De teams bloggen

Jie Pie met triatlonpensioen!

No Limit Team 1 month 1 week ago

Reeds een aantal jaren kondig ik mijn afscheid aan de triatlonsport aan. Eindelijk is het ervan gekomen. Het triatlonpensioen was voorzien voor 2018(eigenlijk al veel vroeger!) maar wegens selectie in Ieper voor EK/WK kwartafstand bij de age-groupers en het feit dat beide wedstrijden wel op doenbare afstand lagen, dan toch de beslissing genomen van er nog een extra-jaartje bij te doen.

Alhoewel het lichaam toch wel serieuze mankementen begint te vertonen (rug, schouder, recent elleboog) ben ik er toch nog eens volledig voor gegaan. Maar nu is het doek gevallen. Het seizoen gepland richting EK in Weert en WK in Lausanne. In Weert was het target eindigen in de eerste helft en zelfs stiekem hopen op wat beter. Daar werd ik nogal serieus met mijn neus op de feiten gedrukt. Alhoewel mijn niveau aanvaardbaar was eindigde ik daar maar als 34e op 55 deelnemers. Het niveau van de deelnemers was van een andere orde als in de Belgische wedstrijden! Het WK was voor 1/9 gepland. Via de Belgische triatlonfederatie werd een groepsverplaatsing en hotel voorzien om toch maar zoveel mogelijk deelnemers richting Lausanne te krijgen. Onder leiding van duivel doet het al, Werner Taveirne, werd het voor mij een onvergetelijke afsluiter van mijn triatlon carrière. De entourage en dagen voorafgaande aan het WK kan men gerust vergelijken met een IM. Het aantal deelnemers ligt er zelfs nog wat hoger. Tijdens de wedstrijdbriefing liep ik clubgenoten Nadine Kempinaire en Andres Scherpereel tegen het lijf. Ik was dus niet de enige NLT vertegenwoordiger.

Op vrijdag en zaterdag was ik toeschouwer van de elite-wedstrijden en tussendoor vernam ik de dnf van Nadine.

Focus lag volledig op zondag 1/9. Mijn laatste triatlon. Het deelnemersveld was nogal divers met USA, GBR, CAN, AUS en SUI in de meerderheid. Geen zenuwen zoals altijd. Het zwemmen verliep zoals in Weert, niet goed dus. 104e op 155 age-groupers 55+ in een non-wetsuit swim in enorm woelig water. In het fietsen moest dus 1 en ander rechtgezet worden. 40 km fietsen met 566 HM. Met een 39e fietstijd stond ik terug tussen de mensen. Het loopparcours was ook uitdagend met 2 rondes met een 3-tal klimmetjes waarvan eentje van 15%. In het loopnummer nog wat kunnen opschuiven in het klassement met als resultaat 59e op 155. Doel bereikt! Ruimschoots in de eerste helft op een heus WK en 3e belg. Een waardige afsluiter! …. En heel veel ongeloof bij een aantal Belgische deelnemers en Werner wegens mijn laatste wedstrijd.

Achteraf vernam ik het prachtige resultaat van Andres, 6e in zijn age-group. Chapeau!

Als ik zo overloop wat ik allemaal volbracht heb, 3 IM’s, Ek kwart, WK kwart, een heel pak halve en nog meer kwarts, heel wat top-5 plaatsen in mijn age-group; dan kan ik met een tevreden gevoel terugkijken op wat geweest is.

Triatlon is a way of life die ik enorm zal missen. Wat ik bij NLT maar ook in Lausanne ervaren heb is dat triatleten/duatleten collega’s en vrienden zijn met tonnen respect voor elkaar; geen tegenstanders. Het zijn enkelingen die tijdens de wedstrijden elkaar passeren zonder bemoedigend woordje, meestal is er die vlugge oppepper van een ploeggenoot, de aanmoedigingen van de supporters.

Dank aan de NLT-familie voor de jarenlange vriendschap, dank aan mijn madam om mij altijd te steunen en veel geduld te hebben, dank aan mijn zoons die mij dankzij hun duatlon-furie kennis hebben laten maken met deze prachtige sport!

Sporten zal ik blijven doen, het maakt gewoon deel uit van mijn leven. Mijn zwakste discipline zal ik laten voor wat het is. De donderdagverplaatsing van het ochtendzwemmen richting Kortrijk zal ik al niet meer meedoen, 1e stap richting afbouw.

In trio ben ik er nog eens bij in Ieper.

Succes NLT! Gegroet sportende Vrienden! “Jie Pie” is uiteindelijk dan toch gestopt met triatlon!

 

 

 

 

 

 

 

 

IM Vichy

No Limit Team 1 month 1 week ago

2 jaar terug werd de Ironmanplanning wat door elkaar gehaald. IM Vichy werd opgeschoven naar het weekend van 21 juli en zou zo een super NLT-event kunnen worden : halve en volledige afstand in 1 weekend, 600 kilometer van huis en pal in de verlofperiode. Maar het bleek te mooi om waar te zijn : de datum werd opnieuw naar eind augustus verplaatst en de plannen werden bijgeschaafd. Maar voor 2019 viel ons oog dan toch op Vichy en met 5 NLT-ers stonden we aan de start van deze prachtige wedstrijd ! En – spoiler alert – iedereen liep over de meet in een Personal Best voor de editie Vichy 2019.

Op zaterdagmorgen 6h30 werd het startschot gegeven voor Ironman 70.3 Vichy. Tussen de namen toch een behoorlijk aantal Belgen. Samen met de kroost stonden we paraat om de mama’s vooruit te roepen. Dankzij de rolling start konden Charlotte en Nathalie rustig aanschuiven om van het ponton in het water te springen en te beginnen aan de 1.800 meter zwemmen in de Lac d’Allier. Het weerbericht had ons helse temperaturen beloofd maar daar was bij de start nog niet veel van te merken. Een goed half uur later liepen beide dames het water uit en de wisselzone in en was het zelfs behoorlijk fris. Na een vlotte wissel vertrokken ze beide voor de dubbele fietslus. Met de kinderen hadden we 2 dagen voordien het grootste deel van het parcours verkend. De dames waren zich dus goed bewust van het karwei dat hen stond te wachten.

Terwijl ze de ruim 900 hoogtemeters aansneden namen wij de tijd om een uitgebreid ontbijt te nemen om met een volle energietank te kunnen supporteren. De loopproef bestond uit twee lussen van 10km die grotendeels langs weerszijden van de Lac liep. Zeer fijn voor de supporters en heel overzichtelijk voor de lopers. Het nadeel was wel dat het bij momenten zoeken was naar schaduw. Ondertussen was het kwik gestegen naar 34°C en werd er bij de bevoorradingen lustig gesproeid met water. Met de kinderen konden we tot 3x toe de overzetboot nemen om langs beide zijden van de stroom te kunnen roepen. Bij de laatste oversteek was duidelijk dat het nipt zou worden om sneller dan Lotje aan de finish te komen. Dankzij een sprintje konden we nog net zien dat Charlotte in 5h46 onder de finishboog liep. Nathalie finishte als 2de NLT-er : het zwem- en fietsgedeelte werd afgelegd in een zeer respectabele 4h05. Ondanks een aanhoudende blessure (hielspoor) heeft ze de halve marathon op karakter uitgezweet en kon ook zij het Finisher-shirt met trots dragen !

Na de wedstrijd was het onze beurt om ons materiaal in de wisselzone te zetten voor daags nadien. We lopen Pieter tegen het lijf en overlopen nog eens de mentale checklist. Daarna naar huis voor de obligate pasta, voldoende hydratatie en een stevige nachtrust. Een zware dag supporteren is wellicht niet de beste voorbereiding voor een Ironman… maar veel tijd om daarover na te denken was er niet met de wekker om halfvijf. Ons verblijf was niet te ver van de start waardoor de ochtend relatief rustig kon verlopen : voldoende eten, de (verplichte) nummertatoeages zetten, drinkpullen vullen, insmeren met zonnecreme, … Om halfzes vertrekken we richting wisselzone om een laatste keer de banden te controleren en de wetsuit aan te trekken. We nemen nog snel een NLT-selfie (oei kleine oogskes) en zoeken we de supporters op alvorens we ons in de startbox plaatsen. Ik hoor mijn naam en zie mijn broer uitbundig zwaaien (daags voordien zwom hij 10km wedstrijd in Brugge en is in zijn auto gesprongen richting Vichy om daar na middernacht toe te komen – goed gek).

Bij een traag opkomende zon schuifelen we over de rode loper richting zwemstart. Luide muziek knalt door de boxen. Aan het starthek worden iedere 10 seconden 6 atleten te water gelaten. Een vrijwilliger houdt ons tegen totdat ook wij door het hekje mogen. De Lac d’Allier is behoorlijk breed en er is één zwemlus af te leggen. In combinatie met de rolling start was het dus zeer rustig zwemmen. Aan de 3 boeien kom je wel wat volk tegen maar geen enkele duw of trek ondervonden : zalig ! De temperatuur was ideaal (22°C) en wetsuit toegelaten. Ik haal wat zwemmers in en steek ook een bootje voorbij dat wordt voortgetrokken door een zwemmer : mijn respect voor de para-triatleten is groot. De metertjes schuiven vlot en ik begin in mijn hoofd al de stappen te overlopen voor in de wisselzone straks. Aan de boei van 3.5km komen er toch enkele zwemmers langs. Ik voel me goed en geef wat extra benen bij en … heb daar onmiddellijk spijt van : kramp. Lichte kramp in beide voeten en bij het ‘losschudden’ verplaatst de kramp zich naar mijn rechterkuit en nestelt zich daar.

Na 1h05 kom ik uit het water maar dat gaat niet zo vlot als verhoopt. Ik blijf op het hellend vlak zelfs een poosje staan om de kramp uit de kuit te duwen/wensen/vloeken. Ik schuifel richting wisselzone en haal het zakje met loopspullen van de haak. Bij het uittrekken van de wetsuit breekt de kramp helemaal door en zit ik secondenlang (het lijken minuten) stil om dit onder bedwang te krijgen. Met moeite toch de wetsuit uitgetrokken en fietsmateriaal aangetrokken en in een hinkstapje naar de fiets : tijd genoeg om te recupereren. Het parcours bestaat uit een acht waarbij we de tweede lus 3x moeten afleggen. De eerste klim bevindt zich ongeveer op anderhalve kilometer na de start en vanaf dan gaat het eigenlijk constant op en neer. Van op de website afgelezen was onze verwachting 1.650 hoogtemeters. Na de wedstrijd was duidelijk dat het er net geen 2.000 werden.

Gelukkig breekt de zon al snel door en is het genieten van het prachtig parcours en de vele glooiende vergezichten. In één van de langere afdalingen in de tweede helft van de eerste passage van de tweede lus (schoolstart ? is dit wiskunde ?) komt Fré langs gezoefd : “allé gow !” Ik laat me niet van mijn stuk brengen en hou mijn tempo aan. Tot mijn verrassing kan ik Fré weer passeren in de lange klim waarmee de tweede lus start. Tijdens de klim kunnen we zelfs wat woorden wisselen en ik ben vastbesloten om Fré tot de volgende timingmat achter mij te houden J. Maar al snel moet ik Fré weer laten gaan en zie ik hem verder uitlopen. Bij de derde passage kom ik weer heel dicht op diezelfde klim maar deze keer geraak ik er niet meer over. Bijna 30km lang lijkt het een wekelijkse duurtraining waarbij ik me op 12 meter kan aanklampen. Ik lach als ik denk aan wat de volgers via de IronmanTracker zullen denken als ze ons zo dicht na elkaar de timingpunten zien passeren. Genieten. Aan iedere dubbele passage en op veel klimmetjes stonden veel supporters ons luidruchtig aan te moedigen.

Aan km 160 moet ik mijn compagnon de route laten gaan en zoek toch even een ToiToi op (om de kramp en de hitte te bedwingen heb ik nogal wat vocht tot mij genomen en blijkbaar ben ik geen zweterke). Na 5h30 kan ik het fietsgedeelte afsluiten en de wisselzone inrijden. Ik loop naar de transitietent en neem de tijd om mijn schoenen te strikken (geen rekkers : ik heb tijd) en wat extra zonnecrème te smeren. Het viel op dat er nog helemaal niet zoveel fietsen in de wisselzone stonden, ik voel me niet vermoeid en hou wel van de warmte. Ik zet onmiddellijk een stevig tempo in … en sta na anderhalve kilometer geparkeerd. De kramp in de rechterkuit is nooit echt weg geweest. Een Belgische supporter vraagt me op de grond te liggen zodat hij mijn voet kan overkrullen en mijn beentjes wat kan losschudden : “veel cola drinken”. Ik kan enkel denken dat ik nog meer als 40km vooruit moet zien te komen. Ondertussen is het kwik doorgestegen tot 35°C en nog steeds niet veel schaduw te rapen.

Tussen de bevoorradingen in kan ik lopen (it’s all in the mind) en neem veel tijd om te stretchen en te drinken (cola !). Aan een dubbele passage in de eerste ronde zie ik Fré lopen en hij steekt de duim op, kleine high-five. Door een ongelukkige val met de fiets een paar weken eerder was het nog niet zeker of het lopen wel zou lukken. Nu leek hij er een heel strak tempo op na te houden. Dikke chapeau aan de gezinnen van de Soetes, de Areskes en de DLS-kes om keihard te blijven supporteren en telkens de overzetboot te nemen om de lopers zoveel als mogelijk te kunnen toejuichen. In de helft van mijn 2de ronde komt Pieter me voorbij en ik klamp aan : ik forceer me achter hem aan te lopen zodat ik niet te snel ga (geen kramp) maar toch blijf lopen. Nadat ik 2 keer tegen zijn voeten schop besef ik dat dit voor Pieter helemaal niet zo leuk kan zijn. We roepen elkaar nog wat moed in en ik drijf de snelheid weer wat op. Ondertussen wordt het duidelijk dat de zon de grootste vijand is van de deelnemers. Her en der zie je mensen uitgeteld tegen de grond liggen maar buiten de erge dorst heb ik anders weinig last van de hitte.

Na 4 rondjes (telkens 2 bruggen over en 2 lichte hellingen plus wat bochtenwerk) dringt het besef door dat het einde nabij is. Het parcours in Vichy zit aardig ineen waarbij je 4x langs de finish passeert en telkens veel goesting hebt om af te draaien. Na 10h35 loop ik over de meet. In de recovery zone loop ik Fré tegen het lijf en nog wat Belgen die we voor en tijdens de wedstrijd al hebben gesproken. Het is een gezellige bedoening, we nemen de tijd voor een nieuwe belevenis (Compex elektronische massage – want die rechtse kuit begin ik aardig te voelen). Daags nadien wordt pijnlijk duidelijk dat Compex geen wondermiddel is. Pieter Soete finisht in 11h40 (iedere IM iets sneller als de voorgaande !) en Fré zet de 13de plaats neer op 179 in zijn leeftijdscategorie in 10h19. Tijdens de wedstrijd was onze categorie nog goed voor 204 atleten maar blijkbaar heeft de man met de hamer genadeloos toegeslaan.

Het was een zeer gelukkig weerzien met de familie en supporters (een dikke duim en melding voor de ouders van Pieter) en het aperitief en het afsluitende diner smaakten overheerlijk. Mijn broer zou die avond nog terug huiswaarts rijden want hij wil de zwemtraining op maandagmorgen niet missen. Van toewijding gesproken. We kunnen beginnen nadenken over de plannen voor volgend jaar.

Deleersnyder Chris

Infomoment jeugdwerking 2019 – 2020 op woensdag 11 september 2019

No Limit Team 1 month 1 week ago

Op woensdag 11 september 2019 presenteert NLT zijn nieuw jeugdaanbod voor het seizoen 2019 – 2020.  Er is hard gewerkt aan de verdere uitbouw van ons multisport aanbod. Bij deze hebben we al in tip van de sluier opgelicht. We gaan jullie met veel plezier heel wat nieuwe mogelijkheden aanbieden. De infovergadering start om 19u00 en gaat door in de grote conferentiezaal van Sportpunt1 (Bekaertstraat 4) te Zwevegem. Iedereen welkom.

LT’ers pakken 6 podiumplaatsen in Balen

Lommelse triatleten 1 month 1 week ago

Voor de goede zwemmers was het balen in Balen vandaag, want door blauwalg werd de BBB Triatlon noodgedwongen omgevormd tot een duatlon. 12 van de 22 ingeschreven LT’ers besloten zich toch te wagen aan de combi 5 km lopen, 42 km fietsen en 9,7 km lopen (kwart) of 2,5 km lopen, 20 km fietsen en 5,4 km lopen (sprint). Ruben Geys won de 1/8 duatlon, waaraan ook Wim Bollen, Elly Hannes en Kevin Vanden Boer deelnamen. Op de 1/4 duatlon  waren er heel wat ere- en podiumplaatsen voor de LT’ers: Brecht Reynders (7e algemeen), Niels Vanhove (9e algemeen en 1e belofte), Tommy Reymen (3e masters A), Jean-Pierre Cuypers (3e masters B), Birgit Massagé (2e vrouw algemeen), Erwin Geboers, Dorien Vande Kerkhof en Eva Vanbrabant (2e belofte). Na zijn zege op de sprint trok Ruben Geys zijn loopschoenen nogmaals aan om als eerste loper mee te doen met de 1/4 trioduatlon, waarop zijn team 5e eindigde.

Uitslagen BBB Triatlon:

  • 1/4 triatlon (5 – 42 – 9,7):
    7. Brecht Reynders 1u56:46
    9. Niels Vanhove 1u57:15 (1e belofte)
    16. Tommy Reymen 2u00:32 (3e masters A)
    44. Jean-Pierre Cuypers 2u11:03 (3e masters B)
    56. Birgit Massagé 2u14:47 (2e vrouw)
    61. Erwin Geboers 2u18:07
    70. Dorien Vande Kerkhof 2u22:03
    76. Eva Vanbrabant 2u24:41 (2e belofte)
  • 1/4 triatlon trio’s (5 – 42 – 9,7):
    5. RPL (met Ruben Geys als eerste loper) 2u16:00
  • 1/8 triatlon (2,5 – 20 – 5,4):
    1. Ruben Geys 57:33
    45. Wim Bollen 1u08:40
    92. Elly Hannes 1u22:04
    99. Kevin Vanden Boer 1u24:06

Alain Schutjes kwalificeert zich voor Hawaï 2020

Lommelse triatleten 1 month 2 weeks ago

Alain Schutjes is zondag 34e geworden op de Ironman in het Franse Vichy in 9u51:46. Hij werd 5e in zijn agegroup 45-49 en dat volstond om nu al een ticket in de wacht te slepen voor de Ironman van Hawaï 2020. Veni, vidi, Vichy!

Maar eerst mag de focus nu volledig op Hawaï 2019 (in de nacht van 12 op 13 oktober), waarvoor hij zich eerder dit jaar kwalificeerde in het Oostenrijkse Klagenfurt. De tropische omstandigheden in Vichy waren alvast een goede voorbereiding op die wedstrijd. Ondanks de loden hitte liep Alain een sterke marathon (3u14:39), terwijl er op de fiets misschien iets maar had ingezeten wegens een leegloper.

Vichy was voor Alain na Roth (2014), Almere (2015), Lanzarote, Maastricht, Hawaï (2018) en Klagenfurt (2019) al de 7e triatlon over de volledige afstand. In oktober volgt dus voor de tweede keer Hawaï, waarna het volgend jaar via Frankfurt voor de derde keer op rij naar Hawaï gaat. Dat wordt dan Alains tiende volledig triatlon, waarna de cirkel voorlopig even rond is.

Uitslagen Ironman Vichy (3,8 – 180 – 42,195):
34. Alain Schutjes 9u51:46

Bekijk de aangepaste erelijst der IJzeren LT’ers

Wim en Eva in Viersel

Lommelse triatleten 1 month 2 weeks ago

Eva Verdonschot en Wim Bollen namen zondag deel aan de triatlon in Viersel. Eva finishte de sprint in 1u37:09. Wim liep de kwart uit voorzorg niet uit om zijn kuit te sparen voor Balen volgend weekend. Hij hing na het zwemmen en fietsen in 54e positie (1u28:40).

Uitslagen Viersel:

6 LT’ers in volle vaart

Lommelse triatleten 1 month 2 weeks ago

Het Vaartzwemmen in Damme is al jaren een klassieker op de clubkalender. Zaterdag doken er 6 LT’ers de Damse Vaart in, en ze kwamen er ook allemaal weer uit: Rik Thaens (2u39:20) en Tjaard Vandenberk (2u55:18) op de 10 km, Jan Maes (2u12:15) en Bart Bongaers (2u20:35) op de 7 km, en Ben Cochet (59:01) en Annick Bleyen (1u00:12) op de 3 km.

Uitslagen Vaartzwemmen Damme:

  • 10 km:
    7. Rik Thaens 2u39:20
    20. Tjaard Vandenberk 2u55:18
  • 7 km: 
    11. Jan Maes 2u12:15
    18. Bart Bongaers 2u20:35
  • 3 km:
    40. Ben Cochet 59:01
    42. Annick Bleyen 1u00:12

Watrissart: Crosstriathlon S

Team Bikesensation 1 month 2 weeks ago

Na de cyclocross van gisteren staat vandaag mijn eerste triathlon van dit seizoen op het programma. Ik ben heel onzeker over mijn zwemmen. Het is namelijk heel lang geleden dat ik nog eens in open water zwom en dat zorgt toch voor de nodige stress. Het MTB- en loopparcours zijn heel uitdagend en zwaar. Dit wordt een serieuze opdracht.

We gaan met 69 deelnemers, waarvan 11 vrouwen, van start.

Watrissart: Crosstriathlon S

Team Bikesensation 1 month 2 weeks ago
Back on track

Om 5u gaat de wekker. Vroeg uit de veren richting Jeumont (Fr) om present te tekenen op de mooie site Watissart voor de crosstriathlon S. Na de cyclocross van gisteren heb ik er echt zin in, zelfs ondanks de stramme spieren. Geen excuses meer.

Tijdens de opwarming zien we dat de site en het parcours serieus veranderd zijn. En dit in positieve zin. Het parcours is echt Xterra waardig. Een mooi meer, echte MTB en Trailrunning op zijn best! Ik ben blij dat ik voor de S kies. Met mijn slechte conditie wordt dit een survival.

CX Rollegem Rollofeesten

Team Bikesensation 1 month 2 weeks ago

Een kleine drie maand zonder competitie, dus tijd om terug aan de slag te gaan.
De cyclocross van Rollegem is een ideale start. Het is een laagdrempelige wedstrijd tijdens de Rollofeesten.
Met een handvol deelnemers staan we aan de start. Mijn eerste cyclocrosswedstrijd, ooit. Het op- en afspringen van de fiets is een kunst apart en brengt me toch uit mijn comfortzone. Ik start de wedstrijd heel voorzichtig maar ik maak ronde per ronde terrein goed en eindig zo als 3de overall en 1ste dame! Het was een leuke kennismaking met de cyclocross.

Pages