koppelt bezoekje oma aan ritzege

Over Brownlee gesproken. Alistair verblijft bij zijn grootmoeder in Calpe in de Spaanse provincie Allicante, waar hij en passant permissie kreeg mee te fietsen in de eerste etappe van de Volta a la Marina. De dubbele Olympisch kampioen versloeg alle specialisten in de eerste rit. Toch laat hij de andere vijf etappes voor wat het is. Ali was blij dat ie mee mocht doen, maar de vorm is goed. Dat geldt trouwens ook voor Inge van den Broeck, de Vlaamse triatlete was van het kwartet deelnemende vrouwen het eerst terug in finishplaats Xaló.

Kampioen en mooi mens tegelijk: Jetze

Verder vermaakten we onze lezers vandaag met het bijzondere gesprek wat Ruud aan huis bij Jetze Plat had met de veelvuldig kampioen. Het ging werkelijk overal over. Van de roem gekoppeld aan topprestaties tot de vergankelijkheid van het leven en die zo treffende column ‘Lieve Marianne’ van Peter Heerschop (ik mis zijn columns nu al meer dan dat ik Edwin Evers mis). Ook voor Jetze staat Tokyo op nummer één, maar hij wil toch ook wel een poging doen om het werelduurrecord op zijn naam te schrijven.

We zijn benieuwd of de dinsdag net zo veel nieuws oplevert als deze stormachtige maandag.

 

 

 

 

 

 

 

Jetze Plat; een speurtocht naar de Wereld- en Olympisch kampioen.

Trikipedia 1 day 22 hours ago

Een tijdje geleden maakte ik een afspraak met Olympisch , Europees, Nederlands kampioen triathlon en Hawaii winnaar Jetze Plat. Enthousiast als altijd nodigde Jetze me bij hem thuis uit, hetgeen later een bijzonderheid bleek. Daags tevoren hadden we nog even contact en stuurde Jetze me een old school routekaartje, met de opmerking “hier nog even een korte beschrijving om mijn huis te vinden, ligt nogal verstopt. Jetze had niets te veel gezegd, maar tenslotte trof  ik hem op een heel bijzondere idyllische plek. Jetzes huis annex trainingscentrum staat op een van de mooiste plekjes van Nederland. Daar begon ik “mijn speurtocht” naar deze bijzondere sporter en mens Jetze Plat. De twee uur vlogen om, een geanimeerd gesprek met kippenvelmomenten en een nog groter respect mijnerzijds voor de sporter en mens Jetze Plat.

 

 

Het is maandag 7 januari, voor Jetze een “heilige dag”; hij traint niet, nooit op maandag. Het is zijn dag voor andere zaken: administratie, beantwoorden van mails, opruimen van het huis, planning, ontwikkelen en uitwerken ideeën, kortom zijn dag. Hoe uniek de uitnodiging is om bij hem thuis een interview af te nemen, blijkt al snel: “Interviews doe ik normaal altijd ergens in de buurt, bij een restaurantje. Ik vind het niet prettig als “vreemden” hier in en uit lopen.
In een zeer openhartig gesprek gaf Jetze me inzicht in de wereld van een kampioen, de voors en tegens, de hoogtepunten en teleurstellingen, de leuke en de minder leuke aspecten van het leven van een topsporter. Natuurlijk gaat het in het beginsel over Jetze zijn sportieve carrière.

Hij heeft zijn periode van alternatief sporten er inmiddels opzitten, na het seizoen zijn er altijd 6 weken waarin hij zijn andere passie kan beoefenen; het rijden op een crossmotor. (Vorig jaar leidde dit tot een polsbreuk) Echter deze staat inmiddels al weer geheel gepoetst en gesmeerd in de schuur, het is nu tijd om uren te maken in training.

 

Doelen


“Vanuit huis kan ik geweldige trainingen doen, ik kan alle kanten op en heb alles tot mijn beschikking hier, alleen een indoorpool ontbreekt. Zou er overigens niet aan moeten denken om daar mijn trainingen in te moeten afwerken. Zwemmen doe ik met het RTC  in Alkmaar onder leiding van Jelmer van Waveren. Het is tijd om nu een degelijke basis te leggen voor komend seizoen. Mijn wedstrijden beginnen op 6 april qua handbiken (wegwedstrijd)  en vanaf april wat betreft triathlons; 27/4 WPS Milaan. Het doel is natuurlijk Tokyo 2020, waar ik wil uitkomen in de triathlon, handbike tijdrit en wegwedstrijd. Om me te kwalificeren voor de Olympische Spelen moet ik voor triathlon in de top 6 ranking staan, vooralsnog hebben we 3 World Cups en het WK  geselecteerd om dit doel te behalen. Voor het handbiken is het allemaal wat ingewikkelder, maar als ik in 2019 wereldkampioen kan worden, kunnen ze bij de KNWU niet om me heen, dus dat is mij doel”.

 

3 x goud

Doorvragend naar de doelen voor Tokyo 202o, blijkt dat Jetze zijn doelen heel hoog heeft staan. In aanvang is zijn antwoord;”het zou mooi zijn als ik in beide takken van sport goud kan behalen”, echter het ultieme doel komt tenslotte ook aan de orde; “ik ga voor 3 x goud, dat doel geeft me motivatie om het maximale iedere dag uit mezelf te halen. Dat kan ik natuurlijk niet alleen, daar heb je ook een brede basis van ondersteuning voor nodig. Focus 2020 is het project wat nu begonnen is, daar wordt alles voor opzij gezet en voor gedaan. Gelukkig komt mijn vriendin ook uit de topsport(kunstschaatsen) en snapt zij wat ik er voor moet doen en laten. Daarnaast word ik gesteund door het NOC/NSF, de KNWU en mijn persoonlijke sponsoren, alleen door hun hulp ben ik in staat te doen wat ik doe. Ik ben hen daar ook heel dankbaar voor. Het zijn behoorlijke bedragen die sponsoren en bonden in mij investeren. Ik kom uit een gezin waarin me geleerd is dankbaar te zijn , er moet immers hard gewerkt worden voor iedere cent, dat zie ik dagelijks aan mijn vader in zijn autoschadebedrijf. Ik ben oprecht dankbaar voor de bijdragen van alle sponsoren en bonden en probeer op mijn manier dat hen ook duidelijk te maken. Aan het einde van ieder seizoen investeer ik behoorlijk wat tijd om hen allemaal te bezoeken, een cadeautje te geven en hen persoonlijk te bedanken, dat zit in mijn genen, dat heb ik van mijn ouders meegekregen.

 

Ondersteuning

 

foto Freddy Rosink

 

“Sinds het WK handbiken 2011 heb ik de A-status en was toen in staat me volledig te richten op sporten en kon stoppen met werken (ik was toen nog een relatief onbekende sporter). In 2012 ben ik toch weer deeltijds gaan werken, ik miste iets en mij volledig richten op alleen sporten deed mij niet beter presteren. Via het project Move Forward werd ik gevraagd voor een ambassadeursrol en het geven van presentaties, dat ligt me wel, het was juist die extra dimensie die ik miste. Dus ben ik weer opnieuw gestopt met werken  en kon ik me volledig richten op mijn sporten in combinatie met het geven van presentaties en ambassadeurschap. Die combinatie deed mij beter presteren. Sinds eind 2013 is Guido Vroemen mijn trainer, we hebben een klik, het is een bijzondere band die we samen hebben opgebouwd en samen kunnen we ieder jaar opnieuw zorgen voor progressie.  Ook Johan Versluis is belangrijk in mijn sportieve carrière . Mannen waar ik veel aan te danken heb en die er mede voor zorgen dat ik ieder jaar beter presteer. Ook de inzet en ondersteuning van de NTB is bijzonder qua paralympische sport. Zij bieden veel ondersteuning op allerlei gebied en erkenning. Met de NTB heb ik eerlijk gezegd wel een betere band dan met de KNWU. Bas de Bruin; de juiste man op de juiste plek, Jelmer van Waveren; gestructureerd als hij is, Adrie Berk en Rembert Groenman. Met hen heb ik bijvoorbeeld een geanimeerd gesprek tijdens het Sportgala, voelt als een sterke band. Bij de KNWU is er meer afstand en dit is bijvoorbeeld ook terug te zien in een NK tijdrijden dat niet geïntegreerd is bij het NK voor valide atleten.

 

Sponsoring

 

 

“Naast de A-status van het NOC/NSF heb ik gelukkig tal van sponsoren; regionaal, nationaal en internationaal. Zonder hen zou ik niet kunnen doen wat ik nu doe. Ik ben hen heel dankbaar voor wat zij voor me doen en dat laat ik ook blijken, daar waar ik kan. Kleding, materiaal,  tankpas,  bus, voeding, zo kan ik nog wel even doorgaan.  Ieder jaar het vertrouwen van die mensen/bedrijven die in mij investeren! Voor mij is het de normaalste zaak van de wereld om aan het einde van jaar langs de sponsoren te gaan om hen persoonlijk te bedanken en een presentje te overhandigen. Ook ben ik regelmatig actief voor mijn sponsoren door het geven van lezingen.

 

Bekende Nederlander na de OS, IM Hawaii en verkiezing paralympische sporter?

 

 

“De mensen vinden het leuk als ik benoem dat ik Olympisch Kampioen en Wereldkampioen ben, maar echt tot de verbeelding spreekt mijn prestatie tijdens IM Hawaii. Het brede publiek kent de wedstrijd op Hawaii en de afstanden. Wil mezelf geen bekende Nederlander noemen, wel word ik regelmatig herkend en aangesproken. Waar ik wel soms moeite mee heb, zijn de reacties van mensen. Als ik dan eens, buiten het seizoen, een patatje ga halen, kijken mensen je op een bepaalde manier aan. Ook word ik soms spontaan aangesproken en gefeliciteerd, dat is leuk en kan ik over het algemeen wel waarderen. Maar ik kan me wel verplaatsen in mannen als Tom Dumoulin en Sven Kramer, die soms kiezen om buiten de publiciteit te blijven. Iedereen kent me als zeer sociaal en dat kan ik over het algemeen ook wel opbrengen, maar het liefst ben ik op mezelf. Een trainingskamp met een groep is noodzakelijk, maar ik zal me zeer regelmatig afzonderen in zo’n situatie en ben dan weer blij dat ik thuis en op mezelf ben. Ik kan goed in een groep functioneren als het een doel heeft, maar ik gedij het best met rust om me heen. Natuurlijk is het geweldig om deel te nemen aan Olympische Spelen, maar ook daar ben ik veelal op mezelf en focus mezelf, na de wedstrijden meng ik me wel af en toe in groepen, maar zoals gezegd, ik kan me prima alleen vermaken, in trainingskampen, bij wedstrijden, maar ook thuis”.

 

Op herhaling naar Hawaii?

 

 

Als ik die vraag stel zie ik een twinkeling in de ogen van Jetze, hij steekt van wal; “Mijn wedstrijddag op Hawaii was een goede, alles liep zoals het zou moeten lopen en ik had een goede dag. Als ik terug ga, wil ik sneller en dat moet kunnen. Ik wil me dan een volledig jaar kunnen voorbereiden op die race, dus het kan pas na 2020. Het was een bucketlist ding en eigenlijk had ik te weinig tijd om me specifiek voor te bereiden in 2017. Ironman Hawaii is absoluut een commercieel circus, het kost sloten geld maar het is wel de wedstrijd die het hoogst prijkt op mijn lijstje van mooiste wedstrijden. De erkenning van IM voor paralympische sporters zou wat mij betreft zou wat mij betreft vergroot kunnen worden, ik zie daar ook wel een rol  in voor mezelf. Ik zou bijvoorbeeld het liefst starten samen met de mannelijke Pro’s in plaats van achteraan bij de dames Pro’s. Met een goede dag zou ik me dan in de top 10 aan de finishlijn kunnen nestelen, echter ik vrees dat de IM organisatie me niet zal laten starten bij de mannelijke Pro’s. Mijn 27e plek overall in 2017 was prima, maar ik ben overtuigd dat ik beter kan. Al ben ik er van bewust dat de combinatie handbiken/wheelen niet 100% te vergelijken is met fietsen/lopen.
Heel voorzichtig heb ik al 2021 in het hoofd en  heb ik er ook al met Guido over gesproken”.

 

Focus 2020

 

 

Alles bij Jetze staat nu in het teken van 2020 Tokyo: handbike tijdrit, wegwedstrijd handbike en triathlon. Zoals eerder gezegd; het doel is eigenlijk 3x goud. Samen met zijn team werd een leuke gadget bedacht, welke hij traditiegetrouw aan het einde van het jaar bij zijn sponsoren langs bracht. Een fraai doosje met Japanse sluiting, daarin een oranje bril om Focus 2020 te kunnen bekijken en een persoonlijk bedankje. Het tekent deze Olympisch en Wereldkampioen, groots in daden , dankbaar voor wat hij sportief kan neerzetten door de verschillende bijdragen van organisaties en sponsoren. “Ik heb een sterke basis door de sponsoring en de bonden. Daarnaast de verschillende trainers en mijn eigen prestatiedrang die zorgen dat ik ieder jaar nog verbeter, maken dat ik optimaal kan presteren. Het feit dat mijn partner heel goed begrijpt wat er allemaal moet gebeuren en vooral gelaten moet worden in aanloop naar een evenement als de Olympisch Spelen. Inmiddels heb ik ook wel geleerd me te uiten op sportief gebied, prive is dat soms nog wel eens een dingetje. Het heeft er toe geleid dat we een tijd uit elkaar zijn geweest, maar inmiddels zijn we weer samen. Ik ben iemand die zich niet zo snel uitspreekt, dat heb ik echt moeten leren. In mijn rol als sporter is dat voor mij inmiddels eenvoudiger en hoort dat bij mijn beroep, maar in mijn prive gaf dat wel eens strubbelingen. Ook daar heb ik stappen in gemaakt.

 

Niveau paratriathlon/handbiken


“Wedstrijden die ik doe staan in een schril contrast;  Ironman Hawaii zo professioneel, terwijl de paralympische sport nog behoorlijk amateuristisch is. Ik kom dan in de triathlon nog uit in de zwaarste klasse en ik weet wat ik er zelf voor doe en op welk niveau ik presteer. Maar soms denk ik echt wel eens ; van wie win ik nu eigenlijk. Natuurlijk is de paralympische wereldtop tijdens OS aanwezig op het gebied van triathlon, in het handbiken zijn de top 10 wel Pro’s. Maar af en toe bekruipt me het gevoel dat er nog heel veel te ontwikkelen is in de paralympische sport en ik zie daar zeker ook een rol voor mezelf in. Wil de NOS de paralympische sporten uit gaan zenden, is er nog een lange weg te gaan. Persoonlijk is mijn wens uit te kunnen komen tegen de absolute wereldtop in rechtstreekse duels, zowel op Olympische afstand als Lange afstand. Natuurlijk zijn er verschillen, tijdens “het fietsen” verlies ik tijd, tijdens “het lopen” haal ik tijd terug. Ik ben van mening dat er best een vergelijking met de top van de wereld gemaakt zou kunnen worden”.
Tijden IM Hawaii 2017         Patrick Lange           Jetze Plat
Zwemmen                                48:45                          53:14
Fietsen                                      4:28:53                      5:25:17
Lopen                                        2:39:59                      2:19:20
Eindtijd                                    8:01:39                      8:41:47

 

De toekomst


Ik confronteer Jetze met de vraag; is Tokyo 2020 de laatste keer Olympische Spelen? en er valt even een stilte. “Als ik op de Olympische Spelen alles win, wil ik dan nog wel door? Als ik mezelf kan blijven ontwikkelen en presteren op dit niveau……tja, wellicht ga ik dan nog door. Zoals gezegd, de terugkeer naar Hawaii en beter presteren speelt in het achterhoofd.  En maatschappelijk, ik heb een passie voor fijnmechanische techniek (een aantal voorbeelden van zijn werkstukken staan uitgestald in een vitrinekast) . Ik heb via “Team NL at Work” het afgelopen jaar kennis mogen maken met sportmanagement en allerlei facetten van het bedrijfsleven. Ik vond het geweldig interessant, heb genoten en veel geleerd, maar ben er ook achter gekomen dat sportmanagement niet echt mijn ding is. Het liefst doe ik na mijn sportieve carrière iets  in de ontwikkeling van materialen voor paralympische sporters  (iets waar ik me nu ook al veel mee bezig houd). Ik ben ervan overtuigd dat ik daarin mijn  geld kan verdienen in de toekomst.

 

Ambassadeur

 

Eigenlijk was de aanleiding voor dit interview een filmpje van Jetze, waarin hij G-sporter Tijn verrast. Één van die vele momenten waarop Jetze belangeloos zich inzet voor een ander. Een ware ambassadeur van de paralympische sport en tekenend voor de mens Jetze Plat. Heel veel bezig met anderen, ondanks zijn drukke schema’s en bezigheden als wereldtopper op diverse vlakken van de paralympische sporten. Een lezing op een school, een verrassingsbezoek, een radio-interview, een lokaal of regionaal goed doel, hij maakt er tijd voor vrij. Ik kan me nog levendig de actie “Stoel voor Fleur” herinneren. Jetze in Rio en ik stuurde hem een berichtje of hij iets wilde doen. Ondanks zijn focus voor ZIJN RACE toen, kreeg ik binnen 24 uur bericht terug en zegde hij zijn deelname toe aan de uitreiking van de stoel. Van enige vergoeding wilde hij niet weten. Op scholen , voor lezingen,”radio en tv,  voor goede doelen, promotionele zaken Jetze probeert er  tijd en ruimte voor te maken; “Het is leuk om af en toe dingen te doen om mensen te helpen” is het nuchtere antwoord.

 

Mooiste en minste herinnering aan een wedstrijd

 

Foto Bert Willems


“Ondanks Europese en Wereldtitels triathlon en handbiken en Olympische titel en medailles, is het toch mijn wedstrijd op Hawaii. Op een tweede plaats komt heel kort daar achter mijn Olympische goud in Rio, de finish op de Copa Cabana. Wedstrijden waar ik naar heb toegewerkt en waar alles klopte. Mijn minste wedstrijd hoed ik niet over te twijfelen; het WK 2014 handbiken. De tijdrit mocht ik niet rijden, had ik me niet voor gekwalificeerd. De wegrit was gewoon verschrikkelijk. Ik werd al na 1,5 ronde gelapt, ik had een hele slechte dag. Zo erg zelfs dat ze in mijn laatste ronde, achter mij de dranghekken gingen opruimen. Tot op de dag van vandaag snap ik er niet van wat er die dag aan de hand was met me. Op een tweede plaats wat betreft minste herinneringen komt het WK handbiken 2015. Dat was het moment dat ik hoorde dat mijn moeder kanker had”.

 

Verlies moeder

 

foto Mathilde Dusol

 

Het hoge woord is er uit. In aanloop van zo’n interview zijn dit onderwerpen die ik in de voorbereiding natuurlijk meeneem, maar hoe breng je het ter tafel of laat je het weg. Het gesprek met Jetze was van dien aard; vriendschappelijk en open dat ik er op door kon gaan. “Natuurlijk is het anders nu mijn moeder er niet meer is. Zowel mijn vader als mijn moeder hebben zich nooit inhoudelijk met mijn sportcarrière bemoeid. Ik werd niet opgehemeld met mijn prestaties, ze supportden vooral op afstand. Ze waren er soms bij, maar dan op de achtergrond. Als ik blij was met een 3e plaats, waren zij blij. Beiden maakt het niet uit op welke positie ik finish, het gaat hen om mij en mijn gevoel over de race. Dat houd je ook normaal. Nu mijn moeder er niet meer is, mis ik vooral het centrale punt in ons gezin. Mama organiseerde en regelde belangrijke momenten in het gezin. Wij zijn met 4 kinderen en kunnen heel goed met elkaar, maar er ontbreekt nu iets. Ik ben heel goed ik organiseren bijvoorbeeld samen met het gezin  de Kerstdagen iets doen, maar juist op zulke dagen mis je dan dat extra’s qua sfeer en dergelijke wat anders als normaal aanwezig was.

 

Heel bijzonder was dat het verlies van mijn moeder door Peter Heerschop aangehaald werd in zijn column Lieve Marianne bij Radio 538. Ik ken Peter persoonlijk, heb hem een paar keer ontmoet en gesproken. Van zijn voornemen om dit onderwerp mee te nemen in zijn wekelijkse column, wist ik niets. Ik hoorde het op de radio”.

 

Werelduurecord

 

 

Voordat Jetze zijn totale focus richt op Tokyo 2020 organiseert hij zijn eerste eigen evenement; op 13 maart valt hij het werelduurrecord handbiken aan in Alkmaar. Dit staat op dit moment op 42,1 kilometer (waar hebben we deze afstand eerder gezien). Vanaf 15.00 is iedereen welkom in Almaar. Naast de aanval op het werelduurrecord is er de mogelijkheid om zelf het handbiken te ervaren, is er na afloop natuurlijk gelegenheid met Jetze te spreken en zal zijn project “Tokyo 2020” verder worden toegelicht. Tal van gasten/sprekers zullen aanwezig zijn om een bijzondere middag te garanderen. Opgeven kan via de website van Jetze Plat

 


Jetze Plat door mijn bril bekeken

Ik ken Jetze inmiddels een aantal jaren en in die jaren is mijn respect voor de sporter Jetze Plat alleen maar toegenomen. Maar ook persoonlijk had ik in het verleden en nu regelmatig contact met hem. Echter het gesprek bij hem thuis gaf me zo veel meer inzicht in de mens Jetze. We hebben gelachen, er werd serieus ingegaan op zaken, er waren stiltes en zichtbare emoties. De klik was er al, mijn respect voor sporter en mens Jetze Plat is alleen maar gegroeid. Gedisciplineerd, zeker van zijn sportieve goal, twijfelachtig over zijn prive. Enorm open in het gesprek, maar als mens het heerlijk vinden op zichzelf te zijn. Een enorm doorzettingsvermogen, bijzonder gestructureerd. Zich inzettend voor anderen op allerlei gebied, maar in de grond op zichzelf. Zichzelf doelen stellend maar daarin anderen zeker niet uit het oog verliezend.

Een Nederlands-, Europees- , Wereld- en Olympisch kampioen, die gewoon zichzelf gebleven is en een warme persoonlijkheid. Dank Jetze voor het speciale ontvangst en dit fijne gesprek.

 

 

 

 

 

Ironman bereidt beursgang voor: mikt op half miljard dollar aan inkomsten

3athlon.nl 2 days 2 hours ago

De Chinese holding Dalian Wanda Group wil met haar sportafdeling, waar onder andere Ironman organisatie WTC (World Triathlon Corp) onder valt, naar de beurs. Sterker nog: er wordt op dit moment al een heuse beursgang voorbereid. Volgens Reuters wil Dalian Wanda Group daarmee tussen de 300 en 500 miljoen dollar ophalen. Daarover doet de Chinese holding zelf overigens geen uitspraken.

Dalian Wanda Group heeft haar aanvraag inmiddels ingediend bij de US Securities and Exchange Commission en zou al binnen een half jaar effectief naar de beurs willen. De beursgang betreft niet alleen WTC, maar ook Infront Sports & Media dat onder de ‘sport afdeling’ van Dalian Wanda Group valt.

Dalian Wanda is sinds 2015 eigenaar van Infront Sports & Media, dat toen voor 1.2 miljard dollar werd overgenomen. WTC werd overgenomen voor nog eens 650 miljoen dollar. Het Chinese bedrijf heeft aandelen in enorm veel bedrijven, waaronder ook bijvoorbeeld de Spaanse voetbalclub Atletico Madrid.

The post Ironman bereidt beursgang voor: mikt op half miljard dollar aan inkomsten appeared first on 3athlon.nl.

Pages